Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası

Category: Başqan

  • Sabir Rüstəmxanlı: “İcra başçısının müavinləri rayonda quldurluqla məşğul olurlar”

    Sabir Rüstəmxanlı
    Sabir Rüstəmxanlı

    Milli Məclisin deputatı, Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının sədri Sabir Rüstəmxanlı Yardımlı Rayon İcra Hakimiyyətinin fəaliyyəti ilə bağlı daha bir açıqlama verib.

    S.Rüstəmxanlı Pravda.az-a deyib ki, Yardımlıda vəziyyətin necə olmasını hər kəs yaxşı bilir.

    “Bizim niyyətimiz o idi ki, yüksək vəzifəli şəxslərin diqqəti Yardımlıya çevrilsin. Bir daha qeyd edirəm ki, Yardımlı Rayon İcra Hakimiyyətinin başçısının orada necə işləməsini hər kəs yaxşı bilir. İcra başçısının müavinləri rayonda quldurluqla məşğul olurlar. Onların torpaq mənimsəmələri, insanlara normal xidmət göstərməmələri, xüsusilə həmin şəxslərin mədəni səviyyələrinin aşağı olması ilə bağlı kifayət qədər faktlar var. Rayon qohumbazlıq düşüncəsi ilə idarə edilir… Bunlar göz qabağındadır. Məncə, ölçü götürüləcək. Yəqin ki, araşdırma aparılır. Hamının bildiyi cinayətlər, nöqsanlar cavabsız qala bilməz” – S.Rüstəmxanlı qeyd edib.

    https://hit.az/

    Bütöv yazını göstər
  • Rüstəmxanlı naşirin qətlindən danışdı: Ağlıma gəlməzdi ki…

    1990-cı il mayın 30-da məşhur naşir Əjdər Xanbabayevin qətli ölkəni silkələdi. Təkcə ziyalılar arasında deyil, ictimai-siyasi dairələrdə də nüfuz sahibi olan Əjdər Xanbabayev Moskvaya gedəndə mərhum Heydər Əliyevlə görüşür və ziyalıların onu Azərbaycanda gözlədiyini söyləyirdi. “Azərnəşr”in direktorunun qəfil ölümü çoxsaylı suallar yaradırdı. Uzun illər qətlin üstü açılmadı, Heydər Əliyev isə bəyan edirdi ki, Xanbabayev mənim Bakıya gəlməyimin qarşısını almağa görə öldürülüb. Nəhayət, bu versiyanın həqiqiliyi sübuta yetirildi…

    Kult.az kitab nəşrində silinməz izlər qoyan Əjdər Xanbabayev barədə Xalq şairi, Milli Məclisin deputatı Sabir Rüstəmxanlının Teleqraf.com-a müsahibəsini təqdim edir:

    – “Ədəbiyyat və incəsənət” qəzetində işləyərkən “Elm” nəşriyyatının direktoru kimi Əjdər Xanbabayevdən müsahibə götürəndə tanış olduq. Sonralar “Yazıçı” nəşriyyatının direktoru oldu. Rəhmətlik şair dostum Əliağa Kürçaylı redaktor idi, onunla görüşəndə dedim ki, Moskvaya ali ssenari kursuna qəbul olunmuşam, oraya gedəcəyəm.

    Dedi, getmə, bir yandan şair, tənqidçi, publisist, alim, indi də gedib təzədən ssenari ilə məşğul olacaqsan, girdi qoluma məni “Yazıçı” nəşriyyatının binasına apardı. Əjdər Xanbabayevin otağına girdik, soruşdu ki, Sabir Rüstəmxanlını tanıyırsan? Dedi, tanıyıram, görüşmüşük, məndən müsahibə də götürüb, mətbuatdan da onu izləyirəm, istedadlıdır.

    Əliağa Kürçaylı dedi ki, Moskvaya getmək istəyir, bizdə şöbə müdiri yeri boşdur, amma onun üçün bu vəzifə kiçikdir, iki aylıq götürək, sonra onu baş redaktor müavini götürəcəm, özüm gedəcəm, istəyirəm bizdə baş redaktor qalsın.

    – Beləliklə razılaşdılar və birgə fəaliyyətə başladınız?

    – Bəli. Elə həmin gün şöbə müdiri kimi əmrimi verdilər. Doğrudan da Əliağa Kürçaylının dediyi kimi oldu, bəlkə də xəstəliyi barədə bilirmiş, xəstələndi, Moskvaya getdi, o gedəndən sonra da baş redaktor oldum. Yazıçılar İttifaqı başqa adamların namizədliyini təqdim edirdi. Baş redaktor təyinatı Mərkəzi Komitədə razılaşdırılırdı. Mərkəzi Komitəyə ayrı adlar vermişdilər, Əjdər Xanbabayev bütöv gün gedib mənim üstümdə mübahisə edibmiş.

    Axşamüstü gəlib əmri stolumun üstünə qoyub dedi ki, sən bilirsən də əmisi yuxarı vəzifədə olan birinin namizədliyini vermişdilər, bütün gün Mərkəzi Komitədə bunun mübahisəsini etmişəm. O vaxt bu işə ideoloji katib Rafiq Zeynalov baxırdı, Əjdərlə də münasibətləri yaxşı idi. Deyib, Sabir Rüstəmxanlı baş redaktor olacaq, əks halda mən də direktorluqdan çıxıram. Beləcə razılıq almışdı və bir yerdə işləməyə başladıq.

    Təxminən 10 il Əjdər Xanbabayevlə birgə işlədik, o, direktor idi, mən də baş redaktor vəzifəsində çalışırdım. Əjdər kifayət qədər zövqlü adam idi, yazıçıları, şairləri yaxşı tanıyırdı, klassik ədəbiyyatımızı əla bilirdi. Baş-başa verib çox gözəl işlədik, “Yazıçı” nəşriyyatı bu gün Azərbaycan nəşriyyatlarında davam etdirilən bir çox ənənənin başlanğıcını qoydu.

    Ona görə də Əjdər Xanbabayevlə işlədiyim illər yaddaşımda mənim həyatımın parlaq illəri kimi qalıb. Meydan hərəkatı başlayanda da Əjdərlə bir yerdə idik. Mətbuat Komitəsində sədr müavini olanda da “Yazıçı” nəşriyyatına başqası gəlib işləyirdi, mənə qarşı təzyiqlər vardı, mən “Azərbaycan” qəzetini buraxırdım, amma Əjdər bütün məqalələrdə həmişə məni müdafiə edirdi. Bu barədə qeydlərimi yazmışam, ayrıca kitabda da çap etdirmişəm.

    – Ölümü barədə qara xəbəri necə aldınız?

    – Əjdər son dərəcə geniş əhatəsi olan adam idi. Moskvada kitab sərgisi olanda xatırlayıram, bizdən ayrılıb Heydər Əliyevə gedib zəng vurmuşdu, onunla danışmışdı. Yaxın olduğumuza görə gəlib danışıqları barədə mənə söhbət edirdi.

    “Yazıçı” nəşriyyatında işləyə-işləyə “Azərbaycan” qəzetini buraxırdım, Əjdərlə tez-tez görüşürdük, deyirdi, bu nədir, yəhudi, erməni, rus jurnalistlərini ortaya salıblar, Heydər Əliyevin əleyhinə yazılar yazdırırlar, özü də arxada dayanan bizimkilərdir. Çox əsəbiləşirdi. Bizim onlara cavab verməyimiz Əjdərin əsas qayğılarından idi.

    Biz o işi görürdük, müxtəlif qəzetlərə məqalələr yazırdıq. Əjdər Xanbabayevin həm Bakıda, həm Moskvada Heydər Əliyevlə əlaqələri vardı.

    Ölüm xəbəri mənim üçün gözlənilməz oldu. Bu məsələyə görə kiminsə cəsarət edib ona əl qaldıracağı ağlıma gəlməzdi. Hadisə ikimizin də yaxın dostumuz Rizvanın evindən çıxanda olmuşdu. Rizvan rəhmətə getmişdi, Əjdər onun övladlarına öz övladları kimi baxırdı, onlara tez-tez baş çəkirdi, oradan çıxanda küçədə vurmuşdular.

    – “Qara Yanvar” kitabının nəşrinə görə ondan qisas almaq məqsədilə vurulduğu versiyası səslənsə də, mərhum Heydər Əliyev deyirdi ki, gəlişinə mane olmaq üçün bu qətl törədilib…

    – Bu barədə araşdırmalar aparılıb, hər halda onun bir kitaba görə vurulduğunı düşünmürəm. Əjdərlə Azərbaycan tarixi, ədəbiyyatımızla bağlı çox dəyərli, hətta qadağan olunmuş, sandıqlarda qalmış kitablar çap etmişdik, Ordubadinin “Qanlı sənələr”, İsa Muğannanın “İdeal”, Xəlil Rzanın sərt şeirlərdən ibarət kitabını buraxmışdıq, mənim “Ömür kitabı”mda xidməti vardı.

    Ona görə də düşünmürəm ki, hansısa kitaba görə qətlə yetirildi. İndiyə kimi qəbul edilmiş versiya budur ki, Heydər Əliyevlə bağlılığına görə öldürülüb. Buna əks olan alternativ xətt olmadığına görə buna inanıram. Siyasi motiv olmayanda başqa nə ola bilər?

    – Sonralar heç görüşmürdünüz? İzlənildiyi barədə şübhələri yaranmışdımı?

    – O artıq Azərbaycan Nəşriyyat-Poliqrafiya və Kitab Ticarəti Komitəsində (sonralar Mətbuat və İnformasiya Nazirliyi) sədrin müavini idi, mənim də siyasi həyat başımı qarışdırmışdı, elə ciddi söhbətlərimiz olmurdu.

    Əjdər özü nə qədər ehtiyatlı hərəkət etsə də, cəsarətli adamları xoşlayırdı. Meydan çıxışlarında bir də gördüm, o vaxt Mətbuat və İnformasiya Nazirliyinin sədri Nazim İbrahimovla gəlib meydanda dayanırdı, bilirdim harada gəlib durub, gedib görüşürdüm. Mənə ürək-dərk verirdi ki, narahat olma, hər şeyi cəsarətlə deyirsən, lap yaxşı edirsən, bu cür davam elə. Halbuki başqaları deyərdi ki, özünü gözlə və sair.

    – Nəşriyyat işində də silinməz izlər qoymuşdu, onun vəfatından sonra nə dəyişdi?

    – Onun iş üsulu mənə tanış və doğma idi. Mətbuat və İnformasiya Naziri olanda birgə işlədiyimiz illərin naşirlik təcrübəsi mənə çox kömək elədi. Əjdər səliqəli, təmkinli, hər kəsin yerini bilən adam idi, mümkün qədər haqqı nahaqa verməzdi. Bəzi şeylərə ehtiyatla yanaşırdı, məndə bir az partizanlıq var idi, cavan idim, xüsusən 1980-ci illərin ikinci yarısında inqilabi əhval-ruhiyyəmiz vardı, mübahisələr edirdik, o qədər demokratik adam idi ki…

    İnandıranda ki, bunun bizə ziyanı olmaz, qəbul edirdi. Suyu üfürə-üfürə içən adam idi, kitab məsələsində həddindən artıq diqqətli idi. Biz onunla bir yerdə nəşriyyat işində bir şey şeylərin bünövrəsini qoyduq. Gənc şairin, nasirin ilk kitabı, dünya ədəbiyyatı kitabxanası, klassik ədəbiyyat kitabxanası, orijinaldan tərcümə dünya jurnalı buraxdıq.

    Sovetlər birliyi respublikalarının ədəbiyyatlarının tərcümə olunduğu“Göyqurşağı” adlı almanax çıxarırdıq. Əlbəttə, Nəşriyyat Komitəsi ilə bütün bunlar razılışdırılırdı, amma ideya “Yazıçı” nəşriyyatının olurdu.

    – Dostları deyir ki, torpağa çox bağlıydı, bəlkə də naşir olmasaydı, bağban olardı, Mərdəkanda məşhur bağından çox danışılır…

    – Əjdər Xanbabayev Ordubad rayonundan idi. Ordubad bol meyvəlidir, hər qarışda torpağın, hər ağacın qədri bilinir, Əjdər o ənənəni, torpaq sevgisini Ordubaddan Bakıya gətirmişdi. Çox vaxt Mərdəkandakı bağda olurduq, adətən, şənbə-bazar günləri gedirdik. Tək özüm getməmişəm, bir çox şair dostlarımı o bağa aparmışam, bəzilərini Əjdər müəllimlə tanış eləmişəm.

    Məmməd Araz naxçıvanlıydı, amma Əjdər Xanbabayevlə yaxından tanış deyildi, Məmməd Araz, Söhrab Tahir məndən yaşlıydılar, amma mən onları bağa aparıb Əjdərlə daha da yaxınlaşdırmışdım. Çox səliqəli, gözəl bağlı vardı, o bağda iri tut ağacının altında quyu qazdırmışdı. Quyunun suyu elə bil dağ çeşməsiydi, onunla qürur duyurdu, gedən kimi hər kəsə sudan verirdi.

    Bir də gördünüz dostları bir qutu quru lavaş bişirib göndəriblər, bağda yayda isladıb yeməyi xoşlayırdı, Ordubadın quru meyvələrini çox sevirdi. Gözəl təsərrüfatçıllığı vardı, gedəndə süfrə açardı, o bağ Azərbaycan ziyalılarının yığıncaq yeriydi. Tez-tez Ziya Bünyadov, şərqşünas alimlərdən Rüstəm Əliyev, musiqişünas Firudin Şuşinski, şair dostlarımız gəlirdi.

    Əjdər özü şərqşünas idi deyə Füzulini, klassik ədəbiyyatımızı əzbər bilirdi, onun şərqşünas alimlərlə söhbəti yaxşı tuturdu. O alimlərlə son dərəcədə unudulmaz günlər keçirirdik. Əjdər nərd oynamağı xoşlayırdı. Onun bağında həmişə tünlük olurdu, etibarlı adam idi, dostcanlıydı. Rayonlara da birgə səfərlər edirdik, qızları ilə Göygölə getdiyimizi xatırlayıram. Maraqlıdır ki, səfərlərlə bağlı bir neçə şeiri də vardı, sonradan tapdım. Az-az yazırdı, amma bir neçə gözəl şeiri qalıb. Hətta o şeirləri çap da elədik.

    – Deyəsən, həyat yoldaşının vaxtsız ölümündən sonra gizli şeirlər yazıb…

    – Əjdər qeyri-adi dərəcədə gözəl ailə başçısı idi. Həyat yoldaşı xəstə idi, amma onun qayğısına qalırdı, qaynanası onlarla bir yerdə yaşayırdı. Qızları Afəti, Nərgizi sərçə öz balalarını dimdiyilə yemlədiyi kimi əzizləyərdi. Həyatı çətin keçmişdi, amma qəribə nikbin adamıydı. Həyatın çətinlikləri, ağırlıqları onu sındırmamışdı.

    Yadıma gəlir, Moskvada kitab sərgisi keçiriləndə gedirdik, SSRİ DÖvlət Nəşriyyat Komitəsinin rəhbərliyi, sərgi təşkilatçıları ilə çox gözəl münasibətləri vardı. Bizim stend Əjdər Xanbabayevin ciddi cəhdi sayəsində çox seçilirdi, Azərbaycanda kitab və nəşriyyat işinin ən böyük uzmanlarından idi. Nəşriyyat direktoru idi, hansısa səbəblərə görə onu komitə sədri qoymurdular, amma kim sədr gəlirdisə, o işi öyrənənə qədər gecə-gündüz Əjdər Xanbabayevlə birgə çalışırdı. Əjdərin təcrübəsi, nəşriyyat işini bilməsi, onların hamısının işinə yarıyırdı.

    Qəribə bir səliqəsi vardı, çalışırdım, o səliqəni öyrənim, amma öyrənə bilmədim, dəqiq arxivşünas idi, təkcə öz sahəsinə aid yox, dünyada təbabət, bilogiya, kosmos və sair barədə maraqlı şey tapırdısa, kəsib səliqə ilə qovluqlarda saxlayırdı. Məsələn, mən deyəndə məni filan şey maraqlandırır, bir də görürdün qovluğu gətirdi, sanki bu gün qoyub, açırdı, həmin şeyi çıxarıb ortaya qoyurdu. İnsanlardan yaxşılığı əsirgəməzdi…

    Kulis.az

  • “Müstəqilliyimizə təhlükə yaradanlar fəallaşıb” – Sabir Rüstəmxanlı

    “O dövrdə də indi də qonşularımız təhlükə olaraq qalırlar. Rusiya da təhlükə olaraq qalır və çox ciddi şəkildə Azərbaycanın daxilində Rusiyaya sevgini və heyranlğı artırmağa çalışırlar”.

    Bunu 28 May Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin elan edlməsinin tarixi əhəmiyyəti və ondan çıxarılmalı olan ibrət dərsləri barədə Moderator.az-a açıqlama verən VHP sədri, millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı deyib.
    Onun sözlərinə görə, AXC-nin varisi kimi bugünkü müstəqil Azərbaycanın da başının üstündə qara buludlar daim qalır. Xüsusilə son dövrlərdə Rusiya amilinin bəzi qüvvələr tərəfindən qabardılması diqqət çəkir. Burada Rusiyada çalışan üç milyona yaxın insanın da təsiri var:

    “Eləcə də Azərbaycanda rusdilli məktəblərin sayını artırılması və sair amillər, əslində bunların hamısı müstəqilliyimizə təhlükə yaradır. İran da daxilindəki Azərbaycan türklərinini bu müstəqillik ideyalarından uzaqlaşdırmaq məqsədilə daim Azərbaycanın zəifləməsinə çalışır.
    Bütün bu qüvvələr Ermənistanı məhz o maqsədlə müdafiə edirlər ki, Azərbaycan türkləri güclənə bilməsin. Bunlar ortada ikən ölkə içində milli birliyin olmaması, siyasi partiyalar arasındakı düşmənçilik həddində olan münaqişələr, mübahisələr, qanununların kifayət qədər işləməməsi, qanunun aliliyinin təmin edilməməsi hakimiyyətlə xalq arasında və siyasi partiyalar arasında ziddiyyətlər, bunların hamısı o vaxt da o dövlətin yaşamasına mane olub, indi də mane ola bilər”.
    Sabir Rüstəmxanlı əlavə edib ki, indi hakimiyyətlə müxalifət partiyaları arasında müəyyən dialoqlar gedir, amma bu, genişləndirilməlidir:
    “Ölkədə vətəndaş cəmiyyəti gücləndirilməlidir, milli birlik istiqamətində təbliğat aparılmalıdır, bundan başqa tarixə, keçmişimizə hörmət gücləndirilməlidir.
    O iki illik dövr elə təbliğ olunmalıdır ki, bu tarix xalqın gözündə bir ideal kimi yaşasın. Təəssüf ki, bunların hamısı yetərincə nəzərə alınmır”.
  • Qarabağ azad olunacaq

    Cebhe.info-nun suallarını Xalq şairi, Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının (VHP) sədri, istiqlalçı deputat, Milli Məclisinin üzvü Sabir Rüstəmxanlı cavablandırır.

    “Ordu Bakıya girməsəydi, biz Ali Soveti bütövlükdə götürə bilərdik”

    -Sabir bəy, siyasətə müstəqillikdən öncə gəlmisiz. Milli azadlıq hərəkatında iştirak etmisiz. Bəzən ölüm təhlükəsi ilə üz-üzə qalmısınız. O zaman siyasi mühit indiki kimi idimi? Rəqabətdə söyüş vardımı? Ölkə müstəqil olandan sonra da daim öndə olmusuz. Belə bir bölgü aparaq: 2000-ci ilə qədər, 2000-ci ildən sonra Azərbaycan siyasəti. Hansı dövrdə ölkə siyasətində mənəvi mühit daha sağlam idi?

    -1987-90-cı il, hətta 1991-ci ilin siyasi mühitini indiki ilə müqayisə etmək olmaz. O vaxt Azərbaycan bir millət, xalq olaraq Sovet imperiyasına qarşı mübarizə aparırdı. İmperiyadan qopmaq, müstəqillik əldə etmək istəyirdi. Üstəlik Ermənistanın Azərbaycana torpaq iddiası var idi və bu amil də bütün xalqı birləşdirmişdi. Meydana 1,5 milyon insan yığışanda belə, arada ayrı-seçkilik olmurdu. Meydan hərəkatı 18 gün davam etdi və meydanı mənimlə Nemət Pənahlı idarə edirdi. O dövrdə hətta oğrular da bəyan etmişdilər ki, meydan hərəkatı davam etdikcə, Bakıda oğurluq olmayacaq. Doğrudan da olmadı, bir nəfərin burnu qanamadı. Xalq bir yumruq kimi idi. Onda meydana saysız-hesabsız, kisələrlə məktublar gəlirdi. O məktubların içində milli birliyi ifadə edən yazılar var idi. Məsələn, biri yazırdı ki, biz meydana bakılı, şəkili, gəncəli, lənkəranlı, naxçıvanlı, muğanlı, qarabağlı, qubalı kimi gəldik, amma burdan azərbaycanlı kimi gedirik. Yəni hamımız birik. Birlik duyğusu çox güclü idi. Xalq meydanda təşkilatlanırdı. Ən uzaq kəndlərdən belə müraciətlər olurdu ki, biz artıq təşkilatın özəyini yaratmışıq, xahiş edirik bizi o təşkilata cəlb edib. Bu qədər möhkəm birlik var idi. Bir tərəfdən SSRİ Ali Sovetində mübarizə gedirdi. Artıq SSRİ-nin qalıb-qalmaması müzakirə olunurdu. Mart ayında referendumda xalqı məcbur edirdilər ki, SSRİ-nin tərkibində qalmaqla bağlı səs versinlər. Avqustda “QKCP” hadisəsindən sonra biz yenidən meydana qayıtdıq. 1990-cı ildən sonra 18-19 ay davam edən fövqəladə vəziyyətə baxmayaraq meydana gəldik və rejim ləğv olundu. O vaxt artıq Azərbaycan rəhbərliyinin səhvi ortaya çıxanda onlar da xalqın tələbinə əməl etməyə məcbur oldular. 1991-cı ilin 30 avqustunda müstəqillik bəyannaməsi qəbul edildi. Sentyabrın birində bizi də dəvət etdilər, Moskvada SSRİ Ali Sovetinin iclası keçirilirdi və o artıq sonuncu sessiya idi. Bundan bir qədər sonra 18 oktyabrda müstəqillik aktını qəbul etdik. 90-cı ilin payızında seçkilər keçirildi. O seçkilərdə çox ciddi rəqabət, mübarizə var idi. Baxmayaraq ki, yanvar ayında ordunun Bakıya girməsi bizim əl-qolumuzu bağlamışdı, amma demokraik fikirli 25 nəfər Ali Sovetə seçilə bildik. Ordu Bakıya girməsəydi, biz Ali Soveti bütövlükdə götürə bilərdik. Əlavə olaraq bizim müdafiə etdiyimiz 15-17 bitərəf ziyalı Ali Sovetə seçildi. Çünki o seçkilərdə bir Xalq Cəbhəsinin siyahısı var idi, bir də bizə ziyalılar müraciət edirdi və biz də onları Xalq Cəbhəsinin dəstəklədiyi adamlar siyahısına salırdıq. Beləliklə 40-dan çox adam Ali Sovetə seçilmişdi. Bizə qarşı nə qədər müqavimət olsa da, qarşımızı almaq mümkün olmadı. Bu şeyləri düşünəndə, həm seçki mühiti, həm xalqın dəstəyi baxımından o dövr daha romantik, daha gözəl, daha cazibədar idi. Hər şeyə daha çox ümidlə baxırdıq ki, Azərbaycan müstəqilliyini elan edən kimi bütün problemlərini həll edəcək, Qarabağ azad olunacaq. Azərbaycan iqtisadiyyatı gündən-günə çiçəklənəcək. Azərbaycan dünyanın ən zəngin ölkələrindən birinə çevriləcək. Buna Azərbaycanın imkanı da var. Biz o vaxt bunu meydanda da deyirdik. Təəssüf ki, müharibə bu ümidlərlərin çoxunun reallaşmasına imkan vermədi.

    “Prezidentin təşəbbüsü və iradəsi ilə siyasi partiyalarla görüşlər ardıcıl şəkil alıb”

    -Son zamanlar iqtidarla müxalifət arasında dialoq təşəbbüsləri artıb. Bunun cəmiyyət faydası nədir? Sizcə, bu proses siyasi mühitin və rəqabətin sağlamlaşmasına aparırmı?

    -Şübhəsiz ki, aparacaq. Yəni əvvəllər də dialoq olurdu. Xüsusilə də seçkilər ərəfəsində Yeni Azərbaycan Partiyası ilə siyasi müxalifət arasında görüşlər keçirilirdi. Orada çox vaxt bütün partiyalar iştirak edib. Amma o görüşlər qısaömürlü olurdu. Görüş keçirilirdi, seçkidən sonra isə yaddan çıxırdı. Amma bu gün artıq etiraf etmək lazımdır ki, ölkə Prezidentinin təşəbbüsü və iradəsi ilə siyasi partiyalarla görüşlər ardıcıl şəkil alıb. Parlamentdə təmsil olunan müxalifət partiyalarının bəzi nümayəndələri Milli Məclisin rəhbərliyinə seçilib. Məsələn, Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası sədrinin müavini həm də Milli Məclisin sədr müavinidir. Bəzi müxalifət partiyalarının liderləri burada komitə sədrlərinin müavinləridir. Bundan da əlavə Prezident Administrasiyasında Siyasi partiyalar və qanunvericilik hakimiyyəti ilə əlaqələr şöbəsi həm də parlamentlə əlaqələr məsələsinə baxır. Demək olar ki, tez-tez müəyyən ünsiyyətlər qurulur. Baxmayaraq ki, pandemiya dövründə birbaşa görüşlər səngiyib, amma hər halda Milli Məclisdə olan Siyasi Partiyalar Qrupu, Beynəlxalq Komissiyalar Qrupu və digər bütün komitələrin qrupları var ki, o qruplarda tez-tez görüşürük. O görüşlərdə həm də Prezident Administrasiyasının nümayəndəsi iştirak edir. Təbii ki, görüşlər onlayn formatda keçirilir.

    “Müxalifətin radikal qanadı da dialoqa gəlməlidir”

    -Partiyanız Milli Məclis rəhbərliyində təmsil olunur. Müxalifət təmsilçilərinin parlamentdə sədarətə, komitə rəhbərliyinə seçilməsi sivil münasibətlərin formalaşmasına təsir edəcəkmi?

    -Bizim Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası 1992-ci ildən yaranıb. O vaxtdan indiyə qədər 28 ildir ki, ölkədə milli birliyi və vətəndaş dayanışmasını təbliğ edirik. Müxalifətlə də, iqtidarla da normal münasibətlərimiz var. Çünki millətin, xalqın gələcəyini biz yalnız bu birlikdə görürük. Müharibəni həll etməyin də rolu milli birliyə nail olmaqdan keçir. Biz deyə bilmərik ki, VHP bütün müxalifəti təmsil edir. Çünki daha radikal qanad var və onlarla bizim fikirlərimiz üst-üstə düşmür. Onların bu dialoqa cəlb olunmasını mən zəruri hesab edirəm. Radikal qanad da bu dialoqa gəlməlidir. Son bəyanatlarından sonra görürəm ki, buna müəyyən istək də var. Təbii ki, bu cür danışıqların iki tərəfi var. Bir tərəfdən hakimiyyət, o biri tərəfdən də müxalifət müəyyən addımlar atmalıdır. İlk növbədə, söyüş ritorikasına, əsassız ittihamlara, mədəniyyətdənkənar yazılara son qoyulmalıdır. Hər kəs keçmişinə hörmət etməlidir. Hakimiyyətdə olmuş, tarixdə izi olan, hətta dövlətin başında olmuş adamlar səhv də edibsə, bu, keçib gedib. Bunların hamısına sayğı ilə yanaşmaq lazımdır. Biz 90-cı illərdən bu yana hakimiyyətdə olmuş adamlara bu cür yanaşmalıyıq. Bu yumşalmalar davam etməlidir. Hər halda hesab edirəm ki, müxalifətsiz nə parlament olmalıdır, nə də dövlət. Müxalifətsizlik əslində hərc-mərclik, özbaşınalıq və qanunlara məhəl qoymamaq mühiti yaradar. Müxalifətin müdaxiləsi və tənqidi qeydləri hakimiyyəti daim ayıq saxlayır. Ona müəyyən mesajlar verir. Bəzən hakimiyyətin tənbəlləşən duyğularını hərəkətə gətirir. Bəzən Milli Məclisdə də müxalifəti ümumi ittiham edirlər, amma bütün müxalifəti qarışdırmaq olmaz. Əgər siz radikal müxalifətdən narazısınızsa, onun adını çəkin. Məncə, səbəblər deyilməlidir və problem aydın olmalıdır.

    “Rəsulzadə bəlkə də Azərbaycanın min ildə yetişdirdiyi tarixi şəxsiyyətlərdən biridir”

    -Müstəmləkə görmüş xalqların ziddiyətli tarixi, şəxsiyyətləri olur. Məsələn, biz həm Məhəmməd Əmin Rəsuzadəi sevirik, həm də Nəriman Nərimanova heykəl qoyuruq. Həm Qırmızı Orduya qarşı vuruşmuş Azərbaycan legionunun komandiri Düdənginskini sevirik, həm də Mehdi Hüseynzadəni. Sizcə bu, təzad deyilmi? Müstəqillik yolunu seçmiş Azərbaycanın ideologiyası necə olmalıdır? Hansı şəxsiyyətlərə ehtiram göstərilməlidir?

    -Mən burada ziddiyyət görmürəm. Hər tarixi şəraitin özünə uyğun addımlar atılmalıdır. Əslində Nəriman Nərimanov Azərbaycanı Rəsulzadədən az sevmirdi. O da Azərbaycanı sevirdi və işğalaqədərki ərazi sərhədlərinin qorunmasında çox böyük rolu var. Onun ideologiyası ayrı idi, solçu, kommunist idi. Bu gün də dünyada solçuluq davam edir və əksinə, bir az da güclənir. Ziyalıların böyük əksəriyyəti sola meyillənir. Çünki solda sosial ədalət daha güclüdür. Ona görə Nərimanovun o tərəfə meyillənməsini də başa düşmək lazımdır. Nərimanov milli ideyanın yaranmasında ciddi rol oynamış adamdır. O vaxt ermənilər Sosial Demokrat Partiyasında birləşəndə, bizimkilər ona inanmırdırlar, ona görə də “Hümmət”i yaratmışdılar. Nərimanov bunun yaranmasında ciddi rol oynamışdı. Bu gün deyirlər ki, Nərimanova niyə heykəl qoyulub? Onu demək lazım deyil. Demək lazımdır ki, niyə Rəsulzadəyə heykəl qoyulmayıb? Çünki Nərimanov bizim həyatımızın, milli ideologiyamızın, keçdiyimiz yolun bir tərəfi idi. Amma Rəsulzadə bəlkə də Azərbaycanın min ildə yetişdirdiyi tarixi şəxsiyyətlərdən biridir. Rəsulzadə dahi idi. Onun yazdıqlarını bu gün diqqətlə oxuyanda görürük ki, qeyri-adi təfəkkürün məhsuludur. Onun sayəsində milli hökumət quruldu və o, Milli Şuranın sədri seçildi. Qısa müddətli dövlətçilikdə onun çox böyük rolu var. Rəsulzadənin türk ordusunun Nuru Paşanın komandalığında Bakıya dəvət olunmasında, dövlətin qorunmasınnda, Bakının işğaldan azad olunmasında şəksiz rolu var. Ona görə də onun qiyməti verilməli, Rəsulzadənin haqqı özünə qaytarılmalıdır. Heç vaxt da Nərimanovla Rəsulzadəni üz-üzə qoymaq lazım deyil. Rusiya, Avropa, dünya tarixində çox belə hadisələr olub. Adamlar bir-birinə zidd mövqedə dayanır, amma eyni zamanda sonda xidmətlərinə görə hər biri qiymətləndirilir. Bu baxımdan, Əli bəy Hüseynzadə ilə Cəlil Məmmədquluzadə ədəbi dilə fərqli mövqedən yanaşırdılar. Cəlil Məmmədquluzadə sırf xalq dilində yazmağın, Əli bəy Hüseynzadə dünya türkləri üçün qəbul olunmalı olan ümumi ədəbi dildə yazmağın tərəfdarı idi. Amma hər ikisinin bizim mədəni, ictimai-fikir tariximizdə son dərəcədə böyük rolu var. Onlar bir-biri ilə həm də dost idilər. Həmişə belə olub və belə olacaq. Əks fikirlər əslində cəmiyyətdə həqiqətin, ədalətin axtarılıb üzə çıxarılmasına kömək edir.

    “Təmizlənmə getməli, yeni kadrlar gəlməlidir”

    -Sabir bəy, son olaraq Dövlət Təhlükəsizlik Xidmətinin bəzi korrupsionerlərə qarşı keçirdiyi əməliyyatlara toxunmaq istəyirik. Ötən günlərdə də DTX Mədəniyyət Nazirliyində əməliyyat keçirdi…

    – Bu prosesə çox müsbət yanaşıram. Hansı cinahda dayanmağımızdan asılı olmayaraq, Prezidentin bu siyasətini dəstəkləyəcəyik. Cəmiyyət də dəstəkləyir. Həm sözümüzlə, həm yazılarımızla, həm beynəlxalq miqyasda verdiyimiz mesajlarla, seçicilərimizlə görüşdə dediklərimizlə bu prosesi birmənalı şəkildə dəstəkləyirik. Xalqın istədiyi bu idi. Təbii ki, bir təmizlənmə getməli və yeni kadrlar gəlməlidir. Amma əlbəttə, bu, tək kadr məsələsi deyil, həm də görünür sisteminin özündə icra başçısı statusları, onların iş əsasnamələrində, bələdiyyələrlə icra başçıarının münasibətlərində dəqiq bölgülər olmalıdır ki, bu məsələlərdə qarışıqlıq olmasın. Fikrimcə, Prezident o adamlara açıq şəkildə mesaj verir ki, düz işləyin, rüşvət olmasın, korrupsiya olmasın.

    Vilayət Muxtar

  • “Milli Məclisdə belə danışmaq olmaz” – Sabir Rüstəmxanlı

    “Ayaz Mütəllibovun o vaxtkı ehtiyatsız çıxışından sonra ermənilər bildirdilər ki, Xocalını azərbaycanlılar törədib”.
    “BakuPost”un məlumatına görə, bunu millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı Milli Məclisdə çıxış edərkən deyib.
    S. Rüstəmxanlı bildirib ki, bəzi cavanlar, hadisənin şahidi olmayanlar düzgün olmayan çıxışlar edirlər: “Bura Məclisdir axı! Bu cür məsələdə belə danışmaq olmaz. Yüzlərlə, minlərlə şəhid vermişik. Millət qəhrəmanlıq edib, amma gücümüz çatmayıb. O zamankı hakimiyyəti tənqid etmək olar, amma belə bir vəziyyətdə bunu onların üstünə yıxmaq olmaz”.

  • “Niyə Yardımlı həmin siyahıya düşüb, bunun səbəbini dəqiq bilmirəm”

    Deputatla icra başçısının qarşılıqlı ittihamları “Yeni Müsavat”da; ilginc ittihamlara icra hakimiyyətindən reaksiya

    Milli Məclisin deputatı, Xalq şairi Sabir Rüstəmxanlının Dövlət Təhlükəsizliyi Xidməti əməkdaşlarını doğulduğu Yardımlı rayonuna dəvəti etməsi ciddi rezonans doğurub. Deputat 4 icra başçısının həbsindən danışarkən bildirib ki, Yardımlı Rayon İcra Hakimiyyətinin başçısı Ayaz Əsgərov da həbs olunmalıdır.

    Deputatın ittihamlarından az sonra mətbuatda rayonda aztəminatlı ailələrə yardım paylanılması ilə bağlı xəbərlər peyda olub. Eyni zamanda sosial şəbəkələrdə Sabir Rüstəmxanlıya yönəlik ittihamlar səsləndirilməyə başlayıb.

    Yardımlıda nə baş verir? Sabir Rüstəmxanlının həbsini istədiyi icra başçısı kimdir? Başçı şair-deputatı niyə bu həddə çatdırıb ki, onun tutulması üçün açıq çağırış etdi?

    “Yeni Müsavat”a açıqlama verən Sabir Rüstəmxanlı dedi ki, ölkədə gedən proseslər ciddi narahatlıq üçün əsaslar yaradır: “Bir rayonda icra başçısı çıxarılır və çox biabırçı faktlar ortaya çıxır. Rüşvət, ölkə qanunlarına hörmətsizlik, öz əyləşdiyi kürsüyə layiq olmamaq kimi məsələlər ortaya çıxır. Bir rayonda baş verdi və düşündük ki, 2-ci rayonda bu təkrar olunmamalıdır. Sonra 2-ci rayonda eyni vəziyyət ortaya çıxdı. Hətta rüşvət alma üsulları da eynidir. Rüşvət alınan idarələr belə eynidir. Sonra 3-cü rayon, ardından 4-cü rayon ortaya çıxdı. Belə məlum olur ki, bu adamlar ölkə başçısının xəbərdarlığından, ölkədə gedən proseslərdən heç bir nəticə çıxarmırlar”.

    Deputat deyir ki, bu haqda məlumatlarla tanış olanda oxuyub ki, sırada başqa rayonlar da var və belə rayonlardan biri Yardımlıdır: “Niyə Yardımlı həmin siyahıya düşüb, bunun səbəbini dəqiq bilmirəm. Amma onu bilirəm ki, son vaxtlar müxtəlif saytlarda Yardımlının ayrı-ayrı kəndlərindən camaat dəstə-dəstə icra başçısından, ayrılan yardımların düzgün bölünməməsindən şikayətlər edirlər. Məndən bu haqda soruşulanda bildirdim ki, görünür, növbəti hədəflərdən biri də Yardımlı olmalıdır. Çünki camaat çox narazıdır”.

    Deputat Yardımlının kəndlərində tanıdığı şəxslərlə əlaqə saxlayaraq durumla maraqlandığını söylədi: “Dedilər ki, məktəblərin təmiri üçün ayrılan pullar yeyilir. Rayona göndərilən yardımlar rayonda icra nümayəndələrinin evlərinə gedir. O evlərdə əl gəzdirəndən sonra yardımlar paylanılır. Bəzən ehtiyacı olanlar qalır kənarda, ehtiyacı olmayanlara yardım paylanır. Təkcə bunlar deyil. Son illər ölkədə kənd təsərrüfatı ilə bağlı layihələr gerçəkləşdirilir. Müasir heyvandarlığın, baramaçılığın inkişafı, müxtəlif qida məhsullarının tədarükü ilə bağlı tədbirlər həyata keçirilir. Yaxşı, bunun biri gəlsin də Yardımlıya. Yardımlı balaca dağ rayonudur. Sərhəd rayonudur. Bu rayona diqqət ayrılmalıdır. Bütün sadalananların heç biri yoxdur”.

    Deputat bütün bu iradları icra başçısına bildirməməsinin səbəbini də açıqlayıb: “Rayona gedəndə icra başçısı ilə görüşmürəm. Təhsil aldığım orta məktəbdə şagirdlərlə görüş keçirmək istəyərkən Ayaz Əsgərov məktəbin direktoruna, Təhsil Şöbəsinin müdirinə tapşırmışdı ki, görüş olmaz. Özü də telefonlarını bağlayıb aradan çıxmışdı. Yalnız Prezident Administrasiyasının və Təhsil Nazirliyinin müdaxiləsindən sonra görüş baş tutdu. Bu cür münasibətdən sonra icra başçısına irad bildirməyim mənasızdır”.

    Deputat Hamarkənd, Zenqəran, Dəlləkli, Ostair və digər kəndlərdə aztəminatlı ailələrə yardım çatmadığını bildirdi: “Ostair kəndində mənə müraciət edib yardım verilməməsinə etiraz edənlər olub. Bu məsələləri, tənqidləri deyəndən sonra bu, öz yanındakı işçiləri ortaya salıb yazdırır ki, Yardımlıda hər şey əladır. Azər Xamiyev gedib öz qohumlarının adı ilə yazı yazdırır və məni təhqir etdirir. Bu qədər qulbeçəlik olmaz. Bu adamlar tənqiddən nəticə çıxarmaq əvəzinə, böhtan atırlar”.

    Sabir Rüstəmxanlı ona qarşı ittihamlardan da danışdı: “O zaman icra hakimiyyətinin başçısı olan şəxslə razılaşdıq ki, rayonda bir ziyalı evi tikək. Tikdim və açılış etdik. Gələn olmadı. Bir müddət VHP-nin qərargahı kimi işlətdim. Masallıda yerləşən və uşaqları ali məktəbə hazırlatdıran bir təhsil mərkəzi müraciət etdi. Binanı verdim tədris mərkəzi kimi işlətsinlər. Hamarkənddə bir məscid tikintisinə başladıq. Şeyxə də, aidiyyəti qurumlara da dedik. Sən bunu etməyəcəksən, gəlib İran edəcək, başqa müxtəlif qüvvələr girəcək kəndlərə. Məscidin özülü də atılmışdı. Sona qədər imkan vermədilər. Ona görə də xeyir-şər evi kimi rəsmiləşdirdik. Azər Xamiyevkimilər ora-bura yazdılar ki, burada məscid tikirlər. Məscid tikmək olmaz? Məscid tikməyə qoymadılar, məcbur qalıb xeyir-şər evi tikdik. İndi kənddə xeyir-şər evi bunlara niyə ağır təsir edir?”

    Sabir Rüstəmxanlı Hamarkənd orta məktəbinə göndərilən kitabların kitabxanadan yığışdırılmasından da danışdı: ““Qanun” nəşriyyatının buraxdığı “Dünya ədəbiyyatı klassikası” məktəbə hədiyyə olunmuşdu. Kəndin yaşlı adamları da gedib oradan kitab götürüb oxuyurdular. Azər Xamiyevkimilər gedib məktəbə deyir ki, bu nə kitablardır, yığışdırılsın bu kitablar. Bundansa pul göndərsinlər məktəbin təmirinə. Bunların başı var?”

    Sabir Rüstəmxanlı rayonda durumun ağır olduğunu da bildirdi: “İşsizlik baş alıb gedir. Sakinlər rayondan köçüb gedirlər. Gündə 10 manat qazanmaq üçün Qaradağ daş karxanalarında daş atır camaat. Bu insanlar yazıq deyil? Virus məsələsi ailələri param-parça edib. İnsanlar bir tikə çörəyə möhtacdır. Səhərdən axşamadək kabinetə girib oturmaqla iş düzəlməz. Başçı camaatın içində olmalıdır”.

    Yeni Müsavat qəzeti

  • Deputat özünü ifadə edə bilmirsə… – Sabir Rüstəmxanlı

    Son vaxtlar bəzi millət vəkilləri mətbuata verdikləri açıqlamalarda işlətdikləri ifadələri ilə müzakirə obyektinə çevrilirlər. Bəzi deputatların öz ana dillərində normal danışa bilməmələri və yaxud fikirlərini ifadə etməyi bacarmamaları cəmiyyətdə birmənalı qarşılanmır.

    Bəs, görəsən, millət vəkilləri bu cür halların yaşanmaması üçün nə etməlidir?

    Məsələ ilə bağlı Kult.az-a açıqlama verən xalq şairi, millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı bildirib ki, deputat nitqinin məsuliyyətini dərk etməlidir:

    “Bəzən millət vəkilləri çıxışlarında çox ciddi qüsurlara yol verirlər. Onların çıxışlarını qanunla nizamlamaq, məhdudiyyət qoymaq mümkün deyil. Belə bir qanun yoxdur ki, deyəsən, sən belə danışma. Bu, hər kəsin öz intellekt səviyyəsindən və məsuliyyətindən asılıdır. Əgər millət vəkili öz ana dilində normal danışa bilmirsə və nitqi qüsurludursa, sözü harada işlədib-işlətməməyi bilmirsə, gərək çıxışlarını yazılı şəkildə üzündən oxusun. Yoxsa necə gəldi danışıb, camaatın gözündə millət vəkili statusunu gülünc vəziyyətə qoymaq olmaz”.

    S.Rüstəmxanlı onu da qeyd edib ki, Milli Məclisin bəzi qanunlarının da dili qüsurlu və qəlizdir:

    “Təkcə bəzi millət vəkillərinin deyil, Milli Məclisin qanunlarının da dili qüsurludur. Qanunları hazırlayarkən hansı dillərdən tərcümə edirlərsə, o dildə olan sözün düzgün qarşılığını tapmırlar və ya ifadə formasını düzgün seçmirlər. Ona görə də bəzən ağır və xalqın başa düşmədiyi qanun mətni ortaya çıxır”.

  • Bəsdir, bir dəstə adam milləti öz istədikləri kimi oynatdılar!- 1991-ci il, Mart

    Sabir Rüstəmxanlı

    Dünyada yalnız bir canlı var ki, (heyvan demək istəmirəm!) acı taleyinə müqavimətsiz boyun əyir, düşməninə yem olmağa özü «könüllü» gedir; kol dibində, dərədə uzaqdan-uzağa canavarın qaraltısını görən kimi onun dalınca düşür, oxuya-oxuya («anqıra-anqıra» demək istəmirəm!) «tələsir», qaçır ölümün ağzına… Lətifəsi bizdən uzaq!..
    Bu günlərdə bizi zorla İttifaq referendumuna sürükləyirlər. İttifaqın saxlanmasına münasibətimizi bildirməliyik: «hə», ya «yox»… Guya, biz «hə» deyən kimi dünyanın altıda birini əhatə edən bir xaraba dirçələcək, sürü-sürü dükan-bazara axışıb kor-peşman geri qayıdan adamların istəyi yerinə yetəcək, sinəmizə vurulan ağır yaralar sağalacaq. Ya da, «yox» sözümüzü eşidən kimi Kreml başlayacaq bir ağızdan oxumağa: «Get, yaxşı yol, əyləmirəm səni mən!»
    Azərbaycan Respublikası Ali Sovetinin sessiyasında iki günlük müzakirələrdə, kifayət qədər dəlil-sübut gətirsək də, biz bu referendumun növbəti bir oyun olduğunu və respublikamızı yenidən tələyə salacağını başa sala bilmədik. Daha doğrusu, hamısı çox gözəl başa düşə-düşə itaətkarlıq vərdişlərindən əl çəkə bilmədilər!
    Mirzə Cəlil demiş: «…bəndənə şükür, İlahi!»
    Deputatların böyük əksəriyyəti təkbətək söhbətlərimizdə etiraf edirdilər ki, referendumun respublikaya heç nə vermədiyini biz də bilirik, lakin…
    Gün kimi aydın həqiqətlər var: referendum Qorbaçova yeni səlahiyyətlər qazandırmaq vasitəsidir. «Hə» də desək, «yox» da desək, Mərkəzin növbəti gedişləri indidən açıq-aşkar görünür.
    Biz hansı İttifaqa «hə» deyəcəyik? 70 il Azərbaycanın bütün sərvətlərini yığıb aparan, Abşeronu zibilxanaya, Xəzəri mazut gölünə çevirəndən sonra «bağda ərik var idi, salam-əleyk var idi» ovqatı ilə səni hesaba almayan İttifaqa? Milyon yarım azərbaycanlını bir tikə çörəyə, işə, evə möhtac qoyub yurdundan didərgin salıb, dərbədər edən İttifaqa? Bizi həmişə qonşularımızın ayağına verən, mənafelərimizi tapdalayan, sərhədlərimizi qorumayan, axıdılan qanımıza göz yuman və bizi tankların altına salmaqdan çəkinməyən İttifaqa?
    Bizim hesabımıza müharibəni udan bir məmləkətdə, heç bir xidmətimiz nəzərə alınmadan, bizə ögey münasibətə nə ilə haqq qazandırmaq olar?
    «Yeri gəlmişkən, bəsdir Rusiyanın büdcəsinin gəlirini milli respublikalara axıda-axıda onu çapıb taladılar. Onsuz da bu, işə xeyir vermək əvəzinə, Orta Asiyada və Zaqafqaziyada oğru və dəllalların çoxalmasına səbəb olur». «Voprosı literaturı» jurnalından (№ 9, 1980) götürdüyüm bu sözlər isə, açıq-aşkar göstərir ki, soyulan biz olsaq da, Rusiyanın hətta ziyalıları da «oğru elə qışqırdı ki, doğrunun bağrı yarıldı» əhval-ruhiyyəsi ilə bizi özlərinə borclu sayır, bütün əyrilikləri və rüşvətxorluğu Mərkəzdən yaydıqları halda, Asiya və Zaqafqaziya xalqlarını xüsusi hədəf seçməkdən çəkinmirlər!
    Bəs sənin heysiyyətin,
    bəs özünə hörmətin?!
    Bəs körpə balaların damarından axan qan?!
    Səni ayaq altına atan bir qaniçənin
    Nə iştahla yenə də öpürsən ayağından?!
    Niyə bizi ayaq altına atan, bizi adam yerinə qoymayanların ayağından öpmək xəstəliyindən sağalmaq istəmirik?
    Bəhanə gətirirlər ki, söhbət yeniləşmiş İttifaqdan gedir. Hanı o «yeniləşmiş» İttifaq? Kağız üstündəki dəbdəbəli sözlərlə çürüyən dayaqları, uçan divarları necə saxlamaq olar? İttifaqın özünün nəyi var ki, bizə də kömək eləsin? Əksinə, ömür boyu havayı yemiş respublikaların də yükünü, bütün xarici borclarının da bir hissəsini bizim boynumuza yıxacaq.
    İttifaqın ömrünə az qalıb! Dünya sovetoloqlarının, siyasətlə məşğul olan adamların çoxunun fikri belədir! Nəyə görə yenə özümüzü, qul psixologiyası ilə, məhvi labüd olan bir xəstənin quyruğuna bağlamalıyıq!
    Düzdür, müstəqillik yolu çətin yoldur! Düzdür, bəzi beyni kiflənmiş, buğda yeyib cənnətdən çıxmış rəhbərlər «əşi, biz azadıq da!» – deyib, xalqın gözünə kül üfürə-üfürə yaşamağı mübarizə yoluna dəyişməz! Lakin tarixin də öz qanunları var və vaxtı çatanda belələrini bir gündə kürüyüb atacaq!
    Zor-xoş, bir dəstə ixtiyar sahibinin iradəsi ilə xalq referenduma sürüklənir. Həmin gün respublika Ali Soveti öz tarixinə qara bir səhifə yazdı… Bu qərara etiraz əlaməti olaraq aclıq elan edən «Müstəqil Azərbaycan» Bloku deputatları ələ salındı, onlara zorakılıq göstərildi; deputat hüquqları və Konstitusiyamız ayaqlar altına atıldı…
    Qoy olsun! Biz Azərbaycanın insan hüquqlarına etinasızlıq, vəhşilik üzrə sınaq meydanına çevrildiyini çox görmüşük.
    Onsuz da yaxşı bilirik ki, bizdə aclıq elan etməklə heç kimin tükünü tərpətmək olmaz! Bu etiraz sivilizasiya mühitində təsir göstərir!..
    Əlac bircə ona qalır ki, referenduma ümumxalq etinasızlığı göstərək. Səsverməyə getməyək, hər yerdə bizim əvəzimizdən yalandan səs verilməsinə mane olaq, məcburiyyət qarşısında referendumda iştirak edənlərin də rəyi bir olsun! «Yox!»
    Bəsdir, bir dəstə adam milləti öz istədikləri kimi oynatdılar!
    1991-ci il, Mart
  • Sabir Rüstəmxanlı Nazirlər Kabinetinin hesabatı haqqında: Neftçala unudulub

    Azərbaycan Respublikası Milli Məclisinə 61 saylı Neftçala seçki dairəsindən deputat seçilən Sabir Rüstəmxanlı Nazirlər Kabinetinin hesabatına  münasibət bildirib^

    “Aprel ayının 9-da Milli Məclisdə Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabinetinin 2019-cu ildə fəaliyyəti haqqında Hesabat müzakirə edilir. Bu barədə bəzi fikirlərimi hörmətli həmkarlarımla bölüşmək və Nazirlər Kabinetinin nəzərinə çatdırmaq istəyirəm.

    Öncədən onu deyim ki, Hesabat səliqəylə və peşkarlıqla hazırlanıb. Görülən işi təqdim etmək də bacarıq və məsuliyyət tələb edir. Bu baxımdan  Hecabat  lazımi tələblərə  cavab verir; ölkənin 2019- cu ildə keçdiyi yolu, makroiqtisadi vəziyyəti, real iqtisadi artımı və onun mənbələrini təfərrüatı ilə əks etdirir. Bu mənbələr sırasında   qeyri-neft sahəsinin inkişafı  və bu məqsədlə sənayeyə, kənd təsərrüfatına, sahibkarlığa diqqətin artırılması,  vaxtı keçmiş kreditlərin dövlət tərəfindən ödənilməsi,  özəl sektora təzyiqlərin azaldılması, əhalinin sosial müdafiəsinin gücləndirilməsi ayrıca vurğulanır. Hesabatda il ərzində ölkədə aparılmış  iqtisadi tənzimlənmələrdən, bölgələrin inkişafı və əhalinin həyat səviyyəsinin yüksəldilməsi siyasətindən başlamış xidmət sektoru, elm, mədəniyyət, beynəlxalq əlaqələr və s. sahələrdə görülən işlərə qədər, həyatımızın bütün geniş spektri əksini tapıb.

    Müasir dünyanı bürüyəm pandemiya vahiməsi bu deyilən sahələri etkiləyərək həm iqtisadiyyatı, həm də insanların sağlamlığını, psixologiyasını çətin sınağa çəksə də ölkənin gələcəyi ilə bağlı bütün müzakirələrə ciddi yanaşmalı, insanların əlinin-qolunun işdən soyumasına yol vermədən çalışmalıyıq.

    Mən Milli Məclisə 61 saylı Neftçala seçki dairəsindən seçildiyimə görə, bu hesabata həm də Neftçalanın gözü ilə baxdım.  Baxdım və düzünü deyim pərt oldum. Çünki 420 səhifəlik bu sənəddə əksini tapmış irili-xırdalı heç bir görülən işdə, başlanan layihələrdə, nəzərdə tutulan proqramlarda  Neftçalanın adı keçmir. Sanki il boyu onun nə sənayesi, nə kənd təsərrüfatı, nə ekoiogiyası, nə əhalinin məşğulluq səviyyəsi, nə inkişaf perspektivləri və çətinlikləri bizim hörmətli hökumətimizin yadına düşməyib. Heç 2019-cu ilin büdcə müzakirələrində verilən təkliflərdə və bildirilən arzularda da Neftçala ilə bağlı bir şey yoxdur. Belə çıxır ki, bu rayonda hər şey gözəldir, işlər tam qaydasında gedir və daha deyilməli söz qalmamışdır. Şübhəsiz rayonun durumunu hamıdan çox yerli icra hakimiyyəti bilir və bu təkliflər ondan gəlməli, Neftçalanln ölkənin ümumi inkişafından kənarda qalmamasına ilk növbədə o çalışmalı idi.  Kür çayının Xəzərə töküldüyü yerdə, respublikamızın ortasında yerləşən rayon bu gün əsas yollardan və diqqətdən kənarda qalmışdır. Halbuki vaxtilə Heftçala təkcə pambıqçılığı və taxılçılığı ilə deyil, həm də neft mədənləri və sənayesi, Yod-brom zavodu, balıqçılıq  müəssisələri ilə ölkənin inkişaf eləmiş rayonlarından biri sayılıb, əhalinin də elə bir ciddi dolanışıq qayğısı olmayıb. İndi vəziyyət başqadır. Balıqçılıq və sənaye müəssisələrinin çoxu sıradan çıxıb, işsizlik artıb , rayon baxımsız vəziyyətə düşüb. Nətta  Neftçala şəhərinin özündə bəzi məhəllələrdə qaz, su yoxdur, şəhərarası yollar bərbaddır, işıq xətləri köhnəlib… O boyda şəhərdə xırdaca bir otel tikilməyib. Yan-yana kəndlər var birinə qaz verilir, birinə yox. Hər birinin 400-500, bəzən daha çox şagirdıi olan iri məktəb binaları ya təmir edilməli, ya da yenidən tikilməlidir. Belə məktəblərin bir çoxunda siniflər odunla qızdırılır, kənddə qaz var, amma məktəbə qaz verilməyib.  Bankə qəsəbəsində və başqa iri kəndlərdə vaxtilə tikilmiş möhkəm özüllü gözəl Mədəniyyət evləri baxımsız və təmirsiz vəziyyətdədir. Bol suyu olan rayonun bir sıra kəndləri həm içməli, həm də suvarma su sarıdan əziyyyət çəkir.Köhnə qışlaq yerlərinin , kəndlərin örüşünün və bələdiyyə torpaqlarının bir hissəsi ayrı-ayrı adamlar tərəfindən zəbt edilib. Bölgənin ilk neft quyularının qazıldığı  Yeniqışlaq kəndinin yanından Rusiyaya aid bir Neft şirkətinin istismar etdiyi mədənə su gedir, amma kənd susuzdur,  camatın gözünün qabağından qaz xətti keçir, amma kənd qazlaşdırılmayıb. Rayon əhalisinin böyük bir hissəsinin yaşadığı Xol bölgəsində Şorsulu-Xəzərkənd arasındakı 30 km-lik yol keçilməz vəziyyətə düşüb; bizim təşəbbüsümüzlə burda bəzi təmir işləri görülsə də yolun əsaslı tikintisinə ehtiyac var.  Akkuşa kanalından  bu bölgəyə su ayrıcları qoyulmayıb. Bəzi kəndlərdə adi tibb məntəqəsi yoxdur, kitabxanalar ləğv edilib. Bankomatlar olmadığından, adamlar xırda bir bank əməliyyatı üçün 40-50 km yol getməli olurlar. Köhnə balıqçı qəsəbələri işsiz-gücsüz, yeni balıqartırma zavodlarının tikilməsi ümidiylə gözləyirlər…  Ümumi vəziyyət belədir. Rayon üçün özəl inkişaf proqramı hazırlamaq bir yana, onu bəzi ümumrespublika və ya bölgə proqramlarından da kənarda saxlayıblar.

    Amma Neftçalanı qısa müddətdə ölkənin ən qabaqcıl rayonlarından birinə çevirmək olar. Bunun üçün hər cür imkan var.   Rayonun inkişafı ilə bağlı  real, əsaslandırılmış layihələr hazırlansa ölkə başçısı  onları diqqətdən kənarda saxlamazdı. Neftçalanın bərəkəti torpaqları, dənizi, çayı, gözəl havası və ən başlıcacı işgüzar, dinc, xeyirxah, yüksək mədəni səviyyəli insanları var.  İlk növbədə suvarma sistemləri bərpa edilib yenilənməli, otlaqlar suvarılıb müasir heyvandarlıq üçün uyğun hala gətirilməlidir.  Ənənəvi təsərrüfat sahələri dirçəldilməlidir. Rayonun müalicə suları və bütün ölkə əhalisinin istirahətinə şərait yaratmaq imkanı olan təmiz sahilləri var. Burda gözəl istirahət-müalicə mərkəzləri tikmək olar. Kürün deltasında və yaxındaki adada turizmi inkişaf etdirmək  mümkündür. Bunlar nəzərə alınsa, bu işə sərmayədarlar cəlb edilsə tezliklə Neftçalanı ölkənin cazibə mərkəzlərindən birinə  çevirmək olar.

    Mən istərdim ki, Azərbaycan hökuməti rayonlarımızın inkişafı ilə bağlı proqramlarda Neftçalaya qayğı ilə yanaşsın və deyilən çatışmazlıqların aradan qaldırılmasına şərait yaratsın”.

    09 aprel 2020-ci il

  • Xalq şairi Sabir Rüstəmxanlı : Dünya 2020 -ci sinifdə qalıb – MÜSAHİBƏ

    –  Demək olar ki, bu gün dünya iflic vəziyyətindədir. Tarixdə təxminən 100 ildən bir bu  kimi pandemiyalar olur və dünyanı format edir. İndiyə kimi bu barədə çox əsərlər yazılıb. Ağlımıza gələn , günümüzü əks etdirən  ən uyğun nümunə Alber Kamyunun “Taun” əsəridir. Sizcə “korona” adlandırılan taclı ölüm dünya ədəbiyyatında, eləcə də bizim ədəbiyyatımızda öz əksini olduğu kimi tapacaqmı?

    –  Şübhəsiz ki… artıq bir çox publisistik  yazılar, şeirlər yazılır. Başımıza gələn bu fəlakətin təbii halda yoxsa süni yolla ortaya atıldığını deyə bilmərəm. Şübhəli məqamlar var. Bizim düşüncələrimizin, araşdırmalarımızın xaricində olan bir hadisədir. Alimlər, virusoloqlar müxtəlif fikirlər bəyan edirlər. Rusiyadan Amerikaya gedib yaşayan Putinin dostu olan bir şəxs deyir ki, bu işin başında Rusiya dayanır. Novosibirskidə  yerləşən “Vektor “ labaratoriyası  var. Keçən ilin payızında orda parlayış oldu və ordakı həkimlər Çinin Uohan vilayətində hərbiçilərin beynəlxalq yarışlarında iştirakından sonra bu virusu yaydılar. O, qeyd edir ki, bu Rusiyanın dünyada yerinə yetirmək istədiyi müxtəlif iddialarının nəticəsidir. Çin burda seçilmiş qurbandır. Başqa versiyalardan birində eyni qayda Amerikaya da şamil olunur. Tramp bu virusu – Çin virusu adlandırır. Hətta Çindən 3 milyard dollar təzminat tələb edir. Və digər ölkələr də bu iddiada ola bilərlər. Daha bir versiya bizim çox yaxşı tanıdığımız  Amerika yaşayan məşhur həkim  türkəsilli alim Mehmet Öz yazır ki, bu kimi viruslar həmişə olub, olacaq və daha təhlükəliləri də ola bilər.  Bu virus özünü  bəzən qripəbənzər sadə bir virus kimi göstərir, bəzən çox ağır nəticə – ölüm ilə nəticələnir. Dünyada yeni olduğu üçün buna hələ öyrəşməmişik. Gələcəkdə vaksini tapılacaq, insan buna digər qriplər kimi yanaşacaq. İqtisadçıların bununla bağlı iddia etdiyi başqa bir variant da var ki, bu pandemiyadan sonra zənginlər daha da zənginləşəcək, yoxsullar nisbətən  sıradan çıxacaqlar. Dolların qiyməti qalxır, Amerika dünyaya borclar verir, nisbətən kasıb ölkələri özündən asılı qoyur. Hələ planda görücülərin, baxıcıların proqnozları da var. Bütün bu iddialar, ittihamlar, proqnozlar hələ çox əsərlərin yazılmasına səbəb olacaq.

    –   İnsanlar bu virusdan öncə meqapolislərin səs küyündən, tıxaclarından   yorulmuşdular. Bəlkə də düşünürdük ki, evdə qala bilsəydik bu yorğunluq canımızdan çıxardı. Amma bu müddət 1 həftə sonra əksinə təsir göstərdi.

    –   Mənim fikrim budur ki, dünyanın nizamı pozulmuşdu. Düşünürəm ki, bu nizam çətin olsa da, dünyaya  müəyyən qədər öz təsirini göstərəcək. Mənə görə bu bəlanın faciəvi tərəfləri ilə yanaşı, biraz da insani tərəfi də var. Bu da ondan ibarətdir ki, dünyada xüsusən də Avropanın bəzi ölkələrində insanlığa yaraşmayan , insan əxlaqı ilə bir araya gəlməyən bir çox meyllər var. Eynicinsli insanların ailə qurmağı, əxlaqsız gecə həyatı və s. İnsanlığın bu dəyərləri ayaq altında qalmışdı. İnsan alveri, silah alveri, narkotika alveri , insan həyatının ucuzlaşmağı dünyanı böyük bir çirkaba çevirmişdi. İndi sərhədlərin, yolların bağlanması, insanların evlərə qapanması əslində bunları düşünməyə imkan verir. Təbii ki, hamı narahatdır. Bütün dünyada olduğu kimi ölkəmizdə də  nə qədər ailələr sıxıntı yaşayacaqlar. Dövlətimiz müəyyən qədər bu işin çətinliyini boynuna götürür. 600 mindən artıq xırda və orta sahibkarlara yardım, işi olmayan insanlara sosial təminat verir. Neftin qiymətinin aşağı düşdüyü, demək olar ki, gəlir gətirən bütün sahələrin dayandığı bir vəziyyətdə dövlət vətəndaşından öz qayğısını əsirgəmir. Bəlkə  iqtisadiyyatın məhdudlaşması, neftin bahalaşmağı insanları ənənəvi istehsal sahələrinə yönəldər. Əkinçilik, maldarlıq sahələri inkişaf edər. Rayonlardan gəlib günəmuzd işləyib kirayə qalanlar öz torpaqlarının bərəkəti ilə dolansalar, əvvəlkindən daha rahat yaşaya bilərlər.

     –  Yazıçılar insanların psixologiyası ilə işləyən insanlardır, sizcə insanların davranışlarında bu pandemiya hansı izləri qoyacaq?

    – Müvəqqəti sıxıntıdır, əlbəttə bir müddət belə olacaq. Bu uzun müddət davam edə bilməz. Bu hala yuxarıdakı variantlar kimi və ya hər hansı siyasi rəng vermək istəmirəm. Karantin tədbirləri əlacsızlıqdan və məcburiyyətdən irəli gəlir. Əlbəttə bu insanların psixologiyası və davranışında ciddi iz buraxacaq. Dünyanın xaosundan, qaçhaqaçından, qovhaqovundan uzaq qalmağın üstünlüklərini sonra hiss edəcəklər. Bu günlərin izi hər cəhətdən həyatımıza yansıyacaq. Bu itkilər daha böyük itkilərin qarşısını almaq üçündür.

    –   İnsanları birləşdirmək, düşündürmək üçün  kütləvi bəladan təsirli nəsə ola bilərdimi? Bəlkə biz yazarlar bu hadisəyə daha sentimental don geyindiririk?

    –  Yox bu reallıqdır axı. Çox dövlətlər, insanlar ağalıq, Allahlıq iddiasında idi. Bu mənada bu hadisəyə təkcə yazıçıların humanist yanaşmasını demək düzgün olmazdı. Peşəsindən, nüfuzundan, imkanlarından  asılı olmayaraq bütün insanların bir peşmançılıq hissləri baş qaldırdı.  Raketlər, kosmik stansiyalar,  təcrübələr , peyklər hamısı atmosferi zədələyir. Ozon dəliyi böyüyür, xəstəliklər artır. Bunların davam etməsi insanlığın sonudur, insan öz savaş eşqinə dur deyə bilmirsə bu bəşəriyyətin sonudur. Təbiət  ekologiyanın bu qədər çirkləndirməsinin qisasını alır. Ümüdsüzlüyə qapılmaq lazım deyil, təbiətin öz nizamlayıcı qüvvəsi də var. Lakin olanlar insanlara bir dərs verir. Hər halda dünyanın axırı deyil.

    –  Evdə qalmaq yazıçı üçün digər peşə sahiblərinə nisbətən elə də çətin olmamalıdır. Yəqin ki, yazı və ya mütaliə vərdişi bu barədə onlar xilas edir.

    –  Yazıçının kənarda tərk edib evində tapdığı başqa bir dünyası da var. Bu onun yazı-pozu dünyasıdır. Yaradıcı adam heç vaxt evdə qalmaqdan darıxmaz, bezməz.

    –  Bütün ziyalılarımız, aydınlarımız, elm adamlarımız insanlara çağırış edirlər. Bu günlərdə pandemiyanın qarşısını alan ən ağıllı və variantsız addım karantin rejimidir. İnsanlar evdə qal sözündən bezməsinlər deyə, onlara bununla yanaşı daha nələr tövsiyyə edirsiz?

    –   Evdə qal deyən dünya əslində bizə sinifdə qal deyir. Bütün dünya 2020 -ci sinifdə qalıb. İnsanlar imtahanlardan kəsildi. Başqa çarə yoxdur, hamı evdə qalsın. Amma nəfsini, pislik eşqini, haram ehtirasını çöldə qoyub evdə qalsın. Toylarda,  yaslarda nə qədər israfçılıq , harınçılıq vardı. Bir xəstəlik bütün düzəni yoluna qoydu. Məni bir yazıda işarələmişdilər. Quranda yazılıb ki, cəhənnəmi 19 mələk idarə edir. Bəlkə bu virusun başqa bir adının  Covid-19 olmağının da bununla bir uyğunluğu var. Yer üzünü cəhənnəmə döndərmək üçün bu mələklərin virus şəkilində yerə enməyi kimi izah olunur.  Gərək  insanı insan edən mənəvi saflığı qoruyaraq evdə qalıb, sonra çölə təmiz çıxaq. Bu gün 200-ə yaxın dustağın əfv fərmanı qüvvəyə mindi. Onlar da öz evlərinə yeni arzular, yeni ümüdlərlə getdilər.

    Söhbətləşdi: Nuranə Nur 

    Ədəbiyyat qəzeti