Category: Arxiv

Noyabrın 30-da boş qalan yerlərə keçiriləcək təkrar bələdiyyə seçkilərində Vətəndaş Həmrəylik Partiyasının 7 üzvü namizəd kimi iştirak edir.  

VHP Təşkilat Şöbəsinin müdiri Samir Əsədli VHP.az saytına deyib ki, VHP-nin 10 nəfər üzvü namizədliyini irəli sürmüşdü və onlardan 7-sinin namizədliyi qeydiyyata alınıb: “ VHP-dən olan namizədlər öz təşəbbüsləri ilə seçkilərə qatılıblar.  VHP olaraq təkrar, əlavə və yeni  bələdiyyə seçkilərinə partiya olaraq qatılmamışıq. Təkrar seçkilər olduğu üçün, prosesdə fərdi qaydada təmsil olunmaq qərarına gəldik”.

S.Əsədli sonda bildirdi ki, VHP  bütün seçki dairələri üzrə müşahidə aparmayacaq, yalnız üzvlərinin namizəd olduğu seçki məntəqələrində bələdiyyə seçkiləri müşahidə edəcək.

VHP Təşkilat Şöbəsi namizədləri seçki dairələri üzrə elan edib:

14  Saylı Xəzər I DSK

1. Zirə bələdiyyəsi- Quliyev Yaşar yaqub oğlu

50 saylı Qobustat-Xızı-Sumqayıt DSK

2. Poladlı bələdiyyəsi – Atayev Təbiyyət Əlirza oğlu

3. Sündü bələdiyyəsi -Yunusov Təbriz Qüdrət oğlu

64 Sabirabad II DSK

4. Şəhriyyar bələdiyyəsi – İbayeva Aysel Abbas oğlu

71 Masallı kənd DSK

5. Boradigah bələdiyyəsi – Muxtarov Əli Mütəllim oğlu

96 Goranboy-Naftalan-Tərtər DSK

6. Muzdular bələdiyyəsi – Abdullayev Əli Məhərrəm oğlu

108 Ağstafa  DSK

7. Xətai bələdiyyəsi -Qasımov Nəsimi Qəməndər 

Hafiz Mirzə

Roman bir çox tarixi həqiqətlərin üzərinə parlaq işıq salır

  Erməni və müsəlman xalqları arasında ötən əsrin əvvəllərində başlamış qanlı toqquşmadan bəhs edən çox əsərlər yazılmışdır. “Difai fədailəri” romanı bu barədə həqiqətləri bütün çılpaqlığına qədər incələməsinə görə onu tarixi monoqrafiya kimi də dəyərləndirmək olar. Bədii məziyyətlərinə görə zatən tezliklə unudulası əsər deyil. Tarixi sənədlərin əsasında yazılmış və maraqlı bədii obrazlarla zəngin olan bu əsərdə müəllif erməni vəhşiliklərini elə dolğun tablolarla əks etdirib ki, məncə ürək xəstələrinin onu oxuması məsləhət deyil. Sanki oxucunun gözləri önündə qələmlə çızılmiş bir dəhşət filmin nümayişi başlanır. Amma bu “film” həm də sadə, əliyalın bir xalqın qəhrəmanlıq eposunu xatırladır. Burada Azərbaycan barədə çox sözlər deyilir. Hamısı da gözəllikdən, ucalıqdan, humanizmdən və mərdlikdən xəbər verir. Təbiətin qız gözəlliyinin qoynu ilə irəliləyən və atların nal və zınqırov səsləri ilə həmahəng musiqi ritmləri ifa edən dilican Azərbaycanın dilbər guşəsi Qrabağın qənirsiz gözəli Şuşaya tələsir. Belə dilicanlar geriyə dönərkən bir vaxtlar apardığı yeniyetmə oğlan uşaqlarını yetgin mütəxəssis, nurlu sima, elmli ziyalı kimi geri qaytarır. Romanın ilk obrazı kimi təsvir edilən yollar və dilican bu yerlərə elm-təhsil ziyası gətirir. Dilicanda təsvir edilən şəxslərin hər biri əsərin gələcək hadisələrinə ipucu verir. Əhməd bəy Ağaoğlu Şuşa və Tiflis gimnaziyasından sonra Parisdə, Sarbonna universitetində hüquq təhsili almış, bir neçə Avropa dilini öyrənmiş, müxtəlif elmlərə vaqif olmuşdur.
Valideynlərinin ölümündən xəbərsiz olaraq doğma yerlərə dönən Əhməd bəy bir müddət burada qalmağa, ailə təsərrüfatını qaydasına qoymağa məcbur olacaq. Sonra isə onu xalqının ziyalanması və tamamilə erməni qətliamından qorunması yollarında məşəqqətli, qəhrəmanlıq və müdriklik dolu çətin bir həyat gözləyir. Vaxtı ilə gimnaziyada onun kimi müsəlman balalarının təhsil-savad almasına imkan verməyən erməni keşiş Nikol isə Şuşaya növbəti nifaq toxumlarını səpməyə gedir. Dilicanın digər sərnişini olan Kərim bəy Mehmandarov həkimdir və xalqının sağlamlıq keşiyində durmaq onun həyat amalıdır. Sonralar o bir fəal Difai üzvü olacaq. Bilal isə sürgündən qayıdır. Onun dədə-baba torpağında ermənilər kilsə tikdirmək istərkən torpağının müdafiəsinə qalxmış və tutulub Sibirə sürgün edilmişdi. Qayıtdıqda artıq hər şeyini: torpaqlarını, sevimli bacısını və sevgilisini itirmişdir. Onun içində rus çarizminin ayrı-seçkilik siyasətinə qarşı nifrət və mübarizə eşqi alovlanır. Sonra o Şüşada erməni-müsəlman davası zamanı xalq qəhrəmanı kimi çıxış edəcək. Fransız qonaq tacirdir. Onu bu yerlərə erməni Levon Qarabağ xalıları ilə şirnikləndirərək dəvət etmişdir. Yəqin ki, ona Azərbaycan xalılarını erməni sənət nümunələri kimi sırıyacaq. Şuşa komendantı Qolaşarovun xanımı Anna da müsafirlərin arasındadır.
Ərinin yanına gələn bu rus zadəganı sonralar Qolaşarovun erməni qadınları ilə ifrat isti münasibətlərindən, türklərə qarşı haqsız nifrətindən zinhara gəlib Bakıya köçəcək və burada Azərbaycan həqiqətlərini müdafiə edəcək. Bu dilican əsərdə ixtişaşlara doğru irəliləyən Azərbaycanın obrazlı təsviridir. Ölkəni milli münaqişəyə sürükləyən isə rus çarizmidir. Xristian təəssübkeşliyini əsas tutaraq erməniləri açıq-aşkar müdafiə edib, Azərbaycan türklərini dalana dirəyən hökumət milli ədavət salmaqla guya ki, ölkəni siyasi ixtişaşlardan yayındırmaq istəyir, amma erməni-müsəlman davasının sonunda siyasi mübarizəyə çevriləcəyi artıq tarixi labüdlükdür. Əhməd bəy inqilab beşiyi Avropada təkcə elm və təhsil deyil, həm də siyasi dərslər almışdır. Bu dərslər onu millətini inkişafa doğru aparmağa səsləyir. O, Parisdə Qərblə Şərqin fundamental fərqlərini batili fərqlərə qədər dərk edə bilir. Amma heç vaxt Şərqi, öz dinini və milli dəyərlərini qərblilərin ayağına vermir. Əksinə, öz şəxsində və çıxışlarında avropalılara əsil İslamı tanıdır. Məşhur fransız filosoflarından dərs almaqla yanaşı, onlara da bir əfqan dərvişinin düşüncə və bilik səviyyəsi ilə dərs verir. Lakin ölkəsində onu gözləyən həqiqətlər bəşəriyyətin elit səviyyəsindən çox aşağıdır. Burada həmvətənlərinin ən sadə insani haqları da tapdalanır, hökumət gəlmə xalqı yerli xalqın təpəsinə çıxardır. Amma xalq sarsılmır. Əhməd bəy dədə-baba qaydası ilə ailə qurmaqdan ötrü Sitarənin valideynlərinin xeyir-dua verməsini daha əsas tutur və gələcək qaynanasını yola gətirməkdən üçün hətta sevgilisinin dayısını yola gətirməyi qərar verir və uzaq Peterburqa yollanır. Lakin onun xalqı da azadlığa aşıq olmuşdur.
Onun vüsala qovuşması üçün isə heç uzağa getmək lazım deyil, xalqı özünə qaytarmaq, oyatmaq, marifləndirmək milli birliyə nail olmaq lazımdır. Buna görə də Əhməd bəy millətin maariflənməsi istiqamətində konkret və radikal addımlar atmağa başlayır. Onun əqidə yoldaşları Əli bəy Hüseynzadə və Əlimərdan bəy Topçubaşov da bu sahədə mücadilə verir. Bakıda o əvvəlcə “Kaspi” qəzetində çalışır. Sonra Bakı şəhər dumasına üzv seçilərək fəaliyyətini daha da genişləndirir. Artıq Bakını erməni vəhşilikləri bürümüşdür. Müsəlmanlar onların cavabını daha sərt qaydada verməkdən çəkinmirlər. Erməni və türk məhəllələri arasında silahlı qarşıdurmalar daha da şiddətlənir və bütünlüklə ölkəni bürüyür, insanlar öldürülür, evlər, dükanlar, hətta neft mədənləri yandırılır. Erməni qoçularının, Amazaspın, Lalayanın və digərlərinin başçılığı ilə erməni quldur dəstələrinin törətdiyi vəhşiliklər əsərdə elə dolğun təsvir edilir ki, oxucu bütün bunları sakit oxuya bilməyəcək.Amma hökumət yenə də birtərəfli və qərəzli mövqe tutur. Ermənilər bütün bunlara görə yalnız müsəlman türkləri qınayır və mərkəzə bu cür yanlış məlumatlar göndərirlər. Peterburqda fəaliyyət göstərən ermənilər də bu sahədə qızğın fəaliyyət göstərir, hökumətə yanlış məlumatlar verirlər. Məqsəd türklərin Bakıdan deportasiya olunmasıdır. Belə bir vaxtda Əhməd bəy və dostları Hacı Zeynalabidin Tağıyevin də iştirakı ilə əks tədbirlər tökür və Peterburqa nümayəndə heyəti göndərirlər. Xarici İşlər Nazirliyində xarici ölkə səfirlərinin də iştirakı ilə keçirilən görüşdə Əhməd bəy və dostları əsil həqiqiətləri, müsəlman türklərin mədəni və elmi səviyyəsini göstərir və talanları əslində kimin törətməsini onlara sənədlərin dili ilə sübut edərək Bakını xilas edir. O eyni zamanda Qafqaz canişini ilə görüşüb türk dilində yeni bir qəzetin buraxılmasına razılıq alır.
Millətin Əhməd bəy Ağaoğlu kimi övladları olmazdısa bütün Qarabağda, Zəngəzurda, Yelizavetpolda (Gəncədə), İrəvanda baş alıb gedən erməni talanları, qırğınlar onu tamam məhv edib tükəndirə bilərdi. Azərbaycanın müxtəlif yerlərində baş verən erməni vəhşilikləri, haqsızlıq, namərdlik, əclaflıq, zülm və talançılıq Azərbaycan türkləri arasından təbii qaydada Difai fədailərini yetişdirir. Malıbəyli, Sırxavənd, Umudlu və digər kəndlərdə ermənilərin törətdiyi vəhşilikləri Sabir bəy elə dolğun təsvir etmişdir ki, bunları sakitçə və bir dəfəyə oxumaq mümkün olmur. Sırxavəndli Şirəli kişinin bir oğlu Şuşaya köməyə getmişdir. Digər iki oğlunu ermənilər oğurlamışlar. Atasının yalvar-yaxarından sonra uşaqları qaytarırlar. Amma başları kəsilmiş və payaya keçirilmiş vəziyyətdə. Ananın ürəyi partlayır, ata isə sonra özünü asır. Mirəli bunun hayıfını almaqda haqlı deyilmi? Ermənilərin yaşadığı Heyvalı kəndi ayağa qalxmış digər türk kəndlərinin intiqamından qorxub qaçır, gəlib Umudlu kəndinə sığınır. Burada onlara rəhm edir, hər kəs öz evində gizlədir. Hətta intiqam üçün gələn türklərlə mübahisə də edirlər. Amma 10 gün sonra eyni vəziyyətə Ümudlu sakinləri düşür. Onlar Tərtərə Heyvalıdan keçərək getmək istəyirlər. Amma 10 gün əvvəl ölümdən qoruduqları Heyvalı erməniləri, onlara xəyanət edir, ələ verirlər. Nəticədə bir kəndin sakinləri büsbütün öldürülür, qocaların başı kəsilir, hamilə qadının qarnı yırtılır, körpəsi çıxarılıb təpiklənir, meyitlər yandırılır,.. Bunları görən Cəmil nişanlısı Ayçiçəyi qorumaq üçün buradan qaçır, amma çayda tiri tutaraq ermənilərdən gizlənərkən, Ayçiçək suda batır. Cəmilin qışqırığı, ağlaması, hayqırtısı bir qurd ulaması kimi ətraf kəndlərdə eşidilir. Cəmil bir Difai döyüşçüsü olaraq intiqamını almaya bilərmi?
  Artıq Difai döyüşçüsü olan Cəmilin bir gün Ağdam məsçidinin qarşısında Həmidə xanım Cavanşirin dəstəsilə gəlmiş bir döyüşçü ilə – Ayçıçəklə qarşılaşması cəhnəsi də çox təsirli yazılmışdır və sakit oxumaq mümkün deyil. Umudlu itlərinin erməni oğrularını kəndə buraxmaması da yazıçının ustad qələminin məhsuludur.
  Bakı və Qarabağla yanaşı Quba, Naxçıvan və Lənkəran da qan içindədir.
  Türk dilində “Əkinçi”dən sonra 2-ci qəzet olan “İrşad”da Əhməd bəy hər gün müxtəlif qəzalardan aldığı dəhşət dolu xəbərləri, hökumətdən narazılıqları və özünün şərhlərini dərc etdirir. Amma bununla hər şeyin düzəlməyəcəyinə əmin olaraq, o bir intiqam təşkilatı yaratmağa doğru hər gün bir addım atır. Bu təşkilat “Difai”dir. Məmməd Əmin Rəsulzadə və Doktor Nərimanla da görüşləri onu solçuluğa -“Hümmət”çiliyə deyil, millətçiliyə və intiqama səsləyir. On minlərlə insanın qırılmasından, kəndlərin, şəhərlərin məhv olmasından sonra çar canişinliyinin Tiflisdə sülh yaratmaq cəhtləri əbəsdir. Çünki iki xalqı bir-birinə onlar düşmən etmişlər. Əhməd bəy və dostları burada erməni nümayəndələrini və çar hökumətini bir daha ifşa edir. Bu görüş bir həqiqəti təsdiq edir: düşmənin qarşısına eyni cür silahlı güc qoymaq! Bu məqsədlə də o, Yelizavetpolda (Gəncədə) müdafiə xarakterli, amma silahlı və hücum partiyası – Difaini yaradır. Milləti qorumaq üçün rusun, erməninin topuna, tüfənginə eyni cür güclə cavab vermək! Əks təqdirdə onları məhv edəcək, özləri üçün respublika yaradacaqlar. Gəncədən sonra Şuşada və Qarabağın digər yerlərində, eləcə də Bakıda Difainin təşkilatları yarandı. Varlılar xəlvətcə maliyyə köməkliyi göstərdilər. Müsəlman türklərə həqarət və xəyanət etmiş hər kəs, hətta eyni soy kökdən olanlar da cəzalanmağa başladı. Belə xainlərin sinəsindən asılan vərəqədə Difainin qərarı göstərilirdi.
Beləcə bu təşkilat bütün xainlərin, əsasən də erməni və hökumət nümayəndələrinin gözünü qorxutmağa, müsəlmanlardan çəkindirməyə, o cümlədən haqsızlığa və qətliama son qoymağa başladı. Umudlunun intiqamını əvvəlcə Cəmil aldı. Şuşa komendantı Koşalapovu da eyni hökmlə öldürdülər. Difai ölkənin hər yerində, hər kəndində yaradılır, milli birlik güclənir, bütün günahkarlar sərt və qəti cəzalarını alırdılar. Qafqaz canişinliyi Əhməd bəyi liberal düşüncəli bir yazar kimi tanıdığı, Difainin məramnaməsində qısasçılığa, hərbi birləşmə yaradılmasına və qətllərə çağrış barədə bir şey tapa bilmədiyi üçün onu ləğv edə bilmir. Amma Difai öz işini görməkdədir. Tədricən o özünün rəsmi məramına uyğun olaraq maarifçılık, hüquqi yardım və siyasi savadlanma işlərilə məşğul olur. Hətta hökumət idarələrinin görməli olduğu bir sıra işləri də o görür, insanlara yardım göstərir. Amma müsəlmanların təşkilatlanması da təhlükəli sayıldı və yerlərdə onlarca insan həbs olunub Həştərxana sürgün olundu. Bakıda axtarışlar, bəhanəli həbslər aparıldı. Belə bir zamanda təşkilatı durdurmaq və mühacirətə getmək lazım idi. Artıq onun çalışdığı “İrşad” qəzetində axtarış aparılırdı. Nəhayət qəzetin sahibi Hacı Zeynalabidin Tağıqev də bir müddət İstanbula yaşamağı məsləhət bilir. Mübarizəni orada da davam etdirmək olardı. Və oldu da. 1918-ci ilin 15 sentyabr tarixində Bakıya daxil olan Türk qoşunlarının başında Nuru Paşa ilə yanaşı Əhməd bəy Ağaoğlu və dostları da vardı. Əsərin qələbə sonluğu ilə bitməsi roman boyu hökm sürən ağırlığı müsbət və xoş məcraya yönəldir.
  Məhz Difai hərəkatı davam etmədiyinə görə də ermənilər bolşeviklərin əli ilə əvvəlcə Zəngəzuru, 80 il sonra isə bütün Qarabağı işğal etdilər.
  Erməni xislətinin iç üzünü, vəhşiliklərini, torpaq iddialarını, Rusiyanın ədalətsiz və qızışdırıcı mövqeyini, Azərbaycanın haqq mübarizəsini, münaqişənin tarixi köklərini bilmək, dünyaya çatdırmaq baxımından bu sənədli tarixi romanın ingilis, rus və digər dillərə tərcüməsi və Avropada yayılması ümummilli istəklərə, informasiya müharibəsində qələbəyə ən yaxşı töhvə olardı. Bunu rəsmi qurumlar edə bilməyəcəksə, kitabı nəfis şəkildə ərsəyə gətirən “Qanun” nəşriyyatı bacaracaq.
  Oxucu əmindir ki, Sabir Rüstəmxanlı ötən əsrin əvvəllərində dünyaya gəlmiş olardısa, Difai təşkilatını məhz o özü yaradar və ya Əhməd bəy Ağaoğlunun ən yaxın silahdaşlarından biri olardı. Buna görə də bu məqalənin adını “Sabir Rüstəmxanlının “Difai fədailəri” romanı” deyil, sadəcə, “Sabir Rüstəmxanlının “Difai fədailər” qoymağı daha münasib sandım. Səhv etmədiyimi onu tanıyanlar və romanı oxuyanlar təsdiq edəcək.

Klassik Xalq Cəbhəsi Partiyası (KXCP) Azərbaycanın dövlət müstəqilliyinin bərpasının 20-ci ildönümü ilə bağlı tədbir keçirib. APA-nın məlumatına görə, Dövlət Himni ifa edildikdən sonra Ali Sovetdə dövlət müstəqilliyi barədə Konstitusiya Aktına imza atan deputatlar yad olunub, rəhmətə gedənlərin və Azərbaycanın ərazi bütövlüyü uğrunda şəhid olanların ruhuna dua oxunub.

Tədbiri giriş sözü ilə açan KXCP sədri Mirmahmud Mirəlioğlu 1988-1991-ci illərdəki tarixi prosesləri xarakterizə edib, SSRİ-nin dağılmasında Azərbaycandakı xalq hərəkatının önəmindən danışıb. Sabiq prezident Əbülfəz Elçibəyin xalq hərəkatının lideri kimi fəaliyyətinə toxunan M. Mirəlioğlu qeyd edib ki, Azərbaycan Xalq Cəbhəsi kimi təşkilatlanmış qurum olmasaydı, qarşıya çıxan bir sıra problemlərin həlli mümkün olmazdı.

Ali Sovetin sabiq deputatı, dövlət müstəqilliyi barədə Konstitusiya Aktının hazırlanması üzrə işçi qrupun rəhbəri Hacıbaba Əzimov o vaxtkı parlamentdə “Müstəqil Azərbaycan” Deputat Blokunun fəaliyyətinə diqqət çəkib: “Müstəqillik Aktı səsə qoyulanda bəzi deputatlar məqsədli şəkildə iclasa gəlməmişdi, bəziləri isə həmin vaxt parlamentin koridoruna çıxaraq, bu səsvermədə kvorumun olmamasına çalışırdılar. Lakin səsvermənin adbaad olacağı elan edildikdən sonra bəzi deputatlar zala daxil oldular”.

H. Əzimov Müstəqillik Aktına imza atan deputatlara və suverenlik uğrunda mübarizədə öndə gedən şəxslərə qarşı diqqətsizlik olduğunu söyləyib.

Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının sədri, dövlət müstəqilliyi barədə Konstitusiya Aktına imza atan Sabir Rüstəmxanlı isə keçmiş hərəkatçıları partiya maraqlarından çıxış etməməyə və birgə fəaliyyət göstərməyə çağırıb: “1991-ci ildə bizim bir səhvimiz oldu. Bu da dövlətimizin adını Şimali Azərbaycan Respublikası kimi göstərməməyimizdir. Bununla biz həm də cənubda yaşayan soydaşlarımıza dəstək vermiş olardıq”.

Azərbaycan Milli İstiqlal Partiyasının lideri, dövlət müstəqilliyi barədə Konstitusiya Aktına imza atan Etibar Məmmədov deyib ki, noyabrın 9-da Türkiyə Azərbaycanın müstəqilliyini tanıdıqdan sonra ABŞ Türkiyəyə rəsmi şəkildə müraciət edərək müttəfiq ölkənin atdığı bu addımdan narahatlığını bildirib: “Bu gün demokrat kimi özlərini təqdim edən həmin Qərb ölkələri SSRİ-nin bu şəkildə dağılmasının tərəfdarı deyildilər. Onlar yalnız Baltikyanı ölkələrin müstəqilliyini qəbul edirdilər. SSRİ-dəki xalq hərəkatlarının içərisində ən güclü olan Azərbaycan xalq hərəkatının fəaliyyəti nəticəsində həmin ideya müəllifləri öz məqsədlərinə çatmadılar”.

Mərasimdə çıxış edən keçmiş istiqlalçı deputatlar – İsgəndər Həmidov, Sülhəddin Əkbər, Tahir Kərimli, Firudin Cəlilov (Ağasıoğlu), Tahir Əliyev, İxtiyar Şirin, Füzuli Axundov, Məryəm Həsənova və digərləri də çıxışlarında dövlət müstəqilliyinin qazanmasında xalq hərəkatının önəmini vurğulayıblar.

VHP Siyasi Şurasının üzvü Samir Əsədli “Mərkəz” qəzetinin ”TEZ-BAZAR” rubrikasında

– Özünüzü 2 sözlə təqdim edin.

– Samir Əsədli.

– Sizi necə təqdim edəndə razı qalırsınız?
– Fəaliyyətimə uyğun.

– “Mən kiməm?” sualına necə cavab verirsiniz?
– Allahın bəndəsi.

– Dost…
– Çətin məsələdir.

– İlk sevginiz?
– Arxivdə qalıb.

– Əsas ixtisasınız?
– Geodeziya və Xəritəçəkmə.

– İstifadə etdiyiniz nəqliyyat növü?
– Ümumi nəqliyyat.

– Sevdiyiniz maşın markası?
– “Lexus”.

– Sevdiyiniz brend?
– Gözüm hansını tutdu.

– Sevdiyiniz saç düzümü?
– Səhər evdən çıxanda saçımı necə darasam, o.

– Sevdiyiniz rəng?
– Yaşıl.

– Ən çox bəyəndiyiniz ölkə və şəhər?
– Türkiyə, Bursa.

– Sevdiyiniz yemək?
– Dolma.

– Ən çox istifadə etdiyiniz söz?
– Salam.

– Leksikologiyanıza yad olan söz?
– Elə söz yoxdur.

– Sizi nə həyacanlandıra bilər?
– Bəd xəbər.

– Ən çox sevdiyiniz kitab?
– Coğrafiya kitabları.

– Ən çox sevdiyiniz yazar?
– Səməd Behrəngi, Sabir Rüstəmxanlı, Corc Oruell.

– Ən çox bəyəndiyiniz ifaçı?
– Qulu Əsgərov, Ağadadaş Ağayev, Flora Kərimova.

– Ən çox bəyəndiyiniz musiqi janrı?
– Klassik.

– Özünüzdə qeyri- adi istedad hiss edirsizmi?
– Bilmirəm.

– Mənfi xüsusiyyətiniz?
– Utancaq olmağım.

– İdeal insan necə olmalıdır?
– İdeal insan yoxdur.

– Özünüzü ideal insan hesab edirsizmi?
– İdeal insan yoxdur.

– Sizi özünüzdən nə çıxarda bilər?
– Bir sıra mənfi şeylər…

– Həyat fəlsəfənizi ifadə edin?
– Dostluq, xeyirxah iş görmək, Allaha bəndəlik etmək.

– Siz xoşbəxtsinizmi?
– Allah hərəyə bir tale qismət edib.

– Bədbəxtliyin xüsusi düsturu varmı?
– Yox!

– Hər şeyin sonu üçün əvvəlinə münasibətiniz necə olur?
– Yaxşı.

– Ölüm niyə ölmür?
– Allahın bu dünyada verdiyi vaxtın bitməsi ilə.

– Dinlərə münasibətiniz?
– Haqq dinlərə münasibətim haqq qədərdir.

– Kimdən və nədən xilas olmaq istərdiniz?
– Pis nə varsa hamsından…

– Falçıya inanırsızmı?
– Gərək, bədbəxt və qanmaz olasan ki, inanasan.

– Daş olmaq yaxşıdır yoxsa daşlaşmaq?
– Maraqlı sualdır.

– Sevinciniz nə qədərdir?
– Sevincim qədər…

– İnsanların hansı xüsusiyyətlərinə dəyər verirsiniz?
– Səmini, düzgün, xoşxasiyyət olmalarına.

– Bağlayıcılardan çoxmu istifadə edirsiniz?
– Baxırda.

– Çayı içmək ürəyinizcədir, yoxsa keçmək?
– Çayı keçib çay qırağındakı çayxanada oturub çay içmək yaxşı olar.

– Gülməyi xoşlayırsız, yoxsa güldürməyi?
– Baxır hansı məqama nə düşür.

– Mənə sualınız?
– Həyatı necə dərk edirsən?

– Həyatı olduğu kimi dərk edirəm.

Tural Türk

http://merkez.az/samir-%C9%99s%C9%99dli-%E2%80%9Callah-h%C9%99r%C9%99y%C9%99-bir-tale-qism%C9%99t-edib%E2%80%9D.html

Ibrahim Quliyev

Anar NİFTƏLİYEV

Dünən televiziyaların birində dövlət müstəqilliyinin 20-ci ildönümüylə əlaqədar veriliş hazırlanmışdı. Bilirsinizmi, müstəqilliyin qazanılması yolu barədə kim çıxış edirdi? Əli Həsənov! Adam müstəqilliyin ağır sınaqlardan keçməsi, keşməkeşi, daha nə bilim, hansı zibili haqda elə ötkəmlə danışırdı ki, adamın gözü kəlləsinə çıxırdı!

Bu ölkədə meyar qalmayıb, dəyər itib, artıq insanlar danışdıqları yalana görə bir qram da olsun, xəcalət çəkmirlər; həya yox, abır yox…
Bunun adına nə deyəsən, axı? Əli Həsənov cəmi 20 il əvvəl – 1991-ci ildə parlamentdə qəbul edilən Dövlət Müstəqilliyinin Bərpası Aktının əleyhinə səs verən millət vəkili kimi tarixə düşüb! Amma hazırda bu adam müstəqil Azərbaycanın ən yüksək vəzifələrindən birini tutur, baş nazirin müavinidir, “Qaçqınkom”un sədridir – əleyhinə çıxdığı müstəqillik buna hər şey verib.
“Cəhənnəmə” demək olar, “onsuz da müstəqillik əleyhinə çıxanlar hazırda vəzifədədirlər” söyləmək də mümkündür. Amma Müstəqillik Aktının 20-ci ildönümündə həmin adamların dövlətin azadlığa necə çıxmasını şərəflə, ləyaqətlə danışmasına “cəhənnəmə” demək olmur axı!
Bu milləti nə qədər yaddaşsız, huşsuz, düşüncəsiz hesab edirlər! Bu milləti nə qədər aşağılayırlar, Ilahi!
Müstəqilliyin Bərpası Aktını hazırlayanlardan, onun qəbulu uğrunda vuruşanlardan birini – Arif Hacılını Müstəqilliyin 20-ci ildönümündə türməyə soxub, bu müstəqilliyin əleyhinə səs verən adamın müstəqilliklə bağlı “tarixi” fikirlərini almağın məntiqi nədir?
Cəhənnəm olsun məntiq – onsuz da bu hakimiyyətin atdığı addımların heç bir məntiqi-zadı yoxdur. Adam hansı mənəvi əsasla efirə çıxır? Hansı şücaətinə görə müstəqillik illərindən bəhs edir?
Bu millətin azadlığı, dövlətin suverenliyi uğrunda çarpışan Məryəm Həsənova Siyəzənin hansısa qəsəbəsində, yataqxana binasının 14 kvadratmetrlik darısqal bir otağında, ayda 162 manat 50 qəpiyin ümidinə yaşayır, amma müstəqillik əleyhinə çıxıb milyonlara sahiblənən Əli Həsənov müstəqillikdən danışır…
Istiqlalçı deputatlardan olan Tahir Kərimli bir xoruza yük edilir, zəlil günə salınır, hər yerdən dışlanır, ancaq Əli Həsənov müstəqilliyə doğru gedən yola işıq tutur…
“Naxçıvan keçmiş SSRI-də ilk dəfə olaraq müstəqilliyini elan etdi” fikrinin nə boyda dəhşət olduğunu belə dərk etmir bu “siyasi uzaqgörən”. Müstəqilliyin əleyhinə səs verib, indi müstəqillikdən guruldadan Əli Həsənov guya Heydər Əliyevin xidmətlərini yada salır, müstəqilliyi “ümummillinin” adına geydirir. Hərəkatı kim başlamışdı? Müstəqillik uğrunda kim vuruşurdu?
Millət azadlığı və suverenliyi uğrunda savaşa çıxanda Heydər Əliyev Moskvada ev dustağıydı; SSRI-nin dağılması artıq labüd fakta çevriləndə Heydər Əliyev hələ Naxçıvana gəlməmişdi; Naxçıvan Ali Məclisində üçrəngli bayraq qaldırılanda millət artıq 3 il idi ki, bu bayrağa bürünmüşdü, ölkə başdan-başa azadlıq içindəydi – indikindən fərqli olaraq.
Tarix də cəhənnəm olsun – onsuz da Azərbaycanın ən yeni tarixi saxtalaşdırılır, tiraniyanın hakimiyyətini legitimləşdirmək, Ilham Əliyevin irsi olaraq kürsünü atasından təhvil almasını əsaslandırmaq kimi mücərrəd və alğasığmaz bir bataqlığa soxulur. Amma sən necə “Ilk dəfə Naxçıvan müstəqilliyini elan etdi” deyə bilərsən? Belədə sənin ermənilərdən fərqin olurmu?
Ölkənin 2 subyekti var – biri Naxçıvan, biri Dağlıq Qarabağ! Naxçıvanın müstəqilliyindən dəm vuranda adamın gözünə Dağlıq Qarabağın “müstəqilliyini” soxmazlarmı?
O ayrı məsələ ki, “Müstəqil Naxçıvanın” 1992-ci ilin sonlarına doğru Ermənistanla imzaladığı “sülh sazişi” nəticəsində Naxçıvandan hər hansı təhlükənin gəlməyəcəyinə arxayın olan ermənilər Sasun David briqadasını da Dağlıq Qarabağa göndərdi və müstəqil Azərbaycan dövlətinin apardığı uğurlu hərbi əməliyyatların qarşısını aldı.
O ayrı məsələ ki, tarix hər şeyi öz adıyla mütləq çağıracaq – kim xəyanət etdi, kimlər oyun qurdu, kimlər Dağlıq Qarabağın ətrafındakı 7 rayonu ermənilərə “bufer zona” kimi hədiyyə verdi! Amma…
Vallah heç nəyi unutmamışıq, billah heç nə yaddan çıxmayıb! Ayıbdı axı, barı müstəqilliyin qazanılmasından danışmayın!

Rayon erməni silahlı birləşmələri tərəfindən 1992-ci ildə işğal edilib

Bu gün Xocavəndin Ermənistan silahlı birləşmələri tərəfindən işğalından 19 il ötür. Rayon Ağdam-Füzuli avtomobil yolu kənarında, dağətəyi düzənlikdə yerləşir.

Xocavənd rayonu 1991-ci ildə Dağlıq Qarabağ Muxtar Vilayəti ləğv edildikdən sonra Martuni və Hadrut rayonlarının bazasında yaradılıb. Ərazisi 1458 kvadratkilometr olan Xocavənd rayonunda 1 şəhər, 2 qəsəbə, 81 kənd olub. 1991-ci il oktyabrın 30-da rayonun azərbaycanlılar yaşayan qədim Tuğ və Salakətin kəndləri, noyabrın 19-da Xocavənd kəndi, 1992-ci il yanvarın 9-da Haxullu kəndi işğal edilib.

1992-ci il fevralın 17-də ermənilər rayonun Qaradağlı kəndində misli görünməmiş vəhşiliklər törədib, kənd əhalisinin böyük bir qismini xüsusi amansızlıqla qətlə yetirərək soyqırımı həyata keçiriblər. 1992-ci il oktyabrın 2-də rayonun Əmirallar, Muğanlı və Kuropatkin kəndləri, 1993-cü il iyulun 23-də Günəşli, avqustun 20-də Xətai kəndləri Ermənistan silahlı qüvvələri tərəfindən işğal edilərək yandırılıb. Öz ata-baba torpaqları uğrunda düşmənə qarşı mərdliklə vuruşan xocavəndlilərdən 145 nəfər şəhid olub.

Ekologiya və Təbii Sərvətlər Nazirliyinin mətbuat xdmətindən ANS PRESS-ə verilən məlumata görə, sahəsi 145647 hektar olan Xocavənd rayonu 1992-ci il 2 oktyabr tarixində erməni işğalçıları tərəfindən zəbt olunub.

Özünəməxsus təbii sərvətləri, təbiət abidələri olan qədim yaşayış məskənlərindən sayılan Xocavənd rayonunda ehtiyatları 2034 min m3 olan və üzlük daşı istehsalına yararlı Ediş qabbro; ehtiyatları 989 min ton olan, əhəng istehsalına yararlı Xocavənd əhəngdaşı; proqnoz ehtiyatları 90,33 min m3/gün olan yeraltı şirin su yataqları var.

Xocavənd rayonunun Qırmızı bazar qəsəbəsində diametri 600 sm, hündürlüyü 25 m olan 1 ədəd 1000 və diametri 600 sm, hündürlüyü 25 m olan 1 ədəd 2000 yaşlı Şərq çinarı təbiət abidəsi kimi qorunurdu.

Xocavənd rayonunun Qarakənd kəndində respublikanın “Qırmızı kitab”ına daxil olmuş III dövrün relikt növünə aid, orta diametri 24 sm, hündürlüyü 12 m, yaşı 100 ildən artıq olan azat ağacları da mühafizə olunurdu.

Ümumi sahəsi 25,5 min hektar olan Xocavənd meşəsində palıd ağacları qırılaraq ermənilər tərəfindən daşınmış, Xocaşın çayının kənarlarında bitən təbii meşə məhv edilib.

Rayonun Kurapatkin adlanan ərazisində ermənilər tərəfindən 6000 hektara qədər ərazidə olan ağaclar (əncir, tut, nar, fıstıq, yemişan, palıd, qarağac və digər növlər) qırılaraq məhv edilib.

Azərbaycan Respublikası Ekologiya və Təbii Sərvətlər Nazirliyinin “İşğal olunmuş Azərbaycan ərazilərində ətraf mühitə və təbii sərvətlərə dağıdıcı təsiri müəyyənləşdirən (izləyən) operativ mərkəz”in əldə etdiyi məlumatlara əsasən rayon ərazisində əkilib-becərilən narkotik vasitələr müxtəlif ölkələrə satılır, ərazilər mütəmadi yandırılır, fauna və flora tamamilə məhv edilir, işlik materialına yararlı ağaclar qırılaraq Ermənistana aparılır və digər ölkələrə satılır.

Daxil olmuş məlumatlara əsasən yandırılmış ərazilərdə 47 adda bitki və 19 adda ağac nümunələri kökündən yanaraq məhv olub.(anspress.com)

“Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının təkrar bələdiyyə seçkiləri ilə bağlı konkret qərarı qəbul etməyib”.

Bunu “OLAYLAR”a açıqlamasında VHP sədrinin müavini Samir Əsədli deyib. Onun sözlərinə görə, partiya bu yöndə qərar qəbul etməyə tələsmir: “Partiya üzvlərindən seçkidə iştirak etmək istəyənlər var. Ancaq buna baxmayaraq partiya bununla bağlı konkret qərar qəbul etməyib.

Çünki ötən bələdiyyə seçkilərində VHP üzvləri, namizədlərinə yerli icra strukturları tərəfindən təzyiqlər, təqiblər oldu. Bu seçkilərdə də eyni vəziyyətin olacağını düşünürük”.

S.Əsədli onu da bildirib ki, qanunda nəzərdə tutulmuş vaxt da var. Partiya bu müddət ərzində konkret qərar qəbul edəcək.

Qərar seçkilərə qatılmaq, qatılmamaq və üzvlərə sərbəstlik verilməsi yönündə verilə bilər.

 

Planetimizin və insanlığın uzayda, kainatda tut¬du¬ğu yer, sivilizasiyanın taleyi və Yerlə Göyü birləşdirən sevgi… Xalq şairi Sabir Rüstəmxanlının yeni nəsr əsərində bu mövzular müstəvisində oxucunun diqqəti cəmiyyətimizin ciddi sorunlarına yönəldilir.
Görkəmli şair-publisist Sabir Rüstəmxanlının “Sunami” romanı “Qanun” nəşriyyatında çıxıb. 180 səhifəlik kitab 1000 tirajla buraxılıb, qiyməti 3 manat 50 qəpikdir.

AMİP Mərkəzi Şuranın toplantısını VHP-nin qərargahında keçirə bilər. Belə ki, VHP bununla bağlı AMİP-in müraciətini gözləyir. Məsələ ilə bağlı VHP sədrinin müavini Samir Əsədli “OLAYLAR”a açıqlamasında bunları deyib: “AMİP Mərkəzi Şuranın toplantısını keçirmək üçün BŞİH-nə müraciət edib. Əgər BŞİH AMİP-ə bununla bağlı yer verməsə onda AMİP toplantını VHP-nin qərargahında keçirə bilər”.