Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası

Category: Gündəm

  • Ordunu gücləndiririk: bəs, qazilər, ailələr?

    Büdcə xərclərində müdafiə qabiliyyətinin güclənməsini düşünürük. Amma ölkənin içi də gücləndirilməlidir. Bu gün sosial müdafiədə, məmur-vətəndaş münasibətlərində problemlər var, bunu gizlətmək lazım deyil.

    Axar.az verir ki, bunu Milli Məclisin bu gün keçirilən iclasında “Azərbaycan Respublikasının 2022-ci il dövlət büdcəsinin icrası haqqında” qanun layihəsinin ikinci oxunuşda müzakirəsi zamanı VHP sədri, millət vəkili millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı deyib.

    Deputat bildirib ki, Ordunu gücləndirməklə paralel ölkənin daxilində əhalinin sosial müdafiəsi də gücləndirilməlidir:

    “Qazilərə münasibət məsələsi var, onlar hamısı bizim müdafiə sistemimizin içindədir. Mən sual etmək istəyirəm ki, DSMF və İşsizlikdən Sığorta Fonduna artımların neçə faizi bizim burada qaldırdığımız məsələlərin həllinə yönəldiləcək? Biz dəfələrlə qazilərin işsizliyi, ümumiyyətlə işsizlik problemi, məmur-vətəndaş münasibətlərində narahatlıqları qaldırmışıq”.

    Deputat ailələrin uşağı uşaq bağçasına qoya bilməməsindən də şikayətlənib:

    “Ailə uşağını bağçaya qoymaq üçün qapı-qapı gəzir. Niyə belə olmalıdır? Məktəblərdə uşaqların qəbul olunması qəsdən çətinləşdirilir. Uşaqlar qəsdən rus məktəblərinə yönəldilir”.

     

  • Bir adam yol gedir bizdən qabaqda

    Tarix təbiətdən daha mürəkkəb bir sistemdir. Təbiət torpağa düşən toxumu yetişdirir və təkamül nəzəriyyəsini hesablayaraq da nəyin nə zaman yetişəcəyini öncədən demək olar. Tarixdə isə belə deyil. Məşhur bir misalda olduğu kimi ən qüdrətli imperiyanın taleyi belə sərkərdənin atının nalından asılı ola bilər. Buna görə də, bəzən çağımızın, yaşananlarının kökünü yüz illərin o tayında axtarmaq lazım gəlir. Elə bu məntiqlə Məmməd Araz yazırdı ki, “Xətainin qılıncını suvardım, Məmməd Araz karandaşı göyərdi”. Tarixin yetişdirməsi bu qədər mürəkkəb və uzun bir yollardan keçir. Tarix təbiət qədər sadə bir mexanizm deyil. Tarix torpağı Vətən, Vətəni dövlət edən bir sistemdir və bu sistemdə təbiət qaydaları işləmir.

    Bu torpağın, Vətənin yüzillərinin toxumu, yağışı, gübrəsi ilə göyərən bir KİŞİ – SABİR RÜSTƏMXANLI! Şair, Savaşçı, Lider, Dövlət adamı… Bax tarixin illərlə yetişdirdiyinin budaqları beləcə hər biri bir şəxsiyyət ömrünə bərabər olur və bütün bunları bir ömürdə yaşatmaq sıradan bir olay deyil.

    Gələcəkdə onu Doğudan Batıya Türk Dünyasının Aydını edəcək bütün xüsusiyyətlərini – halallığı, dürüstlüyü, vətən sevgisini, insani dəyərləri, azadlıq sevdasını o ucqar sayılan Hamarkənddən almışdı. Elə bu mənada “Bir ətəyi Xəzər olan,dəniz olan, bir ətəyi Təbriz olan” yurd ucqar yox uca idi və Sabir Rüstəmxanlı bu ucalıqdan yol almışdı üzü Bakıya.

    Artıq universitet illərində Sabir Rüstəmxanlı «torpağı ot deyil, kişi göyərdən» Vətənin tarixinə, xalqın milli dəyərlərinə yaxından bələd olan, güvənən, müqəddəs adət-ənənələrimizin yaşadılması zərurətini dərindən dərk edən, «bir kənd məhəbbətinin tələsən sürəti» ilə milli varlığımızın ifadəsinə can atan ziyalı gənc kimi formalaşmışdır. Tələbəlik illərində qələmə alınmış şeirləri bədii nümunələr olmaqdan başqa, həm də şəxsiyyətin ideya-mənəvi yetkinləşməsi prosesinin təkamül notları təsiri bağışlayır. Bu mənada Sabir Rüstəmxanlının tələbə ikən yazdığı “Təbriz xiyabanı”, “Yardımlı yollarında”, “Müqəddəs adətlər”, “Bir yol istəyirəm” və s. kimi şeirləri onun sonrakı vətəndaşlıq poeziyasının möhkəm, etibarlı təməlidir. Ali məktəb dövrünün uğurlu poetik bəhrəsi olan «Vətən» şeiri Rüstəmxanlı yaradıcılığının ilkin parolu və tutumlu bir səviyyədə proqramı kimi səslənir.

    Sabir Rüstəmxanlı “sovet cəhənnəmində” doğuldu, ancaq mövcud quruluşun zəhərli havasında boğulmadı, onun əsir-yesirinə çevrilmədi, şirin ana dilində, ata mülkündə özünəməxsus, bənzərsiz söz qalasını kərpic-kərpic, daş-daş hördü. “Ruhumuz sərhədsiz olduğu üçün” deyə-deyə möhtəşəmliyə yüksəldi – gah poeziyada, gah publisistikada, gah da nəsrdə “qızıl qələm” işlətdi, millətinin dərdlərini pıçıldaya-pıçıldaya oxudu, yaralarına məlhəm axtardı, ən yüksək tribunalardan çəkinmədən “mən türk oğlu türkəm, şah nəslindənəm” söylədi. Milli mənsubiyyəti ilə öyünə-öyünə bütün cahanı dolaşdı, əski Turan ellərini gəzdi, öyrədə-öyrədə, yaza-yaza Böyük Əqidə Yolunun həmişəlik yolçusuna çevrildi, ədəbiyyatımıza Sabir Rüstəmxanlı möhürünü vurdu.

    Sanki hansısa gözəgörünməz bir qüvvə ona “Böyük Savaşa çox az qalıb, bu savaşa çağırışın vaxtıdır”-deyə diqtə edirdi. O dövr ədəbi mühitində şerlərinin potik gücü, forma və məzmun vəhdətinə görə öncüllərdən olan bir şairin birdən birə “Ömür kitabı” adlı nəsr əsəri dərc etməyinin başqa bir izahı yoxdur. “Ömür kitabı” Azərbaycan kitab çapında partlayışa bərabər bir hadisə oldu və bu hadisənin müəllifi Bakıda Azadlıq alovunun başında dolanacaq, min ilin başında bu yurdun səsi olan şair bir Lider, bir Sərkərdə olaraq bütün dünyaya MEYDANdan Azərbaycan həqiqətləri duyuracaq. Dədə Qorqud müdrikliyi, Babək qətiyyəti, Nəsimi Fəlsəfəsi, Xətai hünəri, Mirzə Cəlil düşüncəsi, Rəsulzadə ideyası bir ruhda birləşib Azərbaycan səsini duyuracaq. Meydanda Sabir Rüstəmxanlının “Əziz bacılar və qardaşlar” xitabı… 17 noyabrda Azərbaycan tarixinə qızıl hərflərlə yazılan meydan hərəkatının altındakı imza məhz ona məxsus idi. Dünyanı heyrətə gətirən və bir çox cəhətlərinə görə nə o zamanadək, nə də ondan sonra təkrarı olmayan Meydan hərəkatının qəhrəmanı Azərbaycan xalqı, lideri Sabir Rüstəmxanlı idi!

    Sabir Rüstəmxanlı Tanrı tərəfindən cızılan yolu getməkdə, tarixin ona biçdiyi missiyanı daşımaqda idi. Həm də özündən əvvəl yaşanan tarixi ruhu yaşadaraq gedirdi bu yolu. Yaranan qəzetin adının “Azərbaycan” olması bir tərəfdən bütün Azərbaycan dərdini çəkməyə bağlı idisə, digər tərəfdən 1918-1920-ci illərdə Xalq Cümhuriyyəti dönəmində, daha sonra 1945-1946-cı illərdə Pişəvəri dönəmində Güney Azərbaycanda “Azərbaycan” adında nəşr olunan qəzeti davam etdirməyə hesablanmışdı. “Xalq və Lider” olaraq ideal tandem kimi Meyan dastanı yaradan, Meydandan dağıdılsa da Xalqı bir cəbhədə təşkilatlandırmağa səsləyərək buna nail olan, amma iddiaları beyinlərindən böyük, niyyətləri əməlləri qədər qara insanların hədəfində olan Sabir Rüstəmxanlı beləcə dövlətin ən üst zirvəsi ilə açıq döyüşərək öz savaşından geri durmurdu. Azərbaycan dövlətçiliyinin ideoloji təməli Dədə Qorqud dastanı qədər qədimdir, bu təməlin ilkin tikililəri isə Babəkin Bəzz qalasında, Şah İsmayılın Təbriz taxtında, Səttərxanın inqilabında, Rəsulzadənin Cumhuriyyətində qurulub. Tarix boyu Azərbaycan xalqının istiqlal və hürriyyət istəyinə qarşı dünyanın şər imperiyaları dayanıb. Amma bu xalq nə yolundan dönüb nə də hədəfinə çatmaq ümidini itirib. 1991-ci il 18 oktyabrda parlamentdə ayaq üstə yumruqlarını düyünləyərək Azərbaycan Respublikasının yaranışına şahidlik edən Sabir Rüstəmxanlı şəxsiyyəti yüz illərdən bəri gələn yolun qələbə zirvəsindəki təsdiqi idi!

    Sabir Rüstəmxanlı 1992-ci il sentyabrın 26-da Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasını təsis edir. VHP 27 illik siyasi fəaliyyətində tədrici inkişafın, siyasi mübarizənin sivil qaydada aparılmasının tərəfdarı kimi çıxış edib. Partiyanın yarandığı zaman irəli sürdüyü “Nicatımız Vətəndaş Həmrəyliyidir” şüarı bu gün də Azərbaycan siyasi mühitində ana xətt kimi öz əhəmiyyətini saxlamaqdadır. O zaman VHP tərəfindən Azərbaycan cəmiyyətinə gətirilən “vətəndaş həmrəyliyi”, “vətəndaş birliyi”, “milli birlik” kimi ideoloji prinsiplər aradan illər keçəndən sonra genişlənərək böyük ictimai gücə çevrilib. Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının yarandığı dövrün siyasi təhlili və çağdaş siyasi mühit bir daha təsdiq edir ki, Azərbaycan üçün gerçək xilas yolu vətəndaş həmrəyliyinə bağlıdır. Vətəndaş həmrəyliyi dedikdə siyasi və ideoloji baxışlardakı fərqlər nəzərə alınmadan bütün qüvvələrin Azərbaycanın milli və dövlətçilik maraqları ətrafında birləşməsi nəzərdə tutulur ki, VHP 30 illik fəaliyyətində bu prinsipi qoruyub saxladı. Yanlış yürüdülən siyasi xəttə qarşı bütün müxalif birliklərdə ön sırada olan partiyamız, düzgün və ölkənin inkişafına yönələn addımları açıq dəstəkləyən mövqe ortaya qoyub. Bəzən bu siyasət qeyri-stabil kurs kimi yanlış yozumla təqdim edilsə də zaman milli maraqlara və qurtuluşa yönələn ideologiyanın məhz bu olduğunu təsdiqlədi. Zəfər savaşı dönəmində ən radikal mövqe sahiblərinin belə bu prinsipi qəbul etdiyinin şahidiyik. Siyasi lider kimi qurtuluşun tək yolunu göstərən Sabir Rüstəmxanlı şair kimi də Zəfər savaşın ilk müjdəçisi oldu. Vətən uğrunda savaş başlayandan Ordumuzun misilsiz qəhrəmanlığından, döyüş xronikasından bəhs edən əsərlər gözləyirdim. Sükutu həmişəki kimi yenə də Sabir Rüstəmxanlı oxuduğunuz bu poema ilə pozdu. Sanki aydın səmada şimşək çaxdı. Tarixə qısa ekskurs, Ali Baş Komandanımızın xalqımızın həsrət və sevinclə gözlədiyi tvitləri, əsgər və zabitlərimizin sücaəti, işğaldan azad edilmiş rayonlarımızın hər birinə virtual səyahət, o bölgələrin görkəmli şəxsiyyətləri, şair və yazıçılarına verilən dəyər poemanın daha məzmunlu, daha mükəmməl olmasını səciyyələndirir.

    Sabir Rüstəmxanlının öz şəxsində hər bir Azərbaycan türkünün dəqiq həyat amalını kodlaşdırır. “İcazəli cəngavər, qalstuklu qoyunlar mənim ruhumu duymaz!” deyən şair Türk ruhunu anlamaqdan ötrü elmli, savadlı olmağı, gənclik və ya ahıl yaşı da əsas tutmur. Bəs o nədir? Onuharam nütfədən doğulan, haram tikə yeyən, “bir çiçəyin mehrinə sıxılıb ağlamayan” kəslər anlamaz. Göylərə bağlanmayan, sərhədsiz düşünə bilməyən, Çindən Qobustanacan yazılı daşların toz basmış güzgüsünüsilib həqiqi tarixi görə və Ərgənəkon eşqindən yeni günlər doğa bilməyənlər bir şairin – bir Türk oğlu Türkün böyük ruhunu duya bilməz. Tanrıya qədər yol çəkmək arzusunda olan böyük ruh daşıyıcıları olaninsanlar əbədi sevda aşiqləridir. Sabir Rüstəmxanlı onlardanbiri, bizimüçün öndə gedənidir. Öndə gedən şəxslərin nurundanyollar işıqlanar, ziyası gələcək günlərə, illərə qədər çatar. Bizə isə “Bir adam yol gedir bizdən qabaqda” demək qalır… YOLUNA UĞUR, TANRI QORUSUN, BƏY!

    Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası

  • Sabir Rüstəmxanlı həqiqəti və gələcəyimizin minalarını görməyən korlar

    Cəmiyyətə, dövlətə, millətə   fəaliyyətinin heç bir növü ilə xeyir verməyən insanlar var ki, yararsızlıq və bekarçılıq onları sosial şəbəkələrdə özlərindən gündəm yaratmağa, bu yolla “mən də varam” özünü aldanışa yuvarlanmağa vadar edir. Belələri bəzən də başqalarının fikrini təftiş etmək, yanlış təqdimatla səs küy yaradır, gözləyirlər ki, onlara cavab verilsin. Elə bu səbəbdən bəzən onlara cavab verilmir və zənn edirlər ki “samanlıq seyranlıq olub”. Amma elə məqamlar da var ki, gərək susmayasan, çünki ya saymamazlıqdan, ya anlamamazlıqdan milli maraqlar baxımdan təhlükəli məqamları “həqiqət aşiqi politoloq” kimi dilə gətirirlər.

    Demək parlamentin son iclasında millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı Türkiyədəki seçkilərlə bağlı danışıb ötən seçkilərdə Azərbaycanda olan Türkiyə vətəndaşlarının 25 faizdən çoxunun HDP-yə (Xalqların Demokratik Partiyası) səs verməsindən narahatlığını ifadə edib. Sabir bəyin “Azərbaycanda yaşayan HDP dəstəkçiləri ilə bağlı araşdırmalar aparılmalıdır. Aşkara çıxarılmalıdır ki, terrorçuları kim dəstəkləyir. Təklif edirəm ki, HDP-çiləri dəstəklələyən kəsimi bizim xüsusi mühafizə orqanları nəzarətdə saxlasın” – fikri kimlərinsə kürkünə birə salıb. Adamlar o qədər uzağa gediblər ki, bu ölkənin Milli Azadlıq Hərəkatında, Suverenlik və Müstəqillik aktında əvəzolunmaz imzası olan fikir müəllifini az qala siyasi savadsızlıqda ittiham etsinlər. Bəs deməyəsən HDP Türkiyədə qeydiyyatdan keçmiş partiyadır və ona səs verməyə görə kimisə nəzarətə götürmək, hətta bu mövqeni dartışmaq belə olmaz. Sizin polotoloji və tarixi savadınıza … “əhsən”! İllərlə can qoyduqları partiyada 3 səs yığa bilməyib bir milyonluq Meydanı idarə edən liderə nəyi irad tutduğunuzun fərqindəsizmi?! Adam qeydiyyatdan keçmiş yox eee, Sovetlər kimi imperiyanın idarəçi təşkilatı olan Kommunist Partiyasına meydan oxuyanda hələ “partiya” sözünü tələffüz edə bilmirdiz. HDP-nin PKK teror təşkilatının siyasi qolu olduğu bəlli, PKK-nın Azərbaycan düşməni, erməni yanlısı olmağı da bəlli. İndi Türkiyədə qeydiyyatdan keçmiş, seçkiyə qatılmaq hüququ qazanmış olsa belə Azərbaycanda bu təşkilatın bunca tərəfdarının (Türkiyədə 13 faiz, Azərbaycanda 25 faiz!) olması doğurdanmı bu qədər normaldır?  Heçmi düşünmədiniz bu şəxslərin bir hissəsi burda restoran və tikinti biznesi ilə məşğuldur və bu biznesdən gələn gəliri PKK-ya ötürülüb ötürülməməsi gerçəkdən araşdırılmalı və nəzarət altına alınmalıdır?!  Sabir Rüstəmxanlı elə həmin parlamentdə “Azərbaycan PKK-nı terror təşkilatı kimi tanımalıdır!” tələbi irəli sürəndə də eyni mövqedə idi, bu gün də. İran adlanan ölkənin sizin təbirinizcə desək “qanuni, qeydiyyatdan keçmiş” ali dini rəhbərinə məşhur məktubunu yazanda da eyni mövqedə idi, bu gün də. Bakıda mədəniyyət mərkəzi və digər leqallaşmış adlar altında İranın kəşfiyyat şəbəkəsi fəaliyyət göstərirdi. İndi bunlar ifşa olunur. Amma illər öncə Sabir Rüstəmxanlı onlara adı ilə “terror və təxribat yuvaları” deyəndə belə çıxır ki, siyasi savadsızlıq göstərib, amma siz müdrikcəsinə susmusuz və gözləmisiz ki, bu gün xora qoşulub eyni mahnını oxuyasız?! Haqq bildiyini susmaq, milli yol üçün vacib bildiyini deməmək siyasi peşəkarlıq deyil. Bu da bir peşədir, amma qədimdən gələn adı başqadır.

    Bütün bunları millətimizin, dövlətimizin gələcəyinə yönəlik minalardan birinin koordinatının dəqiq göstərildiyi üçün yazdıq. Yoxsa sovet və fars-molla rejiminin haqqında ölüm hökmü verdiyi, xalqın duası və sevgisinin qoruduğu Sabir Rüstəmxanlının müdafiəyə ehtiyacı yoxdur. Onun öz sözü ilə desək “mənim taleyim Bakı küləyidir, böhtançıların tüpürcəklərini öz üzlərinə yaxır… “

    Nəsimi Şərəfxanlı

  • Samir Əsədli ABŞ diplomatı ilə görüşdü

    Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası Mərkəzi İcra Aparatının rəhbəri Samir Əsədli ABŞ-ın Azərbaycandakı səfir əvəzi, Müvəqqəti İşlər Vəkili Hüqo Qevara ilə görüşb.
    Görüş zamanı S.Əsədlinin bu yaxınlarda ABŞ-a səfəri haqda ətraflı fikir mübadiləsi aparılıb. Samir bəyin dünyanın ən böyük supergüclərindən birinin yerli idarəetmə strukturları, seçki, məhkəmə, təhsil sistemi haqda fikirlərini maraqla dinləyən diplomat bəzi məsələlərlə bağlı geniş müzakirə açıb. Sonda S.Əsədli maraqlı və səmimi şəraitdə keçən görüşə görə cənab Qevaraya təşəkkür edib.

  • Güclərin hirsi milli irsi “yeyir” – Yalnız bir şansımız qalıb… – VİDEO

    “Sabir Rüstəmxanlı söhbətləri”nın növbəti buraxılışı qeyri-maddi mədəni irsə, milli kimliyimizə, insanlığı gözləyən bəlalar və xalqın bu bəlalardan xilas edilməsi yollarına həsr olunub.

    Bu yaxınlarda Milli Məclisin Mədəniyyət komitəsində Mədəniyyət nazirliyi ilə birgə, Media nümayəndələrinin iştirakı ilə “Qeyri-maddi mədəni irsin qorunması” haqqında qanun layihəsinin müzakirə etdik.
    Türkiyədə qeyri-maddi mədəni irsə “Somut olmayan kültürəl miras” deyirlər. Somut- yəni əllə toxunumayan, duyğularla anladılan bir nəsnə…
    Bu irsə milləti millət edən bütün mənəvi dəyərlər daxildir: dil, adət-ənənələr, vərdişlər, əxlaq və davranış normaları, bilik və bacarıqlar, ifa sənəti və təcrübələr, xalq yaradıcılığının bütün sahələri, bir sözlə miras kimi qəbul etdiyi hər şey…
    Bura müxtəlif ləhcələri, tarixi yer adlarını, abidələrlə bağlı bilgiləri, ibadətxanaları, bənzərsiz təbiət bölgələrini, bir sözlə milli varlığı təməl daşı olan bütün mənəvi özəllikləri də əlavə etmək olar.

    İNSAN VƏ MİLLƏT ÖZ DƏYƏRLƏRİNƏ SAHİBLƏNMƏLİDİR. Bu dəyərləri siyasət və hakimiyyət oyunlarına qurban verməməlidir.
    Qeyri-maddi irsin qorunması ideyası təxminən 120 il bundan öncələrdən başlanmışdır. Yəni bu təşəbbüsün bir əsrdən artıq tarixi var.
    2003-cü ildə YUNESKO bu irsin qorunması haqqında Sözləşmə qəbul etmişdir. 180 ölkə bu Sözləşməyə qoşulub. ABŞ, Rusiya, İngiltərə bu ölkələr arasında deyil.
    Maddi olmayan mədəni sərvətin qorunması da Təhsil, Elm və Mədəniyyətin qorunması qədər əhəmiyyətlidir.
    1999-cu ildə Vaşinqtonda Folklorun qorunmasına həsr edilmiş bir konfransda folklor adından imtina edildi və folklor da Somut, yəni maddi olmayan mədəni irs siyahısına salındı.
    YUNESKO-nun tərtib etdiyi Dünya irsi siyahısına təxminən 1160 dəyər salınıb. Onlardan 17 və ya 18-i Azərbaycandadır: Muğam, Aşıq sənəti, Novruz, Qarabağ atları, Azərbaycan xalçası, Tar ifaçılığı, Kəlağayı, Lahıc misgərliyi, Lavaş, Dolma, Kamança ifaçılığı, Çövkən oyunu, Yallı, Dədə Qorqud dastanı, nar bayramı, miniatür sənəti… Bəlkə mənim bilmədiklərim də var.
    Ədalət xətrinə deməliyik ki, bu dəyərlərimizin Dünya Mədəni İrsi siyahısına düşməsində, Birinci Vitse-prezident Mehriban xanımım xüsusi xidmətini unutmaq olmaz.
    Bu dəyərlərin bəziləri qardaş xalqlarla şərikdir, məsələn, lavaş, novruz. Bu irsin bir ikisinə bizim bədnam düşmənlərimiz də şərik çıxıblar: lavaş, Köçəri oyun havası…
    Buna təbii baxmaq lazımdır. Türk dünyası ilə ortaq sərvətlərimiz çoxdur.
    KİÇİK XALQLARIN BÖYÜK XALQLARIN SÜFRƏSİNİN TÖR-TÖKÜNTÜSÜNƏ GÖZ DİKMƏSİ DƏ BAŞA DÜŞÜLƏNDIR VƏ BUNUNLA BİZ KASIBLAMIRIQ…
    Dünya öz tarixi yaddaşını, keçmişinin izlərini, köhnə xatirələrini qorumaqda niyə bu qədər maraqlıdır? Məncə, bunun əsas səbəbi insanlığın çox sürətlə öz keçmişindən qopması, kökündən uzaqlaşmasıdır. Bilgisayar, telefon, süni intellekt, yapay zəka insanı tamamilə fərqli bir aləmə qovuşdurub və bizi yeni bilgilərlə üz-üzə qoyub.
    İnsan hətta öz cinsini qarışıq salır, ailə məsuliyyətini, keçib gəldiyi yolları, insanlıq borcunu unutmağa doğru gedir. Süni, yəni yapay zəka insanı elə bir yerə gətirir ki, orda düşünməyə, fikir təhlilinə, geriyə boylanmağa, əxlaqi dəyərlər haqqında düşünməyə ehtiyac duyulmur. İnformasiya seli səni də alıb aparır.
    İNSAN SÜRƏTLƏ İNSANLIQDAN UZAQLAŞIR. ROBOTLAŞIR. MANQURTLAŞIR.
    Ola bilsin ki, 100 il sonra insanlar kənara çəkiləcək və robotların savaşları başlanacaq.
    İnsanı manqurtlaşmaqdan qoruyan əsas vasitə onun yaddaşı və yaddaşındakı insanlar, dəyərlər, keçmişin şirin xatirələridir…
    Bu müstəvidən yanaşanda görürük ki, gördüyümüz, duyduğumuz, lakin əllə toxuna bilmədiyimiz, yaddaşımızda qorunan bütün irsimizə sahib çıxmaq üstümüzə gələn təhlükdən qorunmaq yoludur.
    Millət öz ruhu ilə, kökünə, keçmişinə hörməti və bağlılığı ilə, mədəniyyəti, gözəl adət-ənənələriləri ilə böyükdür. Say həlledici deyil. İnsanlıq keyfiyyətləri və gələcəyə yönəlik yaşam tərzi önəmlidir.
    Millət öz tarixini bilər, öz keçmişini unutmaz, böyüklərə sayğısını itirməz, ilk növbədə özünü sevər, sonra başqalarını.
    Biz ölkədəki duruma bu prinsiplərlə yanaşmalıyıq. Azərbaycan həmişə ənənəvi sənətləri ilə seçilib. Bu barədə Sergey Barodinin gənclik vaxtı oxuduğum romanından bir cümləni unutmuram. O Azərbaycan sənətinin zənginliyindən heyrətlənib yazırdı: “Ax, bu Təbriz bazarı. Hər il gəlib burdan ən yaxşı sənətkarları malla, pulla şirnikdirib və ya əsir götürüb aparırlar. Gələn il gələndə onun yerində daha kamil bir sənətkarın oturduğunu görürlər”.
    Bu həmişə belə olub. Azərbaycan xalqının istedadı həmişə parlaq əsərlər yaradıb. Bunun sayəsində bütün bölgələrimizdə xalça ustaları, Şəkidə şəbəkəçilik, Lahıcda və Dəmirçilər kəndində misgərlik, cənub bölgəsindən dulusçuluq, Abşeronda daş memarlığı, Naxçıvanda kaşı ilə zinətlənmiş memarlıq yaşayıb və inkişaf edib. Lakin bu gün ənənəvi sənətlərə maraq azalıb. Xalçaçılıq sənətimizlə öyünürük, gözəl xalça muzeyimiz var, lakin xalça sexləri tək-tək sıradan çıxır. Lahıc küçələrində yerli mallar getdikcə azalır. Yerini Çindən gətirilmiş cincilim-mincilimlər tutur.
    Şəki şəbəkəsinin bazarı yoxdur.
    Ənənəvi rəqslərimizin yerini qaraçı atılıb-düşmələri tutur.
    MUĞAMAT VƏ MEYXANA, TƏDRİCƏN BÜTÜN XALQ MAHNILARIMIZI, AŞIQ SƏNƏTİNİ ƏZİB KEÇİR.
    Bir vaxtlar bütün dünyada Azərbaycan musiqisini təmsil edən “Qaya” ansamblı vardı. Bu gün ona bənzər kollektiv yoxdur və xor unudulub.
    Bütün bunlar somut mədəni irsə münasibətimizin göstərcisidir. Otuz ilə kinostudiyamızı bərpa edə bilməmişik. Nağıllarımızın, dastanlarımızın motivləri əsasında uşaqlarımız üçün milli cizgi filmləri çəkmirik. Onlar Avropanın robotları və ya vəhşilikləri, zorakılığı əks etdirən filmlərin ümidinə qalıblar.
    İndiyə qədər toplanmamış folklor nümunələri köhnə nəsillə bərabər həmişəlik ölüb gedir.
    Dəfələrlə dilə gətirdiyimiz başqa bir məsələ kəndlərimizin taleyidir. Bu, hər kəsi düşündürməli məsələdir. Xüsusən dağ kəndləri getdikcə boşalır.
    Kəndlərimizin mədəniyyət ocaqları, kitabxanaları yarıbayarı ixtisar edilib. Qalanlarına da Azərbaycanın müstəqillik dövrün ədəbiyyatı gedib çatmır.
    Yanlış kitab siyasəti kitabların tirajının 500-dən, 1000-dən artıq olmasına imkan vermir. Nəticədə bir çox kitablar hətta mərkəzi kitabxanalarımızın da kataloquna düşmür.
    Kənd camaatı telefonun eybəcər məlumat şəbəkəsinin və səhvlərlə dolu dilinin, bir də televiziyaların ümidinə qalıb.
    Bunlar ciddi problemlərdir. Hər kəsi düşündürməlidir. Təəssüf ki, ölkəmizin ideoloji sistemində boşluq var. Ölkənin milli mədən siyasəti, ideoloji və siyasi xətti xalq arasında, gənclər arasında təbliğ olunmur. Çünki milli ideoloji bir mərkəz də yoxdur. İDEOLOGİYA DEYİLƏNDƏ ÇOXLARI YALNIZ HAKİMİYYƏTİN UCUZ TƏRİFİNİ BAŞA DÜŞÜRLƏR.
    Hakimiyyətin yaxşı işləri deyilməlidir. Ancaq bu tərif yağışında insanlar robota çevrilməməlidir.
    Azərbaycanın hər bölgəsinin öz əkin-biçin ənənələri olub. Biz texniki bitkilərin yetişdirilməsi ilə bağlı qanunlar qəbul etmişik. Təəssüf ki, bu qanunlar zəif işləyir və ölkə getdikcə daha çox heyvandarlıq məkanına çevrilir.
    SANKI BİLİNCLİ ŞƏKİLDƏ BİZİ BAŞQALARINA BƏNZƏDIB ÇOBAN XALQA ÇEVİRMƏK İSTƏYİRLƏR.
    Babalarımız Azərbaycanın milli ideologiyasının təməlinə türkçülük, çağdaşlıq və islam inancını qoymuşlar. O zaman üçün bu, son dərəcə əhəmiyyətli bir seçim idi və millətin tarix şüuruna söykənirdi. Avropalaşmaq – savadsızlıqdan, cahillikdən xilas yolu kimi görünürdü. İslam, milli birlik yolu idi. Türkçülük isə öz tarixi coğrafiyasını və milli kimliyinin dərk etməyə xidmət edirdi.
    Bu gün təəssüf ki, Avropalaşmaq çox sürətlə milli kimlikdən, yüz illəri aşıb gələn adət-ənənlərdən, öz dilindən və milli əxlaqından uzaqlaşmaq işinə xidmət edir. Avropanın gözəl qanunları var. İnsan və əmlak haqları yüksək səviyyədə qorunur. Təəssüf ki biz Avropanın yaxşı tərəflərinin yox, yarıtmaz və bizim milli əxlaqımıza zidd olan tərəflərinin etkisi altındayıq. Sanki ailə nizamlanmasından, ailədə uşaqların sayının artmasına imkan verməməkdən, ənənəvi əxlaq normalarımızı və ailə institutunu dağıtmaqdan başqa qayğımız yoxdur.
    İslam dini isə Yaxın Şərq ölkələrini bir-birinə düşmən etməklə, qonşu dövlətin və məzhəb bölücülüyünün dərinləşməsinə xidmət edir, inancın yerini siyasi maraqlar tutur.
    ORTADA QALAN TÜRKLÜKDÜR. TƏƏSSÜF Kİ, O DA CƏHALƏTİN VƏ TÜRK DÜŞMƏNÇİLİYİNİN HƏDƏFİNƏ ÇEVRİLİB.
    Əsli təbliğ etdiyimiz Azərbaycançılığın əsl mahiyyətini anlamayanlar gizli və açıq şəkildə türklüyü inkar etməyə qalxırlar
    Millət öz dəyərlərini və bunlardan öncə öz dəyərini bilməlidir.
    Bir vaxt kəndləri gəzib maşında toxunmuş təzə xalçaları verib köhnə xalçaları alırdılar. Xalq da öz əlindəki köhnənin qədrini bilmir, yeniyə can atırdı.
    Beş-on günlük ömrü olan “xrustal” qablarla yaşlı insanların gözünü qamaşdırıb onların əlindəki yüz illərlə yaşı olan mis məcməyiləri, qazanları, kasaları, köhnə samovarları alırdılar.
    Yəni buna bilgisizlikdən, əlindəki sərvətin qədrini bilməməkdən başqa ad tapmaq olmur.
    Pul və qazanmaq ehtirası millətin sərvətini talamaq və məhv etmək yoluna çevrilib. Bu alver hətta dövlət muzeylərin səviyyəsinə qədər gəlib çıxmışdır.
    Bunların hamısı təhsillə və təbliğat işi ilə bağlıdır. Qeyri-maddi mədəni miras uşaqlarımıza tanıtdırılmalı və sevdirilməlidir. Ən böyük irs Ana dilidir. Ana dilini bilməyən yeni nəslə yerdə qalan maddi və qeyri maddi mədəni irsimizi sevdirmək olmaz.
    Adət və ənənlərmənəvi irsin ən mühüm sahələrindən biridir. Təəssüf ki, burda da sürətli aşınma gedir və yaxşının yerini pis tutur. Toylar və toyxanalar bir mafiya dəstəsinin əlindədir və xalqı soymaq məkanına çevrilib. Bir axşam bir dost övladının şadlıq məclisində iştirak edirsənsə əvvəldən hesabını bilməlisən. 200 manatdan aşağı deyil. İnsan bir axşama 200 manatlıq yemək yeyə bilər? Şadlıq evlərinin bu məzənnəsinin toy sahibinə, yeni ailə quranlara nə xeyri var?
    Dualar oxunmasa, yas məclisinin süfrələrini toylardan fərqləndirmək çətindir. Bəzi bölgələrimizdə yas mərasimlərim 40-a kimi hər cümə axşamı qeyd olunur. Bu, dini kitabların heç birində olmayan mənasız bir vərdişdir. Nə ölüyə, nə diriyə xeyri olmayan vərdişlər getdikcə kök atıb böyüyür və xalqın gününü qaraldır. Yaşamaq sevincimizi itiririk. Məncə, bunun qarşısı qanunlarla alınmalıdır.
    Babaların mirası millətin ruhudur və bu ruh qorunmalıdır.
  • Samir Əsədli: “Ermənistan uğrunda Rusiyanın və Qərbin mübarizəsi gedir”

    Ermənistan Baş naziri Nikol Paşinyan niyə KTMT-nin deyil, AB müşahidə missiyasının Ermənistana gəlməsi ilə bağlı danışıb. Baş nazir bu məsələ barədə Ermənistan siyasi kəsimi arasında bəzi “anlaşılmazlıqların” olduğunu bildirib və buna aydınlıq gətirməyə çalışıb. Paşinyan deyib ki, KTMT-yə ən mühüm fundamental məqamlardan biri – Ermənistanda KTMT-nin məsuliyyət zonasının dəqiqləşdirilməsi ilə bağlı müraciət ediblər: “Yəni Ermənistan Respublikasının nə olduğu barədə öz anlayışınızı bizə təqdim edin! Buna cavab almamışıq. 
    Bəs AB-nin Ermənistandakı mülki missiyası niyə mümkün oldu? Çünki Praqada keçirilən dördtərəfli görüşün nəticələrinə əsasən, AB Ermənistan Respublikasının nə olduğunu dəqiq müəyyən etdi. Yəni dedilər, bu, Ermənistanın xəritəsidir, ya da biz dedik, onlar da təsdiq etdilər. Onlar ərazini müşahidə və nəzarət etmək üçün gəlirlər.
    Ərazini dərk etmədən müşahidə missiyası ən azı qəribə olacaq, çünki bu halda onların nəyə nəzarət etdikləri bəlli deyil”. O əlavə edib ki, əgər hər hansı missiya “Ermənistanın ərazisinin nə olduğunu” bilmirsə, Ermənistanın işğal olunub-olunmamasını necə qiymətləndirəcək?”. Paşinyan öz “arqumentini” daha bir gülünc iddia ilə əsaslandırmağa çalışıb. Bildirib ki, AB missiyasına qədər Azərbaycan torpaqlarının erməni-rus birləşmələri tərəfindən işğal edilə biləcəyini Qərb dairələrində deyirdi. Bunun səbəbi isə Ermənistanda rus bazalarının yerləşdirilməsi ilə bağlıdır.
      Baş nazirin açıqlamasını “Şərq”ə təhlil edən Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının sədr müavini Samir Əsədli deyib ki, Paşınyan açıqdan-açığa Rusiya ilə Avropa arasında manevrlər edərək vaxt udmaq istəyir. Çünki Rusiya həmin ərazilərə Avropa İttifaqının əlavə missiyasının gəlməsinə yol verməmək üçün KTMT-nin mülki missiyasının həmin ərazilərdə yerləşdirilməsinə çalışır: 
    “Söhbət mülki missiyadan gedir. Çünki Rusiyanın Ermənistan ərazisində KTMT-nin əlavə hərbi qüvvələrini yerləşdirməsinə ehtiyacı yoxdur. Rusiyanın Ermənistanda hərbi bazası var və bundan əlavə ikitərəfli müqaviləyə əsasən, Ermənistan sərhədlərinin böyük bir qismi Rusiya sərhədçiləri tərəfindən mühafizə olunur.
    Ermənistan KTMT-ni Azərbaycan əleyhinə istifadə etmək istəyirdi. Onlar 12-14 sentyabrda ermənilərin təxribatı nəticəsində sərhəddə baş verən atəşkəsin pozulmasından sonra KTMT-nin hərbi qoşunlarını Azərbaycanla üz-üzə qoymağa çalışırdılar. Ermənistan iddia elədi ki, guya, Azərbaycan Ermənistanın sərhədlərini keçib. Bu mənada Azərbaycanın həmin ərazilərdən çıxarılması üçün KTMT-nin  gücündən istifadə etmək istədilər. Ermənistan bununla bağlı imtina aldı.
    Ona görə də üzünü Avropaya tutdu. Azərbaycan regiona əlavə qüvvələrin daşınmasında maraqlı deyil.  Azərbaycanla Ermənistan arasında sərhədlərin hələ də müəyyənləşdirilmədiyi bir vaxtda həmin missiyanın hansı sərhəddə nəzarəti  həyata keçirəcəyi şübhə doğurur. Əgər sərhədlər  delimitasiya, demarkasiya olunmayıbsa,  sərhədlər  şərtidirsə, o zaman həmin o mülki missiya harada fəaliyyət göstərəcək? 
     
    Faktiki olaraq Ermənistan uğrunda Rusiyanın və Qərbin mübarizəsi gedir. Bu mübarizədən kimin qalib ayrılacağı hələ ki, müəmmalı görünür”.
  • Sabir Rüstəmxanlı: “Bunlar Türkiyə xalqının iradəsini sarsıda bilməyəcək”

    Sabir Rüstməmxanlı
    Sabir Rüstməmxanlı

    “Bildiyiniz kimi bir müddət əvvəl Güney Azərbaycanın Xoy şəhərində dəhşətli zəlzələ olmuşdu. Xoy və Türkiyənin zəlzələ baş vermiş bölgəsi bir-birinə çox yaxındır. Ona görə də əvvəlcədən Türkiyədə də bu cür zəlzələnin baş verəcəyi ehtimalı var idi. Qışın bu mövsümündə  bu cür zəlzələnin baş verməsi təbii ki, faciədir. Türkiyənin bütün dostları, qardaşları bu faciədən təəssüflənir”.

    Bu sözləri Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının sədri,  millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı Musavat.com-a açıqlamasında deyib. Millət vəkili qeyd edib ki, dəfələrlə bu cür zəlzələyə şahidlik etmiş Türkiyə bu fəlakətin də qarşısında sarsılmayacaq:

    “İndiki zamanda böyük bir yüksəliş dövründə olan,  Türkiyə Cümhuriyyətinin 100 illiyi, seçkilərin keçiriləcəyi ərəfədə birdən-birə bu cür faciənin baş verməsi hamımızı yandırır.

    Məlum olduğu kimi zəlzələ Türkiyənin 10 bölgəsini əhatə edir, insanların yatdığı bir zamanda sübh çağında baş verib. Buna görə də dağıntılar altında xeyli insanın olduğu ehtimal olunur. Bu zəlzələ 4-cü dərəcədən yuxarıdır, bu o deməkdir ki, dünya yardıma gəlməlidir. İlk dəstək Azərbaycandan gəldi və bu qürurvericidir.

    Türkiyə xalqına böyük keçmiş olsun deyirik. Qardaş Türkiyə bundan əvvəl də daha dəhşətli faciələr yaşamışdı. Ümid edirəm ki, bu bəlanı,  faciəni də geridə qoyacaq, yarasını sarıyacaq.  Hesab edirəm ki, zəlzələlər,  təbii fəlakətlər Türkiyə xalqının iradəsini sarsıda bilməz.

    Ərdoğan başda olmaqla, bütün Türkiyə xalqına başsağlığı verir, ölənlərə Allahdan rəhmət, yaralılara tezliklə şəfa diləyirik!”

  • VHP Gəncədə Rəsulzadənin doğum gününü qeyd etdi-FOTO

    Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası (VHP) Gəncə şəhər təşkilatının üzvləri Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin qurucu lideri Məhəmməd Əmin Rəsulzadənin anadan olmasının 139-cu il dönümü ilə bağlı Gəncə şəhərində Rəsulzadənin büstünü ziyarət ediblər.

    Abidə qarşısında çıxış edən VHP Gəncə şəhər təşkilatının sədri Füzuli Həsənov bu gün Məhəmməd Əmin Rəsulzadənin doğum günü olduğunu qeyd edərək bildirib ki, Rəsulzadə Cümhuriyyət tarixinin ideoloji-siyasi fəaliyyətinin əsas təməllərindən biridir: “Bu gün biz Cümhuriyyətimizin dəyərlərinə sahib çıxmalıyıq. Gəncliyə ideologiya lazımdırsa, Rəsulzadənin həyatı və fəaliyyəti əsl ideologiya nümunəsidir. Rəsulzadə təkcə Müsavatın qurucusu deyil. O, həm də Azərbaycan adına tarixdə ilk dövlətin, müasir dövlətçilik ənənələrinin banisidir. O, millətin lideridir. Məmməd Əmin Rəsulzadə son minillik tariximizin yetirdiyi ən dahi şəxsiyyətlərdən biri, bəlkə də birincisidir. Onun Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin qurulmasında və müstəqil Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün təmin olunmasında lider kimi gördüyü işlər danılmaz həqiqətlərdir. Onun “Bir kərə yüksələn bayraq, bir daha enməz” şüarı istiqlaliyyət əldə etmək istəyən xalqların prinsipinə çevrilib. Onun milli həmrəyliyi ifadə edən fikirləri bütün dövrlər üçün dövlətin qorunmasında vacib şərtlərdən biridir. Biz tarixi şəxsiyyətlərimizin qədrini bilməliyik. Bugünkü Azərbaycan Respublikası Xalq Cümhuriyyətinin varisidir və hər bir vətəndaş Cümhuriyyət dəyərlərinə sayğı ilə yanaşmalıdır”.

    Daha sonra çıxış edən VHP Ali Məclisinin üzvü, Vətən Müharibəsi veteranı Samil Bağırlı bildirdi ki, Rəsulzadənin fəaliyyəti, yazıları və çıxışları gənclər üçün milli yoldur: “Onun fikirlərinə hər bir gənc sahiblənməlidir. İslam Şərqində ilk Cümhuriyyətin qurulması zamanının ən böyük hadisəsi idi, onu da Rəsulzadə və silahdaşları birgə etdilər. Bu gün milli dövlətimizin olması onların xidmətidir və bu dövlətin qurucularını biz hər zaman sayqı və sevgi ilə xatırlamalı, yaddaşlarımıza həkk etməliyik”

  • VHP-nin Tehrandakı səfirliyimizə terror hücumu ilə bağlı bəyanatı

    Azərbaycan Respublikasının İran İslam Respublikasındakı Səfirliyinə silahlı hücum olub. Hücum dəf edilərkən Azərbaycanın İrandakı səfirliyinin mühafizə xidmətinin rəhbəri Orxan Əsgərov qəhrəmancasına şəhid olub, iki nəfər isə yaralanıb. Bu, diplomatik binaların toxunulmazlığı prinsipinin birbaşa pozulması deməkdir. Hər hansı səfirliyin təhlükəsizliyinin təmin edilməsi səfirliyin yerləşdiyi ölkənin borcudur.

    Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası baş vermiş hadisəni qətiyyətlə pisləyir, dövlətimizin qorunması yolunda şəhid olan soydaşımızın yaxınlarına dərin hüznlə başsağlığı veririr. İranın son vaxtlar Azərbaycana qarşı sərgilədiyi destruktiv mövqeyi ilə paralel bu hücumu təsadüfi hesab etmirik. Bu hadisə İranın bu vaxta qədər apardığı anti-Azərbaycan siyasətinin kuliminasiya nöqtəsi sayılmalıdır. Fars molla rejimi Azərbaycan Respublikasına qarşı dözümsüzlük siyasətini terrora çevirib. İran hökuməti bütün bunlardan dərs götürməli və Azərbaycana qarşı dostluq və qarşılıqlı əməkdaşlığa söykənən münasibət göstərməlidir.

  • Sabir Rüstəmxanlı: Avropa Parlamentinin siyasi naşılığı


    Avropa Parlamentinin 2023-cü il yanvarın 19-da xüsusi prosedur qaydasında qəbul etdiyi qeyri-obyektiv və ədalətsiz qətnamə Azərbaycan ictimaiyyətində ciddi etirazla qarşılanıb. Məsələ ilə bağlı münasibət bildirən millət vəkili, VHP sədri Sabir Rüstəmxanlı bildirib ki, bu qətnamə Avropa Parlamentinin adına və statusuna yaraşmır: “Azərbaycan ərazilərinin 30 illik işğalına göz yuman Avropa Parlamentinin bu hərəkəti Avropa dövlətlərinin özləri haqqında yaratdıqları demokratik, ədalətli, insan haqlarına sayğı göstərən mifini vurub dağıdır. Qarabağın 30 il davam edən işğalı dövründə Azərbaycanın Xocalı şəhərində ermənilər tərəfindən törədilən soyqırıma, şəhər və kəndlərimizin, tarixi abidələrimizin,  mədəniyyət obyektlərinin dağıdılmasına qarşı biganəlik göstərildi. 30 il ərzində heç bir beynəlxalq normaya və insani dəyərlərə sığmayan əməllərə görə Ermənistanı qınamadılar, ermənilərə qarşı heç bir tədbir görmədilər. ATƏT-in Minsk qurupu bu faciələrə göz yumub, vaxtı uzatmaqla, işğalçıyla torpağı işğal ediləni eyni hüquq müstəvisində göstərməyə çalışdı, özünü yalandan iş görürmüş kimi göstərməyə çalışdı. Bu gün Azərbaycanın öz ərazi bütövlüyünü təmin etdiyi, bölgədə sülh yaranması üçün mühüm şərait olduğu halda erməni diasporasının əsirinə çevrilən avropalı deputatların mövqeyi yalnız yenidən gərginlik yaradılmasına xidmət edir”. S.Rüstəmxanlı qətnamənin tamamilə yalan və saxta əsaslar üzərində hazırlandığını vurğulayaraq belə bir mövqenin bölgədə barış mühitinin yaranmasına xidmət etmədoyini, sanki İrəvanda hazırlandığını bildirib:  “Biz 44 günlük müharibədə çoxlu dezinformasiyalar gördük. Ermənistan Azərbaycanda muzdluların olduğunu iddia edirdi. Biz sübut istəyəndə bir söz deyə bilmədilər. Saxta xəbərlər təkcə mediada yox, siyasətdə də olur. Avropa Parlamentinin qəbul etdiyi qətnamə də dezinformasiyaya əsaslanır.  Laçın yolunda keçirilən aksiya blokada deyil və bunu xarici media mənsubları da görüb, dünyaya yayımlayıblar. Söhbət blokadadan gedirsə, əksinə 30 ildən artıqdır Ermənistan tərəfindən Naxçıvan Muxtar Respublikası blokadada saxlanılır və Azərbaycanın qərb rayonları ilə Naxçıvan arasında nəqliyyat əlaqəsinin bərpa edilməsi və yeni nəqliyyat kommunikasiyalarının inşası ilə bağlı 10 noyabr öhdəliklərini Ermənistan  yerinə yetirmir”.
    Zəfər savaşından sonra yaranmış yeni geopolitik durumda Azərbaycanın dövlət olaraq bu kimi əsassız qətnamələrə sinə gərmək gücündə olduğunu da qeyd edən millət vəkili artıq dünyanın  yeni siyasi düzənə qədəm qoyduğuna diqqət çəkib: “Bu gün Azərbaycan tək bölgədə deyil, qlobal arenada mühüm strateji mövqeyə malik bir dövlətdir. Həmin qətnaməyə səs verən avropalı deputatlar iki məqamı unutmamalıdır. Əvvəla, Avropanın enerji təhlükəsizliyində Azərbaycan mühüm rolu var. Digər tərəfdən hazırda dünya siyasi düzənində Türk Dünyası yeni bir güc mərkəzi kimi formalaşmaqdadır. Tarixi bağlar üzərində qurulmuş Türk Dövlətləri Təşkilatı çərçivəsinfə ölkələr arasında iqtisadiyyat, ticarət, nəqliyyat-logistika və digər sahələrdə əməkdaşlığın inkişafı üçün böyük imkanlar yaranıb və Azərbaycan bu  zəncirdə böyük önəmə malikdir. Anadoludan Uzaq Şərqə qədər böyük bir coğrafiyada hakim olan  millətin gücünün qarşısında heç bir iqtisadi və siyasi imkana malik olmayan bir ovuc erməniyə əsir düşmək siyasi naşılıqdır”
    Sabir Rüstəmxanlı sonda 20 Yanvar şəhidlərinin əziz xatirəsini yad edərək, onlara rəhmət diləyərək, Bakıda Qanlı Yanvarı törədənlərlə, Avropa Parlamentində Azərbaycanı günahlandıranların ermənipərəstlikdə eyni mövqedə dayandıqlarını və qırğınlarla soyqırım və savaşla Azərbaycan xalqının əzminin heç vaxt qırılmayacağına,  Qələbə ruhunun davam edəcəyinə əminliyini bildirdi.