Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası

Category: VHP Gündəmi

  • VHP-də yeni təyinatlar

    Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının sədri, millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı yeni sərəncamlar imzalayıb. VHP Mətbuat Xidməti bildirir ki, partiya sədrinin sərəncamına əsasən Pünhan İmamlı VHP sədrinin gənclərlə iş üzrə müşaviri, Anar Niftəliyev İctimai Əlaqələr Depertamentinin müdiri, Azər Caniyev İnsan Resursları Depertamentinin müdiri, Tural Hüseynli Lahiyələr Depertementinin müdiri, İsmi Şahzadə Dini Qrumlarla İş Şöbəsinin müdiri, Səlcuq Elçin Siyasi Partiyalarla İş Şöbəsinin müdiri və Vüsal Namiqoğlu Türk Dünyası ilə iş Şöbəsinin müdiri təyin olunublar.

  • Musa Quliyev ağ elədi – Cavab

    Sabir RÜSTƏMXANLI

    Milli Məclisin sonuncu yığıncağında Məclisin sədri Oqtay Əsədovla mübahisəmiz oldu. Normal bir olaydır. İllər uzunu belə fikir ayrılıqlarına öyrəşmişik. Məclis elə bundan ötrüdür ki, cəmiyyəti rahatsız edən məsələləri qaldırsın, müzakirələr getsin. Salonlarda söz atışmaları olmalıdır ki, küçələrimizdə qəzəbini cilovlaya bilməyənlərin zor atışması olmasın.

    Bakıdakı son yanğın hadisəsi, bu qədər günahsız insanın qurban getməsi, körpələrin qırılan ömürləri, hamı kimi, mənə də ağır təsir etmişdi. Bunun dalınca, belə darmacalda küçələrin qaralmasını, gözəl binaların lütlənməsini görəndə söz tükənir, nə deyəcəyini bilmirsən. Ölkənin üzünü ağartmaq, millətə şöhrət, hörmət qazandırmaq üçün həvəslə bu qədər zəhmət çəkilsin, bu qədər dövlət vəsaiti xərclənsin, sonra birdən-birə bəlli olsun ki, bu gözəllik etibarsız imiş, camaatı barıt çəlləyinə soxurmuş.

    Bu işi yaxşı niyyətlə başlayan, Bakının gözəlləşməsindən qürur duyan adamların nə boyda sarsıntı keçirtdiyini deməyə ehtiyac yoxdur. Sifarişi başdansovdu görüb pul qazanmaqdan başqa arzuları olmayan adamların xəyanəti adamı üzür.

    Milli Məclisin yaşadığımız bu faciənin üstündən sakit ötməsini şəxsən mən düzgün saymıram və bunu dilə gətirdim. Sığallı danışmağı xoşlamıram, hər şeyi öz adıyla deməyə öyrəşmişəm. Bəlkə də hörmətli Məclis sədri Oqtay Əsədovun guya hər iclasda belə təpki göstərməyim haqqında iradına etirazım sərt oldu, heç cavab verməmək də olardı; ancaq baş verən faciədən sonra sakit danışmaq çətindir. Məclis sədri səbirsizdir, millət vəkillərinin çıxışları onu tez-tez əsəbiləşdirir, lakin təbiəti etibarilə ədalətli adamdır və inanıram ki, mənim həmin çıxışımın düzgünlüyünü, yalnız xoş niyyət daşıdığını və həm də Milli Məclisin xeyrinə olduğunu o da bilir. Məclis xalqın həyatında baş verən hadisələrdən kənarda qalmamalıdır.

    Ancaq bu sətirləri yazmağımın əsas səbəbi həmkarım Musa Quliyevin mən iclas salonunda olmayanda, çıxışımdan bir neçə saat sonra aldığı təlimat əsasında püskürdüyü iftira və öz dediyi kimi, mənim “daş”ıma “kəsək” lə cavab vermək cəhdidir. Musa Quliyev Milli Məclisdə varlığı-yoxluğu o qədər də gözə çarpmayan, başıaşağı adamlardan biridir. Ucdan-qulaqdan qələm adamı olduğunu, hətta Zəngəzur toponomikası haqqında bir kitab yazdığını eşitmişəm. Hər halda belələrini Məclisdə bir köynək yaxın hesab edirsən. Səmimiyyətlə salamlaşıb hal-əhval tutursan və içində belə bir inam olur ki, başqalarından fərqli olaraq, bu adam yazı-pozuyla məşğul olursa, haqqı nahaqqa verməz. Təbii ki, bu mənim öz saflığıma uyğun qənaətimdir. Həyatda bunun belə olmadığını dəfələrlə görmüşük, bu dəfə də gördük…

    Aydın olsun deyə qısaca bildirim ki, Milli Məclisin yığıncaqlarında bir neçə dəfə Gəncədə Məhəmməd Əmin Rəsulzadənin büstünə sayğısız münasibət səsləndirilsə də, buna əhəmiyyət verən olmamışdı. Elə bil quyuya daş atılır. Axı Rəsulzadə sıradan bir adam deyil ki, onun haqqında deyilən belə bir fikir unudulsun, heç yerdən cavab gəlməsin. Bu barədə MM-də dediklərimi təkrar etmək istəmirəm. Ancaq mətbuatda bir məqam diqqətdən qaçıb: mən öz çıxışımda Respublika günü münasibətilə bir gün əvvəl verilən ziyafətdə ölkə prezidenti, hörmətli İlham Əliyevin dediyi sözləri örnək gətirmişdim. O, son dərəcə mühüm bir məsələyə – ictimai rəyin güclənməsinə və bu rəyə diqqətin artırılmasına toxunaraq xalqın ürəyindən xəbər vermişdi. Mən də bu fikrə söykənərək, “nədən Milli Məclisdə deyilənlərə əhəmiyyət verilmir, nədən bu respublikanı bizə qazandıran kişilərdən birinə həqarətli münasibət dəfələrlə dilə gətirilsə də Gəncədən heç bir cavab gəlmir?” deyərək gəncəlilərin rəyini çatdırmışdım.

    Nəhayət ki, bu dəfə Gəncədən cavab gəldi. Ancaq Musa Quliyevin ağzıyla və millət vəkilinə yaraşmayan bir səviyyədə…

    Müstəqillik, Rəsulzadə, yanğın, evini itirən insanlar… Yüz belə məsələ olsun, Musanın səsi çıxmaz; amma elə ki, Gəncə icra başçısı sözü dilə gəldi, onun müdafiə arsenalı işə düşdü. Sən demə, Milli Məclisə elə buna görə seçilibmiş: “get, otur orda, nə iş görürsən gör, aylarla sus, ancaq əsas odur ki, bizim adımız çəkilən kimi, yalan-doğru, səsini qaldır”. Bu adam bilmir ki, mənim niyyətim Gəncə icra başçısını tənqid etmək deyil. Yaxşı işləyir, pis işləyir, bunu gəncəlilər bilir. Əksinə, hələ Yevlaxda işlədiyi vaxtda mən onun quruculuq işlərini görəndə, tanımaza-bilməzə, zəng vurub təəssüratımı bildirmiş, təşəkkür eləmişdim. İndi həmin işləri Gəncədə davam etdirir. Amma kim olursan ol, nə qədər yaxşı işləyirsən işlə, dörd il ərzində başçılıq etdiyin şəhərdə böyük tarixi şəxsiyyətlərimizdən birinin başına çuval keçirilməsinə biganə qalmalı deyilsən. Həm də bunun bir neçə dəfə Milli Məclisdə səsləndirildiyini də nəzərə almalısan.

    Musa Quliyev çıxışında mənim fikrimin əsassızlığını “sübuta” çalışıb: “Ümumiyyətlə Gəncədə Rəsulzadənin başına çuval keçirilməsi yalan informasiyadır və bu, həqiqəti əks etdirmir”. Sonrakı cümlədə özü-öz sözünün doğru olmadığını göstərib: “Adıçəkilən parkda uzun müddətdir təmir işləri gedir və o abidə də keyfiyyətsizdir. Ona görə də o abidənin təmir işləri ilə bağlı üstü örtülüb”.

    Bərəkallah! Bəs biz nə deyirik? Biz də elə bunu deyirik. Deyirik, çıxarın o örtüyü büstün başından. Dörd il qapalı qalan büst əlbəttə keyfiyyətini dəyişəcək. Amma onu bərpa etmək o qədər çətin iş deyil.

    Bu yerdə Musa Quliyevin “kəsəyini” özünə qaytarmaq istəyirəm. happy wheels demo Tərsinə, gərək o, bu məsələni ilk dəfə MM-də eşidəndən sonra Gəncəyə zəng vuraydı; maraqlanaydı, şəhər rəhbərliyi ilə danışaydı; özü gedib bu biabırçılığın aradan qaldırılmasına çalışaydı. İndi ayıbına kor olmaqdansa, mənə irad tutur ki, MM-də çıxış etməzdən öncə niyə cənab Musa Quliyevdən icazə almamışam, onunla məsləhətləşməmişəm… Bəs əvvəllər bu məsələ Məclisdə qaldırılanda hardaydı o? Azərbaycan Respublikasının Prezidenti 2014-cü ildə Rəsulzadənin 130 illiyinin dövlət səviyyəsində keçirilməsi barədə mühüm bir sərəncam imzalamışdı. Gərək bu bir il müddətində o büst yüksək səviyyədə təmir edilib, yanvarın 31-də açılışı ediləydi.

    Nə yaxşı ki, dünənki mübahisə oldu. Yoxsa mən Musanı tanımaq imkanından məhrum olacaq, bu adamın içindəki geriqalmışlığı görə bilməyəcəkdim. Gəncənin deputatı icra başçısını müdafiə etmək üçün büstün qoyulduğu bağın Dəmir Yoluna, dolayı yolla mənim qohumumun başçılıq etdiyi Nəqliyyat Nazirliyinə aid olduğunu ortaya atır. Başa düşmür ki, əgər bu, qohumumla bağlı iş olsa, mən yenə eyni mövqedən çıxış edərdim. Keçmişinə, dövlət atributlarına hörmət, milli məsələlər qohumçuluqdan yuxarıda dayanan məsələlərdir. Amma millət vəkili həmkarımı pərt eləməyə və əsil yalanı onun dediyini ortaya çıxarmağa məcburam. Cəmi bir gün sonra Azərbaycan Dəmir Yolu QSC məsələyə aydınlıq gətirdi. Bəlli oldu ki, həmin park 28 noyabr 2014-cü ildən İcra Hakimiyyətinin balansına keçib və artıq ətrafında ticarət obyekti tikilir. Əslində isə bu sahənin QSC-nin balansından çıxarılması məsələsi 2000-ci ildən qaldırılıbmış. Milli Məclisdə Rəsulzadə kimi bir dahinin balaca büstündən söhbət gedərkən kimin kimlə qohum olması məsələsinin ortaya atılması ibtidai düşüncənin, qəbilə-əşirət təfəkkürünün nəticəsidir. Amma sən demə, büst Kəpəz rayonu ərazisindəymiş və Gəncədən deyilənə görə, o rayonun icra başçısı da Musa Quliyevin yaxın qohumuymuş.

    Mən ömrüm boyu yalanın, hiylənin çox üzünü görmüşəm. Birini də indi gördüm. Qohumu belə müdafiə eləməzlər, Musa Quliyev! Sən əgər qohumunu çox istəyirsənsə və Məclisdə qohumunun vəkilisənsə, Rəsulzadəni uzun müddət örtük atında saxlamağın millətə, Gəncəyə hörmətsizlik olduğunu ona başa salmalıydın.

    Nəhayət, həmkarımın səlahiyyətini aşan bir ifadəsi – mənim nəqliyyat naziri ilə quda olmağım və “öz kölgəm olmadığından kiminsə kölgəsinə sığınmağım” haqqında. Yaşlı-başı bir adamın ağzından bu sözləri eşidəndə doğrudan da heyrətləndim. Əvvəla, biz Allahın yazısı olan qohumluq əlaqələrini hesabla qurmuruq, bu uşaqlarımızın taleyidir. Başqa cür düşünən varsa, ağlına dua yazdırmalıdır. Dəfələrlə demişəm, ona qalsa, Azərbaycanda az qala hamı bir-biriylə qohumdur. Yaxşı qohum baş ucalığıdır. Mən də, şükür, köklü, əsilli-nəsilli, milli adət-ənələrimizə, torpağa bağlı olan, ləyaqətli bir ailə ilə qohum olmuşam. İkincisi, yuxarıda dediyim kimi, işin mahiyyətini bir kənara qoyub, qohumluq söhbətini ortaya atmaq doğrudan da geriqalmışlığın, ibtidai düşüncənin əlamətidir. Mənim ailəm bütün Azərbaycandır və Azərbaycanın bütün qeyrətli, ağıllı, Vətən təəssübü çəkən, millət yolunda fədakarlıq edən adamlarının hamısını öz qohumum sayıram – ruh və əqidə qohumu. Tayfa düşüncəsiylə iyləşib kümələşənləri Azərbaycanda hər kəs yaxşı tanıyır, özəlliklə Musa Quliyevi… Və mən bu söhbətin dərinliyinə getməyi özümə rəva görmürəm!

    Mənim qohum kölgəsinə sığınmağım məsələsində Musa lap ağ edib: “Bu gün özlərini yarımmüxalifət, müxalifət adların qüvvələrin öz kölgəsi olmadığından kiminsə kölgəsinə sığınıblar və başlayıblar ağızlarına nə gəldi populist fikirlər səsləndirməyə. Onların bu hərəkatı stəkanda fırtınaya bənzəyir”. Gör bu sözü kim kimin haqqında deyir! Görəsən mən qohumluqdan əvvəl kimin kölgəsinə sığınırmışam? Bəlkə Musa Quliyev SSRİ-nin əbədi göründüyü illərdə rəsmi qadağaları qıran yazılarımın, kitablarımın da qohum kölgəsində yazıldığını iddia edəcək? Bəlkə meydanları silkələyən çıxışlarımız da Musa Quliyevlərin qələmiylə silinib unudulacaq. Hörmətli həmkarım bilmirmi ki, mən heç o boyda SSRİ-nin kölgəsinə sığınmadım və bütün gəncliyimi Vətənimi o kölgədən çıxarmaq mücadiləsinə verdim. O vaxt Musa kimilər hansı sığınacaqdaydılar, bilmirəm…

    Ömrüm boyu minlərlə adam mənim kölgəmdə boy atıb; kimsənin kölgəsinə ehtiyacım olmayıb. Mənim kölgəm də, ölkəm də Allahın mənə lütfüdür və Musa Quliyevin əlinin, sözünün, atdığı və ya arxasında gizləndiyi kəsəklərin yetməyəcəyi bir ucalıqdadır. Mənim müxalifətçiliyim və ya yarımmüxalifətçiliyim ölkədə Vətəndaş Həmrəyliyinə, Milli Birliyə xidmət edən bir yoldur və bu yolla getməyimlə qürur duyuram. Vay onda ki, sənin heç yolun olmaya…

    Deyə bilərlər, biz iqtidarın yoluyla gedirik. Deyə bilərlər! Ancaq bu da yalandır. İqtidara xidmət edən kəs ölkədə barış, milli birlik, həmrəylik yolunu tutan normal müxalifətə, ziyalıya dil uzatmaz. Dil uzadırsa, deməli, ölkəni daimi qarşıdurmalar və münaqişələr meydanına çevirmək istəyir. Stəkan isə daha çox həkimlərə lazım olur. Dərman üstündən su içməyə, protez dişlərini saxlamağa. Mənim firtınalarımı isə Musa yaxşı xatırlayır,  çünki o meydan və qəzet fırtınalarından kənarda qalan yox idi…Milli Məclisdə mənə cavab verərkən hörmətli Oqtay Əsədovun dediyi “hamı kimin kim oldugunu bilir” fikri burda yerinə düşür. Əslində heç bir əlavəyə ehtiyac qalmır. Musa Quliyevlər bu milləti unutqan saya bilərlər. Amma Azərbaycan türklərinin hafizəsi kifayət qədər möhkəmdir. Millət heç nəyi unutmur – xoşbəxtlikdən tarixin başına çuval keçırmək mümkün deyil.

  • “Kletkalı” deputat haqda haşiyəli yazı

    Qədim türklərin gözəl bir adəti varmış: insan doğulan kimi ona ad qoymazlarmış, gözləyərlərmiş, həmin şəxs müəyyən bir yaşa çatanda adı əməlinə, xarakterinə, cəmiyyətdəki mövqeyinə görə verərlərmiş. Heyif yoxdu indi bu adət, adlar təsadüfi seçilir və məsələn, ateist olacaq birinə İman adı, sonralar fərarilik edəcək kiməsə Qəhrəman adı qoyulur…

    Bu dəfə sözümüzün Mustafası yox, Musası var… Tarix çox Musa adları yaşadıb və bu adlar həm də Mousey kimi tanınan peyğəmbərdən gəlib. Bu adı sonradan daşıyanlardan hansının ilkinliyə sadiq qalıb-qalmaması onların öz işidir. Kimsəni buna görə qınaya bilmərik. Neyləyək ki, türklərin məlum adəti daha yaşamır.. 
    … Nə isə həmin Musa adlarından biri-deputat Musa Quliyevdən bəhs edəcəyik. Elə buradaca 

    BİRİNCİ HAŞİYƏ – deputat, yoxsa…

    …Qəsdən “millət vəkili” yox, “deputat” yazdım və bu, bir çox “bəlkə də qaytardılar” təfəkkürlü sovet nastoljiklərinin təsirindən deyil. Bir diqqət edin, adam məlum Binəqədi faciəsindən sonrakı parlamentin ilk iclası ilə bağlı yazır: “Həmin iclasda binadakı yanğınla bağlı müzakirə açmağa ehtiyac yox idi. Çünki yanğın hadisəsi baş verən anda cənab Prezident İlham Əliyev ən operativ qərarları qəbul etmiş, yanğın yerinə şəxsən getmiş, komissiya yaratmış, müzakirə keçirmiş, tapşırıqlarını vermişdi. Cinayət işi başlanmış, istintaq aparılır, günahkarlar müəyyən olunur, zərərçəkənlərə sosial, hüquqi, psixoloji və s. yardımlar göstərilir, binalardakı yanğın təhlükəsi olan üzlüklərin sökülməsi prosesi gedir. Məclis başlayan kimi də spiker hörmətli Oqtay Əsədov yanğın hadisəsi ilə bağlı öz fikirlərini söyləyir, Məclis adından həlak olanların ailələrinə başsağlığı verir və bir dəqiqəlik xatirə sükutu elan edir”. Görəsən, bir problemə prezident reaksiya verəcək, Nazirlər Kabineti icraya keçəcək deyə parlamentarilərin bu məsələdən danışmaması hansı məntiqə və düşüncəyə söykənir? Bu prinsiplə parlamentdə Qarabağın işğalından da danışılmasın. Çünki, ortada dövlət başçısının mövqeyi və Silahlı Qüvvələrlə diplomatik sistemin fəaliyyəti var. Parlament fransızca “parle” sözündən olub, danışmaq deməkdir, Musa Quliyev! Burda danışanlar xalqın, millətin sözünü dedikdə “millət vəkili” adlanır. Amma… Gəlin yenə də yaddaşımızı təzələyək: Sabir Rüstəmxanlı Gəncədə Məhəmməd Əmin Rəsulzadənin büstünə qarşı sayğısızlıqdan danışır: “Nədən icra başçıları zərrə qədər özlərində məsuliyyət hiss etmirlər? Gəncədə onun əzəmətli bir heykəli olmalıdır. Ancaq biz bunun əksinin şahidi oluruq. Bir büstü var. Onun da başına çuval keçirmək düşmənçilikdir. Bu, ABŞ-ın İraqda türk əsgərinin başına çuval keçirməsini xatırladır. Dolayısı ilə millətimizə həqarət edən bir məsələdir. Bu, bizim tariximizə, burada oturan hər bir şəxsə hörmətsizlikdir. Ayıbdır. Bu, millətimizin tarixinə və müstəqilliyinin başına çuval keçirməkdir. Gəncə şəhər İcra Hakimiyyətinin başçısı Rəsulzadəni düşmən elan edibsə, desin, biz də bilək. Düşmən elan etməyibsə, gedib o çuvalı tarixi şəxsiyyətin başından çıxarsın”. Rəsulzadə Azərbaycan dövlətinin qurucu lideri kimi həm də milli dəyərdir, ona qarşı sayğısızlığa etiraz da millətin sözü sayılmalıdır. Amma millət vəkilinin sözlərinə irad tutan deputat Musa Quliyev cavab olaraq “Gəncədə Rəsulzadənin abidəsinin başına çuval keçirilməsi yalan informasiyadır, həqiqəti əks etdirmir. Abidənin olduğu parkda təmir işləri gedir, həmin abidə də keyfiyyətsizdir. Abidənin təmir işləri ilə bağlı işlər aparıldığı üçün üstü örtülüb. Həmin park da Gəncə şəhər İcra Hakimiyyətinin deyil, Nəqliyyat Nazirliyinin balansındadır. Əgər Sabir Rüstəmxanlının ürəyi yanırsa, nəqliyyat naziri onun qudasıdır, gedib xahiş eləyib parkı təmir etdirsin” demişdi. Adama deyən lazım, “sən kimin əmisi oğlusan?” Məsələ Böyük Öndərin abidəsinin üzərinin necə, hansı vasitə ilə örtülməsindədir, yoxsa Rəsulzadənin qurduğu dövlətin ilk mərkəzində onun abidəsinin qapalı qalması? Həm də heç dəxli var kim kimin qohumudur? Amma demə, varmış və deputat Quliyevi danışdıran da bu qohumluq hissi imiş. Sən demə, büst Kəpəz rayonu ərazisindəymiş və Gəncədən deyilənə görə, o rayonun icra başçısı da Musa Quliyevin yaxın qohumuymuş. Uzun müddət səsi eşidilməyən deputatı bu qohumluq təəssübkeşliyi dilə gətirib və millətin yox, bir məmurun vəkili olduğunu göstərib. 
    Ədəbi təxəllüsü, şəxsi klinikası və apteki “Urud” adlanan Musa Quliyevin ard-arda isterik çıxışına və yazısına əhəmiyyət verməmək də olardı. Lakin düşünürəm ki, bu haqda yazmaq da lazımdır. Bir halda ki, dünənə qədər ortada yeyib, qıraqda gəzənlər də dilə gəliblər, düşünürəm ki, bu, əhəmiyyətli hadisədir. Amma Musa Quliyev haqqında yazmazdan əvvəl, internetdə kiçik bir axtarış etdim, mətbuatda onun haqqında gedən yazılara nəzər saldım: elə bir fövqəladə keçmişə sahib deyil. Rejimin himayəsi altında “qaz vurub qazan dolduran” şəxslər kimi sadə bioqrafiyası var, həkimdir, ikinci təhsil alıb, ilhama gəlib şeir də yazır. STOP! İndi isə

    İKİNCİ HAŞİYƏ – Allahsızlıq 

    Musa Quliyevin ilk mətbu şeirləri 1984-cü ildə xalq şairi Məmməd Arazın “Uğurlu yol” təqdimatı ilə “Azərbaycan gəncləri” qəzetində çıxmışdı. Bu o zaman idi ki, Sabir Rüstəmxanlı ardıq 6 il idi ki, çoxlarına əlçatmaz görünən bir məqamda idi – “Yazıçı” Nəşriyyatının baş redaktoru. Və cənab Quliyevin ilk şeri dərc olunandan bir az sonra Azərbaycan ədəbi dünyasına və milli fikir tarixinə Rüstəmxanlı imzası ilə “Ömür kitabı” yazıldı. Deyəsən, ya o vaxtdan çox keçib, ya da Quliyevin yaddaşı zəifdir ki, bunları unudub və bu gün Sabir Rüstəmxanlını nəzərdə tutaraq yazır: “Əziz xalq şairi, bu xalqın sizin bir şerinizi də əzbər bilmədiyinin fərqindəsinizmi?” Belə yerdə deyiblər: “Adamın Allahı olar!” Axı vicdanla baş-başa qalanda Quliyev özü də Sabir Rüstəmxanlının 80-ci illərdə əl-əl gəzən kitablarını oxuduğunu etriraf edər. Burda mənə məlum olan bir faktı qeyd edim ki, Sabir Rüstəmxanlının poeziyası haqqında Azərbaycanda və Türkiyədə 12 kitab yazılıb, bir neçə dissertasiya müdafiə edilib. Bunları xalq deyib? Bir də ki, cənab Quliyev YAP Siyasi Şurasının üzvü kimi ciddi siyasi səhvə yol verib. Onun iddia etdiyi kimi, bu xalqın bir nəfəri belə Sabir Rüstəmxanlının şerini əzbər bilmirsə, prezident İlham Əliyevin ona Xalq şairi adı verilməsi haqda sərəncamını necə başa düşək. Belə çıxır ki, ya dövlət başçısının qərarında yanlışlıq var, ya da Quliyev öz komandasına hörmətsizlik edir.
    Milli Məclisdəki qalmaqalla ürəyi soyumayıb “sifarişçilər”inə xoş gəlsin deyə rənglər aləminə də baş vuran Quliyev o qədər özünü itirib ki, tərifi, təvazökarlığı özünütərifə nökər edib. Diqqət edək: “Hər gün Milli Məslisdəki iş otağımda oluram, Sosial Siyasət Komitəsinin sədr müavini kimi hər gün də ölkənin müxtəlif bölgələrindən gələn şikayətçiləri qəbul edirəm, ərizələri araşdırır, imkanım daxilində cavab verirəm. On ildir ki, üzvü olduğum Qara Dəniz İqtisadi Əməkdaşlıq Təşkilatı Parlament Assambleyasında ölkəmizi şərəflə təmsil edirəm və hazırda orada iqtisadiyyat komitəsinin sədri və Daimi Komitənin üzvüyəm. Milli Məclisin Sosial Siyasət Komitəsinin sədr müavini olduğum on il ərzində komitənin o iclası olmayıb ki, çıxış eləməyim, təklif verməyim, yeri gələndə iradımı və etirazımı bildirməyim. Deputat olduğum on beş il ərzində hökümətin o hesabatı, o büdcə müzakirəsi olmayıb ki, orada çıxış etməyim, təkliflərimi və tənqidlərimi söyləməyim”. Bax buna deyərlər özünə vurğunluq. Və bu tərifləri puç edəcək

    ÜÇÜNCÜ HAŞİYƏ – puç olan özünütərif

    Parlamentin sosial-siyasət komissiyasının üzvü o kəsdir ki, iki il öncə hökuməti müxalifət nümayəndələrinə qocalığa görə pensiya verilməsini qadağan etməyə çağırdı. Razılaşın ki, bu günə qədər ağlı başında olan heç bir iqtidar rəsmisi müxalifəti bu dərəcədə təhdidə cəsarət etməmişdi. Bu həm də bir bolşevik düşüncəsidir və bu düşüncənin ifadə etdiyi fikirlərin, əməllərin nəticəsidir ki, Qərbdən erməni diasporunun təsirilə Azərbaycana qarşı bəyanatlara rəvac verilir. İndi gördünüzmü bir deputat kimi fəaliyyətinizin sonucu nə olur? Hələ bu da hamısı deyil. Qanun layihələrinin hazırlanması, təkliflər verilməsi prosesindəki aktif fəaliyyətindən danışır bu şəxs. Lap bu yaxınlarda Azərbaycanda müəllimlərə və həkimlərə dövlət qulluqçusu statusunun veriləcəyilə bağlı gözləntilərə məhz Musa Quliyev son qoyub. O bildirib ki, bu məsələ gündəmdə deyil. Maraqlıdır ki, elə həmin Musa Quliyevin özü yaxın keçmişdə indi dediklərinə tamamilə zidd olan bir açıqlama vermişdi. Deputat 30 avqust 2013-cü il tarixlı açıqlamasında müəllim və həkimlərə dövlət qulluqçusu statusunun verilməsinə dair konsepsiya hazırlanacağını, ardınca da “Dövlət qulluğu haqqında” qanuna əlavə və dəyişikliklər ediləcəyini bildirmişdi. Hətta o, bu hadisənin ictimai həyatda inqilabi yenilik olacağını da vurğulamışdı. Və nəhayət Musa Quliyevin seçildiyi ərazidə hansı nüfuza malik olması onun bir neçə il öncə parlamentdə Məhəmməd Əmin Rəsulzadənin xatirəsinin ayaq üstə yad edildiyi vaxt yerindən qalxmaması zamanı bəlli oldu. O zaman xeyli Gəncə sakini bu olaya etiraz etmiş, hətta Musa Quliyevin mandatının alınması təklifləri səslənmişdi. 
    Yuxarıda da qeyd etdiyim kimi, Musa Quliyevlə bağlı internet üzərindən axtarışlarda qeyri-adi bir şey tapmadım, amma diqqətimi onun bir müsahibəsi çəkdi. Məlum yazıdan sonra həmin müsahibəyə görə

    DÖRDÜNCÜ HAŞİYƏ – Raskolnikov həqiqəti

    Deputat müsahibələrinin birində böyük rus yazıçısı Dostoyevskinin məhşur “Cinayət və cəza” romanının qəhrəmanı Raskolnikovu mühakimə edir. Sitatı olduğu kimi verirəm: “Cinayət və Cəza”nı oxuyandan sonra altı ay havalı gəzdim. Əsərin təsirindən çıxa bilmirdim. Roskolnikovun o qarını öldürməyini heç cür qəbul edə bilmirdim. Bütün günü özümə suallar verirdim. Mənə elə gəlirdi ki, Roskolnikov qarını öldürməyə də bilərdi”. Musa Quliyev Raskolnikova qəzəblənib havalı gəzəndə Sabir Rüstəmxanlı bütöv bir millətin param-parça olmasından, əsarət altına alınmasından, ana dilinin, milli mentalitetin erroziyasından havalanmışdı. Bu havalanma həm də dövlət müstəqilliyinin təməlini yaradan MEYDAN hərəkanının əsas dalğası oldu. Görünür xatırlatmağa, həm də konkret ünvan üçün konkret müqayisələrlə xatırlatmağa ehtiyac var: 
    Sabir Rüstəmxanlı 1988-ci ildə başlanan milli-azadlıq hərəkatının ilk təşkilatçılarından və liderlərindən, həmçinin Azərbaycan Xalq Cəbhəsinin yaradıcılarından biri olub.
    1989-cu ildə Azərbaycanda ilk müstəqil, demokratik qəzet olan “Azərbaycan”ı təsis edib, onun baş redaktoru (baş yazarı) olub.
    1990-cı ildə Azərbaycan Xalq Cəbhəsindən parlamentə deputat seçilmiş, “Müstəqil Azərbaycan” deputat fraksiyasının həmsədri, Azərbaycanın Müstəqillik Aktının müəlliflərindən biridir. 
    Gəlin eyni zaman kəsiyində qarşıdakı kəsin həyatın nəzərdən keçirək:
    Gəncə Narkoloji dispanserində həkim-narkoloq (1986-1990), 7 saylı Bakı şəhəri poliklinikasında həkim nevropatoloq (1990-1993), Bakı şəhəri Yasamal rayonunda həkim əmək ekspert komissiyasında ekspert nevropatoloq (1993-1994), Əmək və Əhalinin Sosial Müdafıəsi Nazirliyində şöbə müdiri(1994-1997), idarə rəisi (1997-2000) vəzifələrində işləyib.
    Bunlar heç bir əlavəsi olmayan Vikipediya məlumatlarıdır. Və bu müqayisənin ikinci tərəfinin qələmindən çıxan sözlərə ancaq bir cavab qalır: AYIBDIR! Yerini bil!
    Musa Quliyevin parlamentdə millətin deyil, məmurun vəkili kimi iki dəfə Milli İstiqlal Liderimiz Məhəmməd Əmin Rəsulzadə ilə bağlı qalmaqalla yadda qalması deyəsən, heç təsadüf də deyil axı. Adamın alt düşüncəsində müstəqilliyə və istiqlala fərqli münasibət var və bu haqda

    BEŞİNCİ HAŞİYƏ – tarixi dərs…

    Musa Quliyev yazır: “Siz doğrudanmı inanırsınız ki, SSRİ-ni Sizin meydan mitinqləriniz yıxdı və Azərbaycan məhz buna görə müstəqillik əldə etdi? Bəs onda necə oldu ki, meydan mübarizəsi aparmayan Moldova, Belorusiya, Ukrayna, Özbəkistan, Qırğızıstan, Tacikistan respublikaları bizdən də qabaq –1991-ci ilin avqust-sentyabr aylarında öz müstəqilliklərini elan etdilər?” Cənab YAP Siyasi Şurasının üzvü, Azərbaycan Milli Azadlıq Hərəkatının Azərbaycanın müstəqilliyinin qazanılmasında müstəsna rol oynaması və həmin Hərəkatda Sabir Rüstəmxanlının xüsusi yeri mərhum dövlət başçısı Heydər Əliyevin çıxışlarında dəfələrlə vurğulanıb. Unutmusansa onun əsərlərinin 13-cü cildini, o vaxtın qəzetlərini vərəqləyə bilərsən. Nə deyirsiniz cənab Quliyev, Heydər Əliyev səhv edib? Bir az ehtiyatlı olun. Bəli, Özbəkistan, Qırğızıstan, Tacikistanda xalq hərəkatı olmayıb və bu respublikalar da müstəqillik qazanıb. Amma məsələ bunda deyil. Düzdür, SSRİ-ni Bakının Meydan Hərəkatı dağıtmadı, amma SSRİ-nin dağılması bu hərəkatları sürətləndirdi. 
    Bəlkə də Musa Quliyevə bu qədər vaxt və söz sərf etməyə dəyməzdi, amma neyləyəsən ki, adamın balaca bir yazısında olan boşluqlar və bu boşluqlarda yığılan qərəz o qədərdi ki, bitmək bilmir. Nə başınızı ağrıdım

    ALTINCI HAŞİYƏ – hakimiyyətə siyasi zərbə

    Adam Sabir Rüstəmxanlının müxalifətçiliyindən vurur, partiya fəallarının çıxışından çıxır, Əlövsət Əliyevin ölkə kənarında olmasından başlayır, Vətəndaş Həmrəyliyi ideyasında qurtarır. Və bu dolanbaclarda ardarda siyasi səhvlər buraxır. Baxın nə yazır: “Məlumdur ki, payızda parlament seçkiləri olacaq. Sabir bəy bir təcrübəli siyasət adamı kimi bu çıxışı ilə iqtidara mesaj göndərdi ki, baxın, mənim seçilməyimə dəstək verməsəniz, müxalifət cəbhəsində daha kəskin danışacağam.” Sonra da Şultsu və ya qeyrisini hədəfə alırlar. Hörmətli iqtidar təmsilçiləri, sizin bəh-bəhlə YAP ali orqanına seçdiyiniz şəxs açıqdan- açığa yazır ki, Azərbaycanda parlamentə hökumətin dəstəyi ilə seçilirlər. Bu, prezidentin dəfələrlə bəyan etdiyi, parlamentin qanunlarla tənzimlədiyi azad seçki prinsiplərinə qarşı çıxmaq deyil, bəs nədir? Avropadan gələn hər hansı xoşagəlməz hesabat və ya bəyanatda bu fikrə rast gəlsəniz, daha dağa-daşa düşməyin, “nakolka” ocaq başından verilib. Bax bu siyasi düşüncədə olan Musa Quliyevin Sabir Rüstəmxanlının siyasi fəaliyyətini təftiş etməyi baytarın nerocərrahiyyə əməliyyatına girməsi kimi bir şeydir. Bəli, Musa Quliyev, Sabir Rüstəmxanlı Şöhrət Ordenindən imtina edən ziyalıdır. Bəlkə də bu addımı elə sizin kimilərə görə atmışdı. Mərhum Heydər Əliyev buna normal yanaşmışdı, amma siz başa düşməzsiniz. O həm də nazir postundan könüllü istefa verən nazirdir, “dumanlı Albion” olayında müxalifəti qeyri-səmimilikdə ittiham edən partiya sədridir, BMT kürsüsündə Azərbaycanın güneyində yaşayan milyonlarla soydaşımızın haqqını səsləndirən liderdir… Və bunların hamısı bir şəxsdir – SABİR RÜSTƏMXANLI… 

    Və nəhayət son olaraq

    YEDDİNCİ HAŞİYYƏ – kim kimdir? 

    Öz yazısında “Budur Sizin Məclisdəki hörmətiniz, gücünüz, kölgəniz!” deyə Sabir Rüstəmxanlıya hücum çəkən Musa Quliyevə isə cavabı oxucuların dili ilə verəcəyik. Dərc olunan yazısının altında yer alan oxucu şərhlərindən yalnız üçünü olduğu kimi bu adamın diqqətinə çatdırırıq:
    “Qiziniz Ayteni BDU-nun Huquq fakultesi ile PARALEL (eyni ilde,eyni kursda) londonun ali mekteblerinin birinde oxutduran (en maraqlisi da budur ki, qizi Huquq fakultsinde yalniz axirinci kursda peyda olub ve telebeler arasinda gorunmeye ba$layib) Musa Quliyev (Erud). Beyem, Memmed Emini mudafie etmek muxalifet olmaq demekdir??? Mentiqinize qiziniz ucun London ali mektebine milyonlarala pul odediyiniz muessisenin rektoru quzu kessin.”
    “Hörmətli, Sabir müəllim!Dünyada ən dəhşətli şey, halalın harama, pisin yaxşıya qarışmasıdır, yəni, məzhəbin itməsidir! Siz az-çox bu xalqa xidmət etmiş ziyalısınız. Lakin o musya isə, bu hakimiyyətin qulbeçəsidir Bax, siz heç evladınızı yalandan BDUa, özü də hüquq fakültəsi, son kursa düzəldərdiniz? Yox! Həm də paralel olaraq avropada, o qədər xərclə düzüb qoşa, ora soxa bilərdiniz? Yox! Siz, hesabına yaşadığınız bu xalqın mənəvi sərvətlərinə, onun liderlərinə xor baxardınız? Yox! Amma o, bunu edir, çünki.”.
    “Mən Sabir müəllimdən TALIŞ dağlarını Yardımlı dağları adlandırdığı üçün narazıyam.Ancaq həqiqəti böyük Allah daha yaxşı bilir.Sabir müəllim yaradıcı insandır,daim xalqına arxalanan və millətini sevən bir ziyalıdır.Ancaq Musa müəllimin öz deputat yoldaşını bu qədər aşağılaması yolverilməzdir.Özünü zadəgan adlandıran millət vəkili xəyallarında Fransada yaşayır və əlbəttə həm də qorxur.Sabir müəllimin ona atacağı ,,söz gülləsi,,nə çətin davam gətirə bilsin”.
    Beləliklə, Musanın həmkarına atmaq üçün qaldırdığı kəsək əlində təzəyə çevrilmiş oldu. 

    Nəsimi

  • “Borçalı” Cəmiyyətinin konfransında hökumətə çağırışlar edildi

    Mayın 26-də VHP-nin mərkəzi qərargahında “Borçalı” İctimai Cəmiyyətinin (İB) növbəti VII (X) konfransı (qurultay səlahiyyətli) keçirildi. Konfransda aparıcı siyasi partiyaların rəhbərləri də iştirak edirdi. 
    Azərbaycanın müstəqilliyi və ərazi bütövlüyü uğrunda mübarizədə şəhid olanların xatirəsinin yad edilməsindən sonra işinə başlayan konfransda çıxış edən cəmiyyətin sədri Zəlimxan Məmmədli 19 may yanğınında həlak olan insanlarımızı da hörmətlə xatırladı. 
    Onu da qeyd etdi ki, bu gün həm də Gürcüstanın dövlət müstəqilliyu günüdür: “Konfrans üçün bu günün seçilməsinin də simvolik mənası var”. O, həmçinin 28 mayda Tiflisdə Azərbaycanın müstəqilliyinin elan olunduğunu deyib şərəfli tariximizdən bəhs etdi. Z.Məmmədli Gürcüstanın qapılarının onun üzünə qapalı olmasını da xatırlatdı. 
    Bundan sonra isə Azərbaycan və Gürcüstanın dövlət himnləri səsləndirildi. Z.Məmmədli dedi ki, Azərbaycanda ilk dəfədir, özü də Borçalı Cəmiyyəti belə bir simvolik addımı atır: “İnanırıq ki, nə vaxtsa Gürcüstanda da bizim olmadığımız məclisdə Azərbaycanın dövlət himni səsləndiriləcək”. 
    Z.Məmmədli bir il əvvəl təsis edilən Cavad Heyət mükafatının və El adamı mükafatının sahiblərinə təqdim olunacağını da dedi. 
    Hesabat məruzəsi ilə çıxış edən Z.Məmmədli ötən bir ildə dünya və Azərbaycandakı dəyişikliklərlə yanaşı, Borçalı Cəmiyyətinin də üzləşdiyi problemlərdən bəhs etdi, gördüyü işlərdən danışdı. Bildirdi ki, Borçalının problemləri ilə əlaqədar hazır layihələri və sənədləri Gürcüstan rəhbərliyinə mütəmadi şəkildə göndərir.
     Bir çoxları tərəfindən məsxərəyə qoyulmasına baxmayaraq, Elat bayramının artıq Borçalı sərhədlərindən çox-çox uzaqlara gedib çıxdığını bildirdi. Qeyd etdi ki, ötən illərdə bu təşkilatda maliyyə problemi olsa da, Cəmiyyət heç vaxt maliyyə axtarışına çıxmadı. 
    Z.Məmmədli dedi ki, azərbaycanlıların inteqrasiya problemi yoxdur: “Gürcüstan hakimiyyəti, zəhmət çək, azərbaycanlıların tarixən yaşadığı regiona inteqrasiya elə, tarixi yaddaşını silməyə çalışma, toponimlərini dəyişmə, torpağını əlindən alma, onu incitmə! Onu incitsən, inteqrasiya alınmayacaq! Milli məktəbləri məsciddən aşağı tutmaq yanlışdır”. 
    Z.Məmmədli dedi ki, Borcalı Cəmiyyəti dostluqdan, qardaşlıqdan danışdığı üçün bir çox hallarda Sənə dostluq əlini uzadan azərbaycanlı ilə, Zəlimxan Məmmədli ilə bu cür davranmaq olarmı? Sən mənim qabağımı niyə kəsirsən?! Etnik separatçılıqdan əziyyət Gürcüstan məni separatçılığamı vadar edir? Gürcüstan hakimiyyətinin bu davranışı onun separatçılığa yuvarlandığını göstərir”. 
    Z.Məmmədli əlavə etdi ki, Abxaziya separatçıları onu tapıb əməkdaşlıq ediblər. Dedilər ki, bizimlə də sizin kimi davrandıqları üçün biz müstəqilliyimizi elan etdik. Mən onlara dedim ki, siz Gürcüstana xəyanət edibsiniz. Ancaq bu kurs davam edəcəksə, biz fərqli davranacağıq. 
    Cəmiyyət sədri dedi ki, Elat bayramını yasaq etmələri mümkün deyil: “Məni fiziki olaraq ora buraxmayacaqlar, amma bizim millətimiz ordadır. Bu il də Elatda Gürcüstan-Azərbaycan birgə himnləri səslənəcək. Harda bir türkün burnu qanayacaq, biz orda olacağıq”. Z.Məmmədli onu da dedi ki, sədrliyə iddialı olsa, çox böyük məmnunluqla təhvil verməyə hazırdır: “Borçalı bu çətin imtahandan sizlərin dəstəyi ilə şərəflə çıxacaq”. 
    KXCP sədri Mirmahmud Mirəlioğlu Z.Məmmədlini təbrikdən sonra Azərbaycanın müstəqilliyindən bəhs etdi. 97 il bundan qabaq bizim babalarımız Tiflisdə Azərbaycanın müstəqilliyini elan etdilər. Başqa bir 26 may da var. 22 il bundan əvvəl Azərbaycandan rus qoşunları çıxarıldı. Rusun emissarları olsa da, hər halda Azərbaycanda şükürlər olsun ki, rus qoşunu yoxdur. Sonra gürcü qardaşlarımız da bu addımı atdılar… Mən kimin nə deməsindən asılı olmayaraq Borçalı Cəmiyyətinin gördüyü və görmədiyi bütün işləri təqdir edirəm”.
    DAK həmsədri Sabir Rüstəmxanlı dedi ki, Borçalıdan danışmaq ümumiyyətlə, Azərbaycan və dünya türklüyünün tarixindən danışmaq deməkdir. Belə param-parça vəziyyətdə olan millətin min dərdi var. İrəvan, Zəngəzur, Göyçə, Şərqi Anadolu gedib, Kərkük gedib, Cənubi Azərbaycanı ostanlara bölürlər, Dərbəndi heç yada salmırlar, bir dənə diri qalan Borçalıdır. Bu da ordakı insanlarımızın iradəsinin hesabınadır. Borçalıda biz gürcülərlə üz-üzə deyilik, əslində bu savaş gürcü familiyası daşıyan ermənilərlə gedir, ona görə də biz kifayət qədər ayıq olmalıyıq.  
    Tiflisə mesajını çatdıran S.Rüstəmxanlı qeyd etdi ki, Borçalı muxtariyyət tələb etsəydi, bu gün Gürcüstan dövləti mövcud ola bilməzdi: “Ona görə də Gürcüstan azərbaycanlıların bu dövlətə sədaqətini qiymətləndirməlidir”. 
     
    Müsavat başqanı Arif Hacılı partiya adından və İsa Qəmbərin sədr olduğu Milli Strateji Düşüncə Mərkəzin adından Borçalı Cəmiyyətini konfrans münasibətilə təbrik etdi. 
    A.Hacılı dedi ki, gürcülər və ermənilərin öz maraqlarının olduğu şəraitində azərbaycanlıların da öz maraqları olmalıdır: “Həmçinin Azərbaycan milli və dövlət maraqları naminə Gürcüstanla münasibətlərinin daim yaxşı olmasına çalışmalıdır”. 
    Müsavat başqanı dedi ki, milli məktəblərin ləğvi üçün çalışmaq yox, gürcü dilini öyrənmək, Azərbaycanda deyil, Gürcüstanda karyera qurmaq uğrunda çalışmaq lazımdır. Çünki biz Gürcüstan dövlətinə şərikik”. 
    BQP sədri, deputat Fazil Mustafa qeyd etdi ki, bir ictimai təşkilatın milli məsələlərlə bağlı fəaliyyət göstərməsi çox böyük fədakarlıqdır: “Bu gün Borçalıda yaşayan Azərbaycan türklərinin vəziyyətini Azərbaycan və Gürcüstan hakimiyyətlərinə, həmçinin cəmiyyətlərinə anlatmaq lazımdır. Gürcüstanda yaşayan Azərbaycan türkləri ilə “əcnəbi” ifadəsi arasında bərabərlik işarəsi qoymaq çox böyük yanlışlıqdır. Gürcüstanda xərlədiyimiz qədər biz heç yerdə pul xərcləmirik. Amma bizim qazancımız minimumdur. Ermənilər Gürcüstana bu qədər pul qoysaydı, Gürcüstan parlamentiin ən azı yarısı erməni olardı. Təəssüf ki, biz Gürcüstan hakimiyyətindən bir Azərbaycan vətəndaşının niyə ölkəyə buraxılmadığını soruşa bilmirik”. 
    Azadlıq Partiyasının sədri Əhməd Oruc dedi ki, Gürcüstanda torpaq islahatı məhz Borçalı əhalisinin əlindəki torpaqların alınmasına hesablanmışdı: “Biz çəkinmədən bütün məsələlərə meydanlarda olmalıyıq. Yalnız o millətlər uğur qazanacaq ki, ağıllı şəkildə meydanda olacaq. Azərbaycan hakimiyyəti də Gürcüstan hakimiyyəti qarşısında ciddi şəkildə mövcud problemlər barədə məsələ qaldırmalıdır”.
    Borçalı Cəmiyyətinin Gürcüstan nümayəndəsi İsrafil Bayramov Borçalıdakı durumdan danışdı: “Əfsuslar olsun ki, ermənilərə daha çox imtiyazlar var, nəinki bizə. Baxmayaraq ki, biz daim bir yerdə vuruşmuşuq, sevincimiz, ağrımız bir olub. İki rayona ermənilər namizəd verildi, amma azərbaycanlının namizədliyinə imkan verilmədi, udduq, amma qutudan başqası çıxdı”.
    İsrafil bəy dedi ki, istənilən vasitə ilə Azərbaycanla əlaqəni kəsmək istəyirlər: “Gürcüstanda Borçalı məktəbləri üçün nəşr edilən kitablarda azərbaycanlıların tarixini 18-ci əsrdən başladığını yazırlar. İkinci sinif musiqi dərsliyində ermənidən bəhs olunduğu halda, bir azərbaycan bəstəkar və şairindən bəhs olunmur. Sabah “Vağzalı” əvəzinə də gürcü mahnısı oxutmalı olacağıq. Dövlət bu məsələyə müdaxilə etməlidir. Çünki bizim gücümüz yetərli deyil”. 
    İ.Bayramov Z.Məmmədlinin Gürcüstana niyə buraxılmamasının səbəblərindən də danışdı. Dedi ki, Elat bayramında iştirak edən müxalifət deputatlarına ödül verildi, iqtidar da bu tədbirin müxalifətçilərin tədbiri olduğunu iddia edib: “Zəlimxan bəyin Gürcüstana buraxılmamasının səbəbi odur ki, biz gərək yaltaqlıq edək. Ancaq iqtidar nümayəndələri o tədbirlərə heç gəlmirlər ki, tərifləyək də. Ancaq rəsmi qurumlara müraciətlər futbol topu kimi bir-birinə ötürülür. Rəsmi cavabda bildirilir ki, Zəlimxan Məmmədli gələcəkdə Gürcüstan vətəndaşının sağlamlığına ziyan vura, yaxud Gürcüstana ziyan vura bilər”.
    E.PAŞASOY
    FOTO: “YM”




  • Roma papası bu beyenatıyla küllen katolizmin ve xristianlığın mahiyyetını açır.

    Azerbaycanın milli şairi, millet vekili, Dünya Azerbaycanlıları Konqresinin eşbaşkanı Sabir Rustemxanlidan açıklama…

    Uydurma “ermeni soykırımı” ile ilgili yeni seçilen Roma papası Frensesin sersem, yenbaşsız ve mesuliyyetsiz beyanatı bizi teeccüblendirmedi. Zaten ondan başka türlü mövqe gözlemek olmazdı. Laiqlikden, demokrasiden, sivil devletden dil boğaza koymadan konuşan Batıda çokdan beri din siyasetin aletine çevrilerek, devletveri ve siyasetçileri idare edir, dünyada sülhe ve sabitliye ciddi zerbeler vurur. Poma papası bu beyenatıyla küllen katolizmin ve xristianlığın mahiyyetını açır. Tarih şahittir ki, min ildir bütün xristian-müselman karşıdurmaları, birbaşa ve ya dolayı yolla Poma papasının başının altından, Vatıkandan çıkır. Baş kilse çokdan beri öz obyektivliyini,dini mahiyyetini itirerek xristian dövletleri üçün “derin devlete” ve xristian dövletlerinin başçıları üçün dayeye, gizli meslehetçıye çevrilmiştir….
    İnkivizasiyalar, haçlı yürüşleri, qeyri katoliklere hekaretli bahış, dinlerarası savaşlar, kütlevi qırğınlar, medeniyyetler arasında ziddiyyetler salmak, Avropa merkezçiliyi, soykırım, yüz türlü başka vehşiliker hep Roma papalarının “layiheleri”, “projeleri” olmuştur. On minlerle Azerbaycan türkünün qetli ve dehşetli Xocalı soykırımı ile sonuclanmış Karabağ savaşının ermenilerin baş keşişi Vazgenin 1988-ci ilde, savaş çağırışından başlandıgını da unutmamışıq…
    Roma papasının türk düşmençiliyinin bir sebebi de ,yeqin ki, Argentinadan olması ili baglıdır. Argentina ermeni mafiyasının qol-qanad açdıgı, ermeni paralarının çox bağlı dilleri açdığı ölkedir. Cenab papa özüne sual verirmi ki, eger 1915- ci ilde Anadoluda ermeni soykırımı olubsa, 1 milyon 200 min ermeni yaşayan bir yerde 1 milyon 500 min ermeni öldürülübse onda Cenubi Amerikanın yüz minlerce ermenisi hardan peyda olub… Men hele ABŞ-ı ve diğer ölkeleri demirem. Yalançı ermeni soykırımı şousu Türkiyeye tesir etmek vasitesinden başka bir şey deyildir…
    Eşbaşkanı olduğum DAK adından, dünyaya sepelenmiş soydaşlarımız adından Roma papasının bu beyanatını qetiyyetle pisleyirık! Cenab Frenses nezere almalıdır kı, bu beyanatla o, dünyada Şerin ayak açmasına, Şeytanın ınsanlığa meydan oxumasına hizmet etmiş olur…

  • Moskva mətbuatının“ Turan incisi”

    Sabir Rüstəmxanlı

    Mədəniyyət,ədəbiyyat siyasi sistemlərdən, dövlətlərin münasibətlərdən asılı olmayaraq, bütün dövrlərdə xalqlar arasında en etibarlı ünsiyyət körpülərindən, mənəvi informasiya daşıyıcılarından, insanlığın ruh və düşüncə rüzgarlarını qitədən-qitəyə əsdirən güclərdən biri olmuşdur. Bu baxımdan bədii söz SSRİ dağılandan sonra postsovet məkanında əhəmiyyətini itirməmiş,əksinə, inzibati cəhətdən, sərhədlərlə ayrilan xalqların  mədəni həyatının bir-birindən tam qopmasına, köhnə ənənələrdən bütünlüklə üzülüşməsinə imkan verməmişdir.“Literaturnaya qazeta”nın 25-31 mart nömrəsində bu baxımdan gözəl bir addım atılmış və Moskvada yaşayan azərbaycanlı şairlərin şeirləri səxavətlə rus oxucularına təqdim edilmişdir. Əslində bu, sıradan bir buraxılış deyildir. “Turan incisi”qəzet içində qəzetdir və mən “literaturnaya qazeta”nın nə sovet dövründə, nə də ondan sonra Azərbaycan ədəbiyyatına bu qədər geniş və qayğıkeşliklə yer ayırdığını xatırlamıram. Qəzet bu layihəni Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası Nizami adına Ədəbiyyat İnistutu ilə birgə hazırlanmışdır. 4 səhifəlik xüsusi buraxılışda Moskvada yaşamış və yaşayan 21 qələm sahibinin əsərlərindən nümunələr verilmişdir. Bu, həm Moskvada yaşayan azərbaycanlıların ,həm də ümumiyyətlə, Azərbaycan ədəbiyyatının təbliği baxımındanminnətdarlıq hisssi doğurur.

      Azərbaycan ədəbiyyatının Moskva qolunun Rusiyanın bu məşhur ədəbiyyat kürsüsündə təqdimatı,ilk növbədə, xüsusi buraxılışın tərtibatçi və redaktoru Abzar Bağırovun xidmətidir. Ədəbiyyatşünas-alim, yazıçı, Rusiya-Azərbaycan ədəbi əlaqələrinin görkəmli araşdırıcısıAbuzər Bağırov Dünya Azərbaycanlıları Konqresinin Sədr müavini və köhnə dostunm olduğuna görə bu yazıları necə çətinliklə topladığını bilirəm. Bəzi müəlliflər həyatda olmadıqlarına görə onların yazılarını əldə etmək üçün günlərlə kitabxanalara ayaq döyərək, köhnə qəzetləri vərəqləməli olmuşdur. Buna görə də ürəklə deyə bilərik ki, tərtibçi xüsusi buraxılışda son on illiklərdə Moskvada yaşayıb-yaratmış yazıçılarımız haqqında dolğun təsəvvür yarada bilmişddir.

     Abuzar Bağırov bu gün Moskvada yaşayan tanınmış və çox səmərəli fəaliyyət göstərən ziyalılarımızdandır.  Vaxtı ilə Əziz Şərifin, Qəzənfər Əliyevin,Xalıq Koroğlunun, Cingiz Hüseynovun və bir sıra tanınmış ədəbiyyatşünas alimlərinizin başladığı yolu ləyaqətlə davam etdirir. Onun təşəbbbüsü ilə “Xudojestvennaya literatura” nəşriyyatı MDB ölkələrinin folkloru və klassik ədəbiyyatı silsiləsindən Azərbaycanədəbi irsiini “Ulduz salxımları”, “İlahi sözlər”,,”Qızıldan qiymətli”, Gələcəyə ismarıc” adlarıyla 4 kitabdarus dilində nəfis şəkildənəşr etmişdir. Abuzər Bağırov həmin cildlərin tərtibçisi olmaqla yanaşı, həm də bioqrafik məlumatların və şərhlərin müəllifidir. Bu kitablara qədər isə o, Azərbaycan nağıllarınının ikicildliyini nəşr etdirmişdi…

     Haqqında sıhbət gedən xüsusi buraxılış da Abuzər happy wheels demo Bağırovun Azərbaycan ədəbiyyatını Rusiyada təbliğ etmək sahəsində gördüyü çox uğurlu işlərdən biridir.  O, təqdim olunan şeirlərə  məzmunlu, yüksək elmi səviyyəli bir ön söz yazmışdır. Ön sözdə öz ərazisindən kənarda yaranan mədəniyyət nümunələrinin, ədəbiyyatın xüsusiyyətləri, mənsub olduğu  mühitlə yerləşdiyi mühit arasında körpüyə çevrilməsi, qonşu dövlətlər, xalqlar arasında əlaqələrin möhkəmlənməsi baxımından əhəmiyyətini həm nəzəri müstəvidə, həm də kankret misallarla  dərindən təhlil edir.  Haqlı olaraq göstərir ki, öz milli mədəniyyətindən ərazi cəhətdən uzaq düşmək bir sıra hallarda həm də ana dilindən və milli ədəbi əlaqələrdən uzaqlaşmaqla nəticələnir. Xoşbəxtlikdən Moskvanın Azərbaycan yazıçıları bu acı taleyi yaşamırlar. Cəsarətlə demək olar ki,Moskva azərbaycanlılarının yaradıcılığı ədəbiyyatlararası dioloqun və əlaqələrin gözəl nümunəsidir. Abuzər Bağırov haqı olaraq yazır: “Mədəni müxtəliflik, şübhəsiz, birləşdirici faktordur, ayrımçılıq deyil, zira çoxcəhətlilik mədəniyyəti öz unikal xüsusiyyətlərindən məhrum etmir, əksinə zənginləşdirir. Moskvalı Azərbaycan yazıçılarının yaradıcılığımilli mədəniyyəti parlaq şəkildə təmsil edir. Lakin bu monoloq deyil, dioloqdur, səsləşmədir. Onlar Azərbaycan və Rus ədəbiyyatları arasında vasitəçidirlər. Çünki hər iki mədəniyyət konteksinə aiddirlər.  Bu göstərir ki, ötən əsrin 40- cı illərindən başlayaraq Moskvada Azərbaycan yazıçılarının,ədəbiyyatşünaslarının, publisislərinin, dramaturlarının, nasir və şairlərinin güclü bir yaradıcılıq qrupu təşəkkül tapmışdır. Və onların hər biri Moskva mədəni mühitində həm də bütün Azərbaycan ədəbiyyatı üçün məsuliyyət daşımağı və bu ədəbiyyatın təəssübünü çəkməyi öz borcları hesab edirlər. Buna görədə ədəbiyyatdan əlavə həm də milli mədəniyyətin təbliğatı və tərcümə işi ilə məşğul olurlar. Bunula yanaşı, Mokvada yaranan  Azərbaycan ədəbiyyatı həm də Rus ədəbiyyatı faktıdır.”

     Buraxılışdatəqdim olunan şairlərin arasında İbrahim Kəbirli, Faiq Məmməd, Alla Axundova,İlham Bədəlbəylikimi, həm Azərbaycanda ,həm də Moskvada yaxşı tanınan şairlərlə yanaşı, Leyla Şəkili, Nilufər Şıxlı kimi gənc şairlərdə vardır.. Təqdimatda deyildiyi kimi, Moskvada yaşayan şairlərimizin çoxu ana dilimizdə yazır.Bununla belə, onların arasında rus dilində və ya hər iki dildə yazanlar da vardır.

     Yeri gəlmişkən qeyd etmək lazımdır ki, bu buraxılışın sponsuru Rusiya Federasiyasının əməkdar inşaatçısı, “Günay” istehsalat kommensiya  firmasının direktoru Əlizaman Rəhimovdur.

    Xüsusi buraxılış Moskvadakı Azərbaycan mühitini təqdim etməklə yanaşı, bütövlükdə Rusiyadakı Azərbaycan diasporu haqqında yanlış təsəvvürləri dağıdan və Rus-Azərbaycan əlaqələrini möhkəmləndirən çox əlamətdar bir ədəbi hadisədir.

  • Sabir Rüstəmxanlı ABŞ diplomatı ilə görüşdü

    VHP sədri, millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı partiyanın mətkəzi qərargahında ABŞ-ın Azərbaycandakı səfirinin siyasi işlər üzrə müşaviri Syuzan Çeşli ilə görüşüb.

     

    VHP mətbuat xidmətinin məlumatına görə, görüş tanışlıq xarakteri daşıyıb. Söhbət zamanı qarşıdan gələn parlament seçkiləri, VHP-nin seçkilərə münasibəti, Azərbaycan-ABŞ əlaqələri, ölkədəki ictimai-siyasi vəziyyət, regional münaqişələr ətrafında fikir mübadiləsi aparılıb.

     

    Partiya sədri ABŞ səfirliyinin rəsmisinə partiyanın fəaliyyəti barədə məlumat verib.

  • VHP rəsmisi Putinə cavab verdi

    Asif Şəkərli: ” Heç bir beynəlxalq normanı və bəşəri prinsipi tanımayan bu şəxs rus şovinizmi xəstəliyinə yoluxmuş manyaka çevrilib”

    Rusiya Prezidenti Vladimir Putinin Azərbaycanın işğal olunduğu 28 aprel günündə “keçmiş SSRİ respublikalarının əraziləri Rusiyaya aiddir” söyləməsi Azərbaycan ictimaiyyətində narazılığa səbəb olub.

    VHP Ali Məclisinin katibi Asif Şəkərli açıqlamasında Rusiya liderinin açıqdan-açığa ölkəmizin suverenliyini və müstəqilliyini şübhə altına aldığını deyib: “Putin artıq bölgə və dünya üçün təhlükəyə çevrilir. Heç bir beynəlxalq normanı və bəşəri prinsipi tanımayan bu şəxs rus şovinizmi xəstəliyinə yoluxmuş manyaka çevrilib. Gürcüstan, ardınca Ukrayna ərazisinə hərbi təcavüzünün lazımınca cavablandırılmaması Putində özü haqqında məğlubedilməzlik sindromu yaradıb. Putinin əməlləri hamının gülüş obyektinə çevrilən Jirinovskinin xəstə təxəyyülünün Rusiyanın rəsmi dövlət siyasətinə çevrilməsini göstərir. Dünyanın demokratik güc mərkəzləri, beynəlxalq təşkilatlar bu diktatoru yerində oturtmalıdırlar, əks halda Avropa yeni bir Hitler faciəsi yaşayacaq”.

    VHP rəsmisi konkret olaraq Azərbaycanla bağlı son açıqlama haqda bildirib ki, bu fikirlər Rusiyanın zaman-zaman Azərbaycana qarşı yürütdüyü siyasətin açıq ifadəsidir: “Bu sözləri 90-cı ilin 20 yanvarında Bakıda dinc insanların üzərinə yeriyən, 92-ci ilin fevralında Xocalıda insanlığın faciəsini törədən ordunun, dövlətin rəhbəri deyir. Rus şovinist siyasəti hər zaman Azərbaycan türklərinə, Azərbaycan dövlətinə eyni münasibətdə olub. Dəyişən yalnız rəhbərlər olub. İndi Putin də bu rəhbərlərin ən şovinistidir. Dünyanın hansı siyasət yürütməsindən asılı olmayaraq, biz gərək şimal qonşumuza özümüzü xatırladaq. Əgər söhbət tarixdən və keçmişə söykənərək ərazilərə sahiblənməkdən gedirsə, Dərbənddən Volqa boyunca Ural dağlarına, ordan da Sibirədək böyük bir ərazi bizə – türk millətinə aiddir. Putin bunu unutmamalıdır və bilməlidir ki, bu sözlərinin qarşılığı olaraq bir gün bu ərazilərdə yenidən türk dövlətlərinin bayrağı dalğalana bilər”.

  • VHP sədri Sabir Rüstəmxanlı qadınları təbrik etdi

    8 mart beynəlxalq qadınlar günü münasibəti ilə VHP sədri Sabir Rüstəmxanlının təbriki.

    “Əziz xanımlar!

    Sizlərin hər birini 8 Mart – Beynəlxalq Qadınlar Günü münasibəti ilə səmimi qəlbdən təbrik edir, sizlərə can sağlığı, ailə səadəti arzulayıram.

    Qadına, anaya hörmət Azərbaycan xalqının minillik ənənəsindədir: Ana haqqı Tanrı haqqıdır, deyib atalarımız. Əski türk təfəkküründə mövcud olan qadınların seçmək, ərləri ilə bərabər məsuliyyəti daşımaq haqqı İslam dininin gəlişi ilə müəyyən mənada arxa plana keçsə də, Azərbaycanda bu haqq həmişə qorunub. Qadınların çadraya bürünməsi və hüquqlarının məhdudlaşdırılması İslamdan daha öncə mövcud olan ərəb cahilliyi dövründən qalma ənənələrdən xilas olmaq üçün əslində irəliyə doğru atılmış addım olsa da, bu, türk təfəkkürü üçün gerilik sayılırdı. Çünki cahiliyyə dövründə ərəb aləmində doğulan qız uşaqları diri-diri torpağa basdırılarkən, türk dünyasında qadın və kişi bərabərliyi yaşanırdı.

    “Cənnət anaların ayaqları altındadır” deyən islam peyğəmbəri də bu sözləri ilə ərəb yarımadasındakı cəhaliyyət dövrünə məxsus mənfi ənənələrə qarşı çıxırdı. İslamın ən qatı dövründə, ən sərt məqamında belə dağlarda məskunlaşan türk qövmləri qadraya bürünmədi və ağsaqqal məsləhəti kimi, ağbirçək sözü də əziz tutuldu.

    Sizlər illərlə ana dilini unudulmağa qoymadınız: sizin laylalarınız, ənənəyə bağlılığınız milli varlığımız olan dilimizi, mentalitetimizi yaşatdı və əlbəttə ki, Milli Azadlıq Hərəkatında da yenə sizi ön sıralarda görməyimiz təsadüfü deyildi.

    Hazırda da bu ənənə Azərbaycan cəmiyyətində yaşayır və istər dövlətin kadr təyinatında, istərsə də sivil toplumların içərisin fəal xanımlar yetərincədir.

    Əziz xanımlar!

    “Hər bir güclü kişinin arxasında bir qadın dayanır” sözləri təsadüfü deyil. Sizlərin görünən və görünməyən xidməti, ailə tərbiyəsindəki rolunuz, milli ruhda böyütdüyünüz övladlar və bütün çətinliklərlə bərabər, milli taleyimiz üçün ən həssas məqamlarda önə çıxmağınız millətimizi yaşadan əsas səbəbdir.

    Sizlərin hər birini bir daha təbrik edir, hamınıza xoşbəxtlik, səadət arzulayıram.

  • Ömər Məmmədov məhkəmədə ifadə verdi

    “Facebook”dakı tənqidçi “AzTV-dən seçmələr” səhifəsinin admini Ömər Məmmədov Bakı Ağır Cinayətlər Məhkəməsində onun işi üzrə keçirilən dünənki iclasda necə şərləndiyi barədə danışıb. 19 yaşlı Ömər ifadəsinin əvvəlində bildirib ki, 2 il yarımdır “NİDA” Vətəndaş Hərəkatının üzvüdür. O, Kiprdə ali təhsil almaqla yanaşı, həm də fəal olub:

    “Sosial şəbəkələrdə hökuməti tənqid edirdim, satirik şəkillər paylaşırdım, etiraz aksiyalarında iştirak edirdim…”

    Məhkəmə prosesinə sədrlik edən hakim Eldar Mikayılov bu yerdə Ömər Məmmədovun sözünü kəsir:

     – İttiham üzrə danış.

     Ömər Məmmədov:

    – İttihama gəlirəm, niyə tələsirsiz? Mənə verilən ittihamın kökündə dayanan məsələlərdən danışıram. Mən 2012-ci ildən başlayaraq, “facebook”dakı “Heydər Əliyev adına Səhifə” və “AzTV-dən seçmələr” səhifələrinin admini idim. Bunlar ən məşhur və hökuməti kəskin tənqid edən səhifələr idi. Xüsusilə “Heydər Əliyev adına Səhifə” çox məşhur idi. Buna görə “HİDA”nın iki üzvü həbs olundu. Bilirdim ki, bu səhifəyə görə nə vaxtsa məni də tutacaqlar. Kiprdə təhsil alırdım deyə, ölkədə olmurdum. Keçən ilin noyabrında anam ağlaya-ağlaya mənə zəng eləyib dedi ki, “atanı “banditizm” idarəsinə apardılar”. Bildim ki, səhifəyə görədir. Təxminən 2-3 saatdan sonra anam yenə zəng eləyib dedi ki, oradakı adamlara sənin nömrəni verdim. Az sonra “banditizm”dən bir polkovnik zəng elədi. Dedi ki, “atan yanımdadır, boynuna al ki, “AzTV-dən seçmələr” səhifəsini sən idarə edirsən. Əgər boynuna almasan, atanı həbs edəcəyik”. Doğrusu, əvvəl boynuma almadım, dedim ki, mən Kiprdə yaşayıram, burada təhsil alıram, mənim səhifə idarə eləməyə vaxtım yoxdur. Təxminən bir saatdan sonra yenidən zəng elədi. Dedi ki, “bütün koordinatlar sənə aparır, IP ünvanlar da sənə aiddir”. Bu dəfə boynuma almağa məcbur oldum. Çünki ortada atam vardı. Dedim ki, mən idarə eləyirəm, atamı buraxın, yanvarda Bakıya gələcəm, mənim özümə nə istəyirsiz, eləyərsiz. Razılaşdı. Təxminən 2-3 saatdan sonra atamı buraxdılar. Evə gələndən sonra atam “Skype”la mənimlə danışdı. Məni danladı, dedi ki, daha səhifəni idarə eləmə, təhsilinlə məşğul ol. Polkovnik də bildirmişdi ki, “səhifənin idarəçiliyini dayandırmasan, atanı həbs edəcəyik”. Ona görə səhifənin adminliyindən çıxdım, bir daha idarə eləmədim. Atam mənimlə danışanda dedi ki, gəlmə. Dedim ki, yox, gələcəm, yoxsa səni həbs edərlər. Dekabrın 31-də yenidən atamı “banditizm” idarəsinə çağırdılar. Qarşısına bir şəkil qoyublar, guya, mən sosial şəbəkədə İlham Əliyevi təhqir etmişəm. Amma belə bir fakt olmayıb. “Ksereks”dən çıxarılmış şəkil olub, düzüb-qoşublar. Atamı bir qədər saxlayandan sonra yenə buraxdılar. Atam da təkrar mənə xəbərdarlıq elədi ki, ölkəyə gəlmə, mühacirətə get. Razılaşmadım. Yanvarın 20-də Bakıya gələndə gözləyirdim ki, elə aeroportda həbs edəcəklər. Amma sakitçilik oldu. Axşam saat 6 radələrində gəlmişdim, anam qarşılamışdı. Amma yanvarın 21-də səhər saat 8-də artıq “banditizm”in işçiləri evimizə gəlmişdilər. Səhər tezdən mən yatmışdım, həyətimizdə itin hürməyindən bildik ki, kimsə gəlib. Atam çıxdı. Təxminən 10 dəqiqə onlarla danışdı. Bayıra çıxmasam da, söhbətin uzun çəkməsindən başa düşdüm ki, mənə görə gəliblər. Geyinib çıxdım, atamla birlikdə onlarla getdik. Beləliklə, “banditizm” sərgüzəştlərim başladı. Bizi ikinci mərtəbəyə qaldırdılar, məni sorğu-sual elədilər. Doğrusu, təzyiq olmadı. Mənə təklif elədilər ki, bir protokola imza atım. Guya, dayanacaqda olarkən bir maşın üstümə su sıçradıb, mən də təhqiramiz ifadələr işlətmişəm. İki-üç nəfər yaxınlaşıb sakitləşdirmək istəyib və s. Dedi ki, ya protokola imza atacaqsan, ya da cibindən narkotik çıxacaq. Mən də fikirləşdim ki, protokolu imzalamağı seçdim, fikirləşdim ki, narkotikdənsə 10-15 sutkalıq həbslə canım qurtarar. Dedilər ki, polkovnik səni çağırır. Onun yanına apardılar. Yeri gəlmişkən, evdən aparanda noutbukumu da götürmüşdülər. Mən polkovnikin yanına gedəndə artıq kompüterim hakerin əlində idi. Məndən səhifənin, “facebook”, “twitter”, hətta “instagram” parolumu istədilər, vermədim. Haker bir az əlləşəndən sonra parolları sındırdı, hətta “gmail” postuma da girib məktublara baxdı. Səhifə ilə bağlı sualları cavablandırarkən dedim ki, noyabrdan idarə eləmirəm, parolu yadımdan çıxıb. O səhifəni saxta profildən idarə edirdim. Həmin profili tapıb parolunu sındırdılar, içinə girəndə “bandotdel”in işçiləri bildilər ki, “Heydər Əliyev adına Səhifə”ni də idarə eləyənlərdən biri mən olmuşam. Polkovnik bunu biləndə dedi ki, “mən bu səhifəyə görə iki nəfəri həbs eləmişəm”. NİDA-çılar Məmməd Əzizov və Bəxtiyar Quliyevin adlarını çəkdi. Dedim ki, onlar həbs olunsalar da, çöldə xeyli NİDA-çılar var. Gülümsədi, dedi ki, cibində narkotik var? Dedim ki, mən ölkəyə dünən axşam gəlmişəm, bu gün səhərdən də buradayam, məndə necə narkotik ola bilər. Bundan sonra general zəng eləyib çağırtdırdı, atamla birlikdə onun yanına getdik. Adını bilmirdim, sonradan bildim ki, Mirqafar Seyidovdur. Qayıtdı ki, “birlikdə möhtərəm prezidentimizin uğurlu siyasətini davam etdirməliyik, sən də cavan oğlansan, təhsil alırsan, bəlkə gələcəkdə hansısa vəzifə sahibi olarsan”. Dedim ki, mən doğru nədirsə, onu eləyirəm. Atamın yanında çox təhqiramiz ifadə işlətdi. Dedi ki, “səni idarənin zirzəmisində butılkaya oturdarıq, atan da baxa-baxa qalar”. Ağlıma gətirməzdim ki, bir idarənin rəisi belə fikirlər səsləndirsin, özü də atanın gözü qarşısında. Güldüm. O da əsəbindən qayıtdı ki, “rədd ol”. Atam 20-30 saniyə içəridə qaldı, bilmədim ki, o müddətdə nə danışdılar. Yenə getdik polkovnikin yanına. Orada parollarla bağlı söhbət oldu. 2-3 saat onun yanında qaldıq. Hətta polkovnik oxumaq üçün mənə Heydər Əliyevin kitabını da verdi. Saat 6 radələrində general polkovnikə zəng elədi, nə dediyini bilmirəm, amma o zəngdən sonra buraxdılar. Həmin gün deyəsən, Daxili İşlər Hazirliyinin kollegiya iclası vardı, başları qarışıq idi, yəqin, fikirləşdilər ki, buraxaq, işini sonra bitirərik. Atam sevindi ki, buraxıldıq. Amma mən bilirdim ki, əl çəkməyəcəklər. Onu da bilirdim ki, bütün bloggerləri narkotiklə tuturlar, mənə də bu ittihamı verəcəklər. Yanvarın 24-də saat 12 radələrində Hərimanovdakı stomotoloji klinikaya getdim. Mən həkimin yanında olanda bir nəfər 3 dəfə qapını açıb-bağladı, mən onda şübhələndim. Saat 1 radələrində oradan çıxanda 3 nəfər mənə tərəf qaçmağa başladı. Dostuma zəng eləmək istədim, çatıb telefonu əlimdən aldılar. Əllərimi qandallayıb, başımı aşağı əyib maşına oturtdular. Əlimdə kitab vardı, onu da aldılar. Heç nə demədən başıma, böyrəklərimə vururdular. Başa düşdüm ki, gözlədiyim baş verdi. Harkotiklərlə Mübarizə İdarəsinə apardılar. Həmin vaxt üzümdə saqqal vardı, başladılar vəhhabi damğası vurmağa. Dedilər, vəhhabisən, narkotik alverilə məşğulsan. Əllərim qandallı oturmuşdum, gətirildiyim idarənin adını da bilmirdim. Oturandan sonra da döyməyə başladılar. Bir qədər sonra hal şahidinə zəng elədilər, o da gəlib digər hal şahidini çağırdı. Əvvəl siyasi məhkəmələrdə olmamışdım deyə, bilmirdim ki, bunlar “paykovoy” şahidlərdir. İkinci hal şahidi də ağırdan kəm idi, yolu tapa bilmirdi, ona görə nə qədər onu gözlədilər. Bəlkə başqa yerdə də şahidlik eləyirdi. Gəlib çıxandan sonra məni döyən əlini salıb cibimdən bir büküm çıxartdı. Bilmirəm ki, onu əlini cibimə salanda qoymuşdu, yoxsa yolda maşında məni döyəndə. Harkotiki çıxaranda gülümsündüm, çünki şübhələrim özünü doğrultmuşdu. Sonra “paykovoy” vəkilə zəng elədilər. Dedim ki, öz vəkilim var, əhəmiyyət vermədilər. O da gəldi, sənədləri imzaladı. Hal şahidləri də imzalayıb gedəndə məni tutanlardan biri onlarla çıxdı, başa düşdüm ki, gördükləri işə görə onlara pul verir. Yenə məni döyməyə başladılar. Vəziyyətim pis idi, yerdə iməkləyə-iməkləyə qalmışdım. Döydülər ki, döyməkdən bir iş çıxmır, atamla hədələdilər. Dedilər ki, atanın iş yerini bilirik, əməkdaşlar da hazırda xəstəxananın qarşısındadır, boynuna almasan, atanı həbs edəcəyik. Məcbur olub boynuma aldım. Sonra məni Nərimanov rayonundakı müvəqqəti saxlama təcridxanasına apardılar. Orada hətta yataq da yox idi, paltomu başımın altına qoyub yatırdım. Səs-küy saldım ki, məni istintaq təcridxanasına aparsınlar. Müstəntiqlə görüşəndə dedim ki, siyasi fəaliyyətimə görə həbs olunmuşam. Orada vəziyyətim son dərəcə ağır idi, amma yardım göstərən bir adam yox idi. Müstəntiq diqtə elədi, mən də yazdım, guya, narkotiki Keşlədə tanımadığım adamdan almışam. İstəyirdim ki, nə olursa olsun, tez Kürdəxanıya köçürülüm. Fikirləşdim ki, bəlkə orada həkim oldu. Ora hal şahidlərini də gətirmişdilər. Şahidlərdən biri məni kameranın çəkmədiyi hissəyə çağırıb başladı ki, “sən Əli Kərimlinin adamısan?” Ötən məhkəmə iclasında hakim məndən soruşdu ki, işgəncələrlə bağlı kiməsə şikayət etmisənmi? Təcridxanada sənə həkim yardımı göstərilməsi, şikayətlərinə əhəmiyyət verilməsi üçün ya qapını sındırmalısan, ya da damarlarını kəsməlisən, siz oranı təsəvvür edə bilməzsiz”. Ömər Məmmədov daha sonra vəkilinin suallarını cavablandırdı.

    Məhkəmə prosesi mayın 29-da davam edəcək.

    Qeyd edək edək ki, Ömər Məmmədov 1995-ci ildə Bakıda anadan olub. Hazırda Şimali Kipr Türk Respublikasında fəaliyyət göstərən Beynəlxalq Kipr Universitetində təhsil alır. O, Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının (VHP)  və N!DA Vətəndaş Hərəkatının üzvü, “Axın” maarifçi hərəkatını təsisçisidir.  Ömər Məmmədov 24 yanvar 2014-cü il tarixində həbs edilib. Onun barəsində Azərbaycan Respublikası Cinayət Məcəlləsinin 234.4.3-cü maddəsi (narkotik vasitələrin və ya psixotrop maddələrin qanunsuz əldə edilməsi) ilə cinayət işi açılıb və barəsində 3 aylıq həbs-qətimkan tədbiri seçilib. Hazırda Şüvəlan təcridxanasında saxlanır.