Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası

Blog

  • Hamını öz ağlınızla ölçməyin! – Sabir Rüstəmxanlıdan böhtanlara sətr cavab

    Azad İran Beynəlxalq Konfransına onlayn qatılmağım və çıxışım həm İranın hakim dairələrində, həm də xaricdə yaşayan bəzi “milli fəal”lar arasında çaxnaşma salıb və anındaca sosial mediada bu işlərdən çox uzaq olan, lakin  mənə hücum üçün bəhanə gəzən adamların dedi-qodu kompaniyasının ağzı açılıb

    İranda son prezident seçkilərinə həsr olunmuş bu konfransı İran Xalq Mücahidləri təşkilatı keçirirdi və 50 mindən çox qatılımçısı var idi.

    Bir yandan İran Xarici İşlər nazirliyi Azərbaycan Xarici İşlər nazirliyinə nota göndərib, mənim İran hakimiyyətinin düşməni olan Xalq Mücahidlərinin yığıncağında iştirakıma və çıxışıma  etirazını bildirir; bunu İranın daxili işlərinə qarışmaq hesab edir.  Başqa bir yandan da İsveçdə yaşayan köhnə tanışımız Eldar Qaradağlının İranın Xarici İşlər nazirliyi ilə sinxron səslənən və təxminən eyni mövqedən yazılmış statusu yayılır. İstər-istəməz bir sual yaranır: xeyir olsun, bunlar haçandan belə anlaşıblar?

    Qaradağlı “Sabir Rüstəmxanlı İran Xalq Mücahidlərindən pulmu alıb?” adlı statusunda yazır: “Rüstəmxanlı danışığında Xalq Mücahidlərinin lideri “Xanım Rəcəvi”ni çoxlu tərif təmcid edib və bu təşkilatı öyüb. O deyib “İran xalqı” çox böyük və tarixi bir xalqdır və Məryəm Rəcəvi 80 milyonluq İran xalqının yükünü tək başına çəkir. O eləcə də Xalq Mücahidlərinin “Təbrizdəki üzvləri” adına Məryəm Rəcəviyə salam göndərib və daha bir çox heyrətləndirən  sözlər.”

    Birincisi, mən Xanım Rəcəviyə və təşkilata tərif deməmişəm, konfransın açılışını təbrik etmiş və bu təşkilatın Paris qurultayındakı görüşümüzü xatırlatmışam. Bu, öymək sayılmaz, adi nəzakət qaydasıdır. İkincisi, kim deyir ki, “İran xalqı” ifadəsi ilə biz yalnız farsları nəzərdə tuturuq və başqa xalqları, o cümlədən Azərbaycan türklərini unuduruq. Belə uydurma heç mənim illər uzunu yazdığım yazılardan, o cümlədən İranın  dini rəhbəri ayətulla Seyid Əli Xameneiyə açıq məktubumdan xəbərsizlərin də ağlına gəlməz. Əksinə, Mirzə Fətəli Axundzadə, Mirzə Cəlil, Əhməd Ağaoğlu da daxil olmaqla, bütün böyüklərimiz İran xalqı deyəndə, əsasən İran türklərini nəzərdə tutublar. İran xalqı, İran əhalisi ifadələri oradakı xalqları unutdurmur. Üçüncüsü, konfransın işinə xeyir-dua verməyimi rica edənlərlə danışanda otağımda  Bakıda yaşayan və yanıma başqa xahişlə gələn iki güneyli  dostumuz da var idi. Onların da salamını çatdırmaq “Təbrizin adından” danışmaq demək deyildir. Dördüncüsü, söhbət İrandakı prezident seçkilərindən gedirdi və mən  80 milyon əhalisi olan dövlətin keçmişdə bir çox qətllərdə əli olan birisinə  tapşırılmasının yanlış olduğunu dilə gətirmişəm. Bu, “80 milyonluq İranın yükü Xanım Rəcəvini  çiynindədir”  demək deyildir. Nəhayət “tarixi xalq” kimi əndrəbadi ifadə də Qaradağlının öz leksikonundandır, mən belə söz işlətmərəm.

    Çıxışımın əsas hissəsi Güney Azərbaycan və İran xalqlarının taleyi ilə bağlı olub, normal, demokratik bir sistemin qurulması üçün orada bütün xalqların birgə mübarizəsinin vacibliyini və ayrıca Azərbaycan türklərinin bu baxımdan əsas söz sahibi olduğunu qeyd etmişəm.

    Telefonla görüntülü danışığın farscaya necə çevildiyini, hansı sözümün verilib, hansının ixtisar edildiyini bilmirəm, lakin  azərbaycanca mətn qısaldılsa da, yenə dediklərimi təsdiq edir.

    Qaradağlı iddia edir ki, mənim sözlərim Güney Azərbaycan  milli mübarizəsi ilə tanış olan hər kəsi heyrətə salıb. O boyda yazısında bircə bunu düz deyir. Amma baxaq mənim sözlərim kimi necə heyrətə salıb?

    Bu çıxışdan sonra Təbrizdən, Türkiyədən, Avropadan- tanıdığım-tanımadığım adamlardan elektron məktublar aldım. Görək çoxdan İsveçdə yaşayan Eldardan fərqli olaraq  təbrizli qardaşımız mənim çıxışım haqqında nə yazır:

    “Əziz qardaşım, əziz ustad! Toplantıda iştirak etdiyinizə və mükəmməl nitqinizə görə sizə təşəkkür etmək istədim.   Çıxışınız fars. ərəb, ingilis dilləri daxil olmaqla bir neçə dilə tərcümə edildi və İran xalqı Azərbaycan dilindəki orijinalını eşitdi.”

    Başqa bir göndəridə yazılır:“ Cənab Sabir! Sizi tənqid etdilər. Bu, İranın dini rejimi ilə bütün kompromislərin metodudur. Təbrizlilər sizin yaxın dostlarınızdır. Döyüşçü olduğunuzu sübut etdiniz. Sizi dəstəkləyirik və bizim arxamızda olmağınıza ehtiyacımız var.“

    Təbriz adından danışan bunlardır… Lakin hər gün qapımı döyən və məndən yardım uman güneylilər adından danışmaq həm də mənim boynuma düşür. On illərdir onların köməyinə çatıram, onlar üçün qeyri-rəsmi konsulluq işi görürəm,  amma günün birində Qaradağlıkimilər deyirlər ki, bizim adımızdan danışma.  Unutmayıbsa, Eldarın özü də müəyyən işləri üçün mənə müraciət edənlərdən biridir. Bəs o zaman niyə demirdi “kim sənə ixtiyar verib Təbriz adından danışasan?” Görəsən təmənnasız gördüyüm bu işlərə görə mənə “sağ ol” demək əvəzinə əlimizi işdən soyutmağa çalışanların məqsədi nədir? Güneyi onlar çox istəyir, yoxsa biz?  Höteborqlu Güneyə yaxındır, yoxsa evi Savalanla üz-üzə olan?

    Qaradağlının atdığı ən ağır və əslində tam gülünc böhtan yazısının başlığıdır. O gərək  bu böhtanı dilinə gətirəndə xəcalət çəkəydi. Məni illərlə tanıyan, yaşlı-başlı bir adamın  belə yalan  danışmaq cəsarətinə heyrətləndim. Bu nə ağıl, nə təfəkkür, nə qarayaxma ehtirasıdır, anlamaq olmur. Millət  yoluna könül verən insan pul-para düşünməz! Nə qədər sadəlövh və dünyadan xəbərsiz olmalısan ki, mücahidlərin ABŞ konqresmenlərinə münasibətləri ilə bizlərə münasibətini eyniləşdirəsən. Bu böhtan mollaların tərbiyəsinə bağlı, tamam ayrı bir əxlaqdan və həyat tərzindən gəlir, bizə yapışmaz.

    Onu və onun kimiləri yaxşı tanıyan təbrizlilər bu böhtana da dəqiq cavab veriblər:

    “Azad İran Beynəlxalq Konfransına qatıldığınız üçün sizə təşəkkür etmək istərdim, yaxşı işlərin, cəsarətli mövqelərin və haqqın müdafiəçisinin daima tənqidlərlə müşaiyət olunduğunu bilirik. Bu işə laqeyd yanaşanların çoxu qorxudan və ya  iqtisadi maraqları naminə susan , mollaların sakitləşdirdiyi adamlardır, özlərini tənqid etmək əvəzinə, öz mənfəətləri və maraqları üçün sizi tənqid edirlər. Buna görə də Azərbaycanda apardığınız  mübarizə tarixi bütün qəhrəman Azərbaycan xalqı üçün qürur yeridir.”

    Təşəkkür edirəm, bu sözləri yazan güneyli qardaşıma! Məsələnin mahiyyətini və Qaradağlının böhtanının məqsədini gözəl şərh edib.

    Onu da deyim ki, mənim və həmsədri olduğum Dünya Azərbaycanlıları Konresinin mücahidlərlə heç bir anlaşması, əməkdaşlıq öhtəliyi, iş birliyi yoxdur. Ancaq onun  İranın indiki molla rejiminə müxalif olan, bu rejimlə mübarizə aparan və kifayət qədər gücü olan, təşkilatlanmış bir qurum olduğunu bilirik.  DAK İranın digər xalqlarının müxalif təşkilatları ilə maraqlananda və onlarla görüşlər ayarlayanda mücahidlərin  Paris ətrafında keçirilən bir qurultaylarına dəvət almışdım və  İdarə Heyəti ilə məsləhətləşib o qurultaya getmişdim. Həmin səfərdə mücahidləri az-çox tanımaq imkanım oldu.  Təşkilatda Azərbaycan türklərinin mövqeyi, nüfuzu mənə xoş gəldi,  Vətənlərinin şimalından gəlmiş bir millət vəkilinin hər sözünü, hər hərəkətini necə diqqətlə izlədikləri də gözümdən yayınmadı.  Xalq Mücahidlərinin lideri, əslən Qacar nəslindən olan Xanım Rəcəvinin iştirakı ilə keçirilən bir görüşdə həm DAK-ın, həm öz mövqeyimi açıq dedim: “İran çoxmillətli ölkədir, hakimiyyətə kim gəlir gəlsin, İran xalqlarının , o cümlədən İranın ən böyük xalqı olan türklərin haqqı tanınmalıdır. İranda hakimiyyət iddiasında olan hər bir qurum bunu bilməlidir. Başqa cür düşünənlərin, farsçılıq siyasəti aparanların ilk düşməni mənəm və bu məclisdə oturmuşam”  Bununla demək istəyirəm ki, hər hansı məclisdə iştirak etmək öz mövqeyini dəyişmək deyil.

    Güneyli dostlarımdan biri  məlumat üçün   mücahidlərin liderinin çıxışından aşğıdakı sözləri də göndərmişdi mənə: “ Velayet-e  Feqihin dini diktaturası devrilməlidir. Bizim öhdəliyimiz- din və dövlətin ayrılması, kişilərlə qadınlar arasında bərabərlik, məzlum millətlərin muxtariyyəti və nüvə olmayacaq azad bir  İran, demokratik bir respublika!”

    Təbii ki, hər şüara inanmaq olmaz, lakin bu gün bu şüarları dildə də olsa dünyaya bəyan edən, rejimə qarşı mübarizə aparan, güclü dövlətlərdə lobbiçilik fəaliyyəti quran, İran hakimiyətinin əsas alternativlərindən biri kimi tanınan bir təşkilatın konfransını təbrikə mənasız quyruqlar qoşmaq hərəkatdan kənarda öz balaca gölməçəsində çabalamaqdan başqa  bir şey deyildir.

    Güney Azərbaycanın gələcəyini düşünən, bu yolda mübarizə aparan adam ölkənin başqa müxalifçilərindən xəbərsiz, onlardan təcrid olunaraq necə çalışa bilər? Özün ciddi bir təşkilat qurma, xalqına aydın bir yol göstərmə, gələcəklə bağlı heç bir proqramın olmasın, başqalarını da bəyənmə, heç kimlə dialoq qurma, onda sən nə istəyirsən və işinin adı nədir?

    Mücahidlər irançıdır deyə onların iclasına qatılmaqla mən də İran xalqlarının haqlarını, Güney Azərbaycanı unutdummu?  Yolumuz fərqli olsa da hər halda heç kimin varlığını danmaq olmaz. Sən  bir müstəqil  Azərbaycan təşkiatı kimi ortada olmasan, olanları da parçalamağa can atsan, bəyəndin-bəyənmədin, İran kökənli başqa təşkilatlarla  danışmasan, heç kimin mövqeyinə münasibət bildirməsən, çeşidli kürsülərindən çıxış eləyib sözünü deməsən, onlara  Güney Azərbaycanlıların haqlarını və istəyini çatdırmasan onda sənin “milli fəal”lığın harda qalır  və gələcəkdə  öz xalqının haqqını, torpağını, dilini necə qoruyacaqsan?  Mücahidlərin məclisində mən bunu eləmişəm. Öz evində sıxılıb qalmaq günahdır, yoxsa rəqib meydançasından çəkinmədən oyuna girmək? Hətta düşmən saydığınla da dialoqa girmək olar. Əsas sənin öz mövqeyini qorumağın və  çatdıra bilməyindir. Mən DAK həmsədri olaraq 20 ildən artıqdır bu işlə məşğulam və görüşlərimin qitələri və beynəlxalq qurumları əhatə edən geniş coğrafiyasını da bilənlər çoxdur.

    Qaradağlı hansı səlahiyyətlə, hansı haqla mənə sual verib cavab istəyir? Güya mən haradasa çıxış eləyəndə ondan icazəmi almalı idim?! Deyək ki, DAK İdarə Heyətinin köhnə bir üzvü kimi, tanış kimi mənə ərk edir, bu hadisəylə maraqlanır, onda hansı haqla yalan danışır və böhtan atır?

    Nəhayət onu da deyim ki. biz həmişə  İranla xoş qonşuluq münasibətlərinin tərəfdarı olmuşuq.   Azərbaycan dövlətinin rəsmi siyasəti  İranın daxili işlərinə qarışmamaqdır.  Lakin İran həmişə Azərbaycan xalqının və dövlətinin haqlarını görməzdən gəlib, bizə “şiə qardaş” deyə-deyə xristian erməniyə yardım edib, çünki İranda şiəlik, islam fars-şovinist reşiminin siyasi alətindən başqa bir şey deyildir. İran işğalçı Ermənistana 30 il hər cəhətdən dayaq duranda, ona nəfəs verəndə, işğal olunmuş kəndlərimizi bir yerdə yağmalayanda, işğalçıya qardaş deyəndə, onu Tehranda Türkə qarşı yürüşlərə çıxaranda bizim daxili işlərimizə qarışmırdı? Müharibə günlərində öz ərazisindən silah daşınmasına icazə vermək bizim daxili işimizə qarışmaq demək deyil? “Səhər” televiziya kanalında, “Qafqaz” saytında bizi aşağılamaq , haqqımızda böhtanlar yazdırmaq bizim daxili işlərimizə qarışmaq deyil?

    İndi mən İranın Xarici İşlər nazirliyindən soruşuram: Qırx milyom türkü assimlə etmək, dilsiz, məktəbsiz, hüquqsuz qoymaq İranın daxili işidir? Biz onları müqaviləylə farslara girov verməmişik.   Min illər boyu  yanaşı yaşayırlar, niyə Türkün olan hər şey farsın adına çıxılmalıdır? Bu məsələlər İranın daxili işidir?

    Mən şəxsən İrana  qonşu kimi yox, neçə min ildən bəri, farslardan da öncə, türklərə vətən olmuş öz yurdum. öz dövlətim kimi baxıram, Əfqanıstanın, İraqın, Liviynın, Suriyanın acı taleyini görəndən  sonra heç vaxt İranın müharibə meydanına çeyrilməsini, qonşuluğumuzda demokratiya adına qanlı toqquşmaların baş verməsini istəməmişəm.  Buna baxmayaraq İran  dəyişilməlidir. Dövlət bunu bacarmasa xalq bacaracaq!  Ancaq bu məsələ ayrı bir yazının mövzusudur.

    Vətəndə və Avropada yaşayan Güneyli dostlarım çox yaxşı bilirlər ki, təşkilatlana bilməməyimizə tənqidi yanaşmağım hərəkatımıza olan bağlılığımdan, onlara olan sevgimdəndir.  Özümü heç vaxt güneydən ayırmamışam.

    Xaricdə yaşayan və otuz ildən bəri tanıdığım hörmətli güneyli dostlarım  illər uzunu bir-birini ittiham edə-edə normal bir təşkilat qura bilməyiblər. Bu gün yığışıb sabah dağılılar. Güney Azərbaycanın bir müdrik ağsaqqalına bu barədə gileylənəndə mənə, “onlara qoşulma, heyifsən, çürüdərlər səni, sən öz işini gör!” demişdi. Söz yox  bunu deyəndə təşkilatlanmaq iddiasında olan, yaxşı tanıdığı  bir qrup adamı nəzərdə tuturdu.  Allah ona rəhmət eləsin! Sözünə baxmadım. “Bu milli mübarizdir, mən bu yola ayrı-ayrı adamlara  görə yox, xalqımıza, Vətənimizə görə qatılmışam!”-demişdim.

    İndi bu yazını yazarkən yenə o ağsaqqalın sözü yadıma düşür. Təəssüf ki, qarşıllıqlı inamsızlıq, biri-birini çürütmək az qala bir milli xəstəliyə çevrilib və  bu, millətimizin gələcəyi naminə  təşkilatlanmağımıza, bir araya gəlməyimizə, yolumuzu aydın bəlirləməyimizə mane olur…Tarixdən dərs almaq vaxtıdır.

    Sabir Rüstəmxanlı

    Millət vəkili, Xalq şairi

  • Yol daşını Yoldaşa atmaq günahı, yaxud Sabir Rüstəmxanlıya düşmənin belə atmadığı iftira…

    Tarixin sınağından çıxmış bir həqiqət var: İmperiyalar millətlərin əsarət altına alınması prinsipi üzərində qurulsa da, elə bu prinsip səbəbindən də dağılır. Başqa sözlə, imperiyaları yaşadan da, onları məhvə sürükləyən də əsarət altındakı millətlərdir. Bu özünü zərurət kimi göstərir. Qoca tarix çox imperiyalar yaşadıb öz xatirəsində. Bunlardan tarix səhnəsini tərk edənlər də var, bu gün süqut ərəfəsində olanlar da. Əslində bütün imperiyaların süqut hökmü yarandığı andan verilir. İnsan doğulandan onun ölümünün labüd olduğu kimi…
    Yazımızın hədəf nöqtəsi tarixin mövcudluq bölgüsündə ikincilər-süqut ərəfəsində olanlar sırasında duran İran adlanan molla rejimi və ona qarşı savaşımızdır. İslam dini altında pərdələnən, XXI əsrdə dünyanın insanlığa sığmayan idarəetməsini özündə yaşadaraq “xalqlar həbsxanası”na çevrilmiş bu quruluş 40 milyon soydaşımızın milli və insani hüquqlarından məhrum etmiş, milyonlarla soydaşımızı vətənindən didərgin salmışdır, minlərlə insanımız həbsxanadadır, bir o qədər şəhidiniz var… Bu gün sivil dünyaya təhlükə olan İran rejiminin ən böyük zərbəsi məhz Arərbaycan Türklərinə dəyir. Dünya Azərbaycanlılarının tək siyasi sığınacağı olan Azərbaycan Respublikası rəsmi dövlət siyasətində soydaşlarımızın haqqını yetərincə müdafiə edə bilməsə də, istiqlalımızın və fikir azadlığının verdiyi imkanlar milli qüvvələrin bu istiqamətdə mücadiləsini gerçəkləşdirir. Quzey Azərbaycanın dövlət müstəqilliyinin əsasını qoyan Meydan hərəkatında belə “Təbriz” əsas şüarlardan biri olub. Türkçülük sevdalısı olan hər bir Azərbaycan vətəndaşı Güney Azərbaycan adına hər zaman ayaqda olub. Amma fars-molla rejiminin istilasına son verib istiqlal qazanmaq üçün bu yetərlidirmi?…
    Şah hökumətinin devrilməsindən tutmuş, dini rejimin repressiyasına qədər müxtəlif səbəblərdən vətənindən didərgin düşərək dünyanın hər yerinə səpələnmiş milyonlarla soydaşımız var. Onların hər birinin öz vətənini istiqlal və hürriyyət içində görmək istədiyinə şübhə etmirik. Amma istəmək və arzulamaq yetərli deyil. Qarşıda böyük maddi, siyasi, hərbi gücə malik, əlində dini bayraq edib insanların beyninə hökm edən bir şər rejimi var. Belə bir düşmənə qarşı təşkilatlanmış və ağıllı siyasi taktikaya malik bir mübarizə lazımdır. Təəssüf, min təəssüf ki, belə bir mübarizənin şahidi olmuruq. Əksinə, sevimli və sayğıdəyər güneyli qardaşlarımız Avropada, Amerikada, elə Quzey Azərbaycanın özündə də üç-üç, beş-beş bir araya gəlib yetərli təsir gücünə malik olmayan təşkilatlar qurublar. Ümumi gücün parçalanması bəs deyilmiş kimi həmin təşkilatlar da enerjisini bir-birini ittiham etməyə, özünü haqlı, digərini xain çıxarmağa sərf edir.
    Ötən illər ərzində Güney Azərbaycan azadlıq hərəkatının lideri olacağına ümidləndiyimiz hər bir şəxs ya siyasi səbatsızlığından, ya da digər bir liderin ardıcıl ittihamları nəticəsində sıradan çıxarılıb. İran kəşfiyyatının gizli sistemli siyasəti, yaxud mühacir soydaşlarımızın özünün yetənəksizliyi və ya ola bilsin ki, digər bir səbəb Güney Azərbaycan mühacir hərəkatını faktiki olaraq iflic vəziyyətə salıb. Hazırki durum isə təəssüf ki, güneyli soydaşlarımızın hələ də səhvlərdən dərs çıxarmadığını göstərir.
    İllərlə bir-birini ittiham edib, bir-birini xain çıxaran sevimli soydaşlarımız deyəsən öz aralarında hamıya xain damğası vurub qurtardıqlarından hədəflərini Quzey Azərbaycana keçiriblər. Bu şəkildə münasibətdən lütfən inciməsinlər, son baş verənlər başqa cür düşünməyə əsas vermir. Bir müddət öncə İran Xalq Mücahidləri təşkilatı bir qurultay keçirib və Dünya Azərbaycanlıları Konqresinin sədri, millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı onlayn şəkildə bu qurultaya çıxışını göndərib. Sabir Rüstəmxanlının harda çıxış etməsindən asılı olmayaraq, Bütöv Azərbaycan ideyasını əsas tutduğu hamı üçün bəllidir. Onun İran adlanan rejimin maraqlarına xidmət edəcək bir addım atacağını və ya söz deyəcəyini düşmənləri belə dilə gətirməyib. Çünki buna heç kim inanmaz. Necə deyərlər, belə bir iftira şeytanın da ağlına gəlməzdi ki, bizim güneyli qardaşlarımızın ağlına gəlib və bu iftiranı təhlil edib nəticələr də çıxarıblar. Əvvəla, həmin “politoloq” soydaşlarımız bilsinlər ki, Sabir bəyin həmin çıxışına görə İran rəsmi olaraq dövlət səviyyəsində Azərbaycana etirazını bildirib. İkincisi, taktiki gedişlərində dəyişiklik edərək, İran rejiminə qarşı olan dünya güclərinin diqqətini öz üzərinə çəkən Xalq Mücahidləri təşkilatı istəsək də, istəməsək də fars-molla rejiminə qarşı beynəlxalq səviyyədə ən böyük gücdür. “Düşmənimin düşməni mənim dostumdur” prinsipi siyasətin daimi qanunudur. Üçüncüsü, sosial şəbəkələrdə iftira və yersiz ittihamlar səsləndirən soydaşlarımız Güney Azərbaycanın dərdləri ilə bağlı nə zaman böyük bir konfrans və ya qurultay keçiriblər ki, orada ABŞ-ın və ya digər nüfuzlu dövlətin rəsmiləri iştirak etsin? Bilmək istəyirlərsə, Azərbaycanın parçalanma dərdi, İran adlanan yerdə milli və insani hüquqların pozulması haqda ABŞ və Avropa dövlətlərinin rəhbərləri ilə rəsmi görüşlərdə millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı söz açıb. Dördüncüsü, Sabir Rüstəmxanlı həmin çıxışında İran rejiminin iyrənc mahiyyətindən, bu rejimin insanların hürriyyət, millətlərin istiqlal haqlarını pozmasından bəhs edib. Burda qəbahətli nə var ki? Azərbaycan ədəbiyyatına “Bütövlük” sözü ilə gəlib, siyasi mübarisəsini Bütöv Azərbaycan üzərində quran biir şəxsi nəinki İran rejiminə xidmət etməkdə, hətta bu rejimə nifrət etməməkdə günahlandırmaq ən yüngül şəkildə ifadə etsək, Allahsızlıqdır!
    Əziz qardaşlar, 200 ildir Azərbaycan xalqının dünyanın iki böyük şər imperiyasına qarşı bütövlük və istiqlal mücadiləsinin kökü Haqqa bağlılıqdır. Sizlərin vətən və millət sevginizə şübhə ilə yanaşmaq istəmirik, amma haqsız danışıb, haqqı danıb bu sevgini içində yaşatmaq da mümkün deyil. İllərin vətən həsrətinin, qürbətdə yaşanan zülmün yaratdığı əsəbi və bu əsəbdən irəli gələn xırda yanlışlığı anlamaq olar, amma Yol daşını Yoldaşa atmağı bağışlamaq olmaz!

    Nəsimi Şərəfxanlı

  • Samir Əsədli: “Normal dövlət öz sərhədini özü qoruyar”

    Rusiyanın sülhdən, sabitlikdən danışması mənasızdır
     
    Rus ordusunun Azərbaycan-Ermənistan sərhədində yerləşdirilməsi İrəvanın öz suverenliyini ayaq altına atmasıdır
    Rusiya sərhədçilərinin Azərbaycanla sərhəddə yerləşdirilməsi ideyası Zəngəzurda (Sünik) qismən həyata keçirilib. Bunu Rusiyanın Ermənistandakı səfiri Sergey Kopırkin Ermənistanın İctimai Televiziyasına açıqlamasında deyib. Onun sözlərinə görə, Ermənistan-Azərbaycan sərhədinin problemli bölgələrinə yerləşdirilmək üçün Rusiyadan xeyli sayda əlavə heyət gətirilib. O, iyun ayında Zəngəzura səfər etdiyini, Rusiya və Ermənistan sərhədçilərinin sərhəd postlarını yoxladığını deyib.
    Səfir deyib ki, Rusiya sərhədçilərinin və bayrağının orada olması sabitliyin qorunması və hər hansı gərginliyin qarşısını almaq üçün vacibdir. O bildirib ki, gündəlik problemlər yaranarsa, onların həllində Rusiya sərhədçiləri iştirak edəcək: “Digər problemli ərazilərə gəldikdə isə məsələlər Rusiyanın fəal iştirakı ilə müzakirə olunur. Bu problemin əhəmiyyətini başa düşürük, Rusiya müvafiq addımlar atmağa hazırdır. Amma bu, üçtərəfli formatda müzakirə tələb edən bir məsələdir. Praktiki işlər aparılır”.
    Ermənistandakı rus səfirinin açıqlamasını “Şərq”ə analiz edən Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının sədr müavini Samir Əsədli deyib ki, rus ordusunun Azərbaycan-Ermənistan sərhədində yerləşdirilməsi İrəvanın öz suverenliyini ayaq altına atmasıdır:
    “Normal dövlət öz sərhədini özü qoruyar. Rusiyanın bu məsələdə sülhdən, stabillikdən danışması mənasızdır. Rus əsgəri sülh yaratmaq qabiliyyətindədirsə, bunu Qarabağda öz missiyasını yerinə yetirməklə həyata keçirə bilər. Amma biz tam əks prosesin şahidi oluruq. Son günlər baş verənlər özünü qərbpərəst göstərən Nikol Paşinyanın ikibaşlı oyunundan başqa bir şey deyil. Erməni hökuməti dövlət suverenliyinə təhlükə yaradan addımlar atır. Bundan erməni vətəndaşlar narahat olmalıdır. Azərbaycan üçün sərhədlərin bərpası və 10 noyabr bəyannaməsinin icrası vacibdir”.

  • TUNEL- Sabir Rüstəmxanlı yazır

    Ermənistanın başına Azərbaycanın Dəmir yumruğu dəyəndən sonra sayları çox olmayan bəzi erməni siyasətçiləri, sosial media nümayəndələri 35 illik xəyalpərəstlikdən, yuxudan və ya kliniki ölümdən oyanmış kimi başladılar düşünməyə və baş vermiş olayları, müharibənin nəticələrini, bölgənin gələcəyini reallığa yaxın bir şəkildə təhlil etməyə. Nə qədər səmimidirlər, deyə bilmərəm. Bunu zaman göstərər. Bəziləri də yeni maskalar taxıb tülkülük edirlər ki, sabah deməyə sözləri olsun: “Baxın, ziyanımıza olsa belə, biz məsələlərə ağıllı qiymət verməyə və vəziyyətdən çıxış yolu tapmağa çalışırıq! Qoy dünya erməniləri o qədər də qanmaz və aqressur hesab eləməsin.”

    Bir də baxırsan Moskva televizisaysından erməni tanınmışı barışığa çağırır. “Ermənistan başqa cür addım atsa öz sonunu yaxınlaşdıracaq…” deyir.

    İkincisi yaxa yırtır ki, ey erməni qardaşlar, biz türklərə nifrət bəsləməkdə səhv etmişik. Bütün dünya görür ki, onlar normal insanlardır, heç kimlə işləri yoxdur, yaşayırlar, inkişaf edirlər. Biz onların arasında bir ovucuq. Udarlar bizi. Bu kin-küdurət ideologiyası öldürəcək bizi. İddiamızdan əl çəkək, onların sayəsində biz də inkişaf edək.

    Üçüncüsü deyir ki, Türkiyədən, Azərbaycandan torpaq iddiası xam-xəyaldır, yaxşısı budur ki, bütün yolları açaq və özümüz də rahat nəfəs alaq.

    Ermənistan gənclərinin müharibədə ölmələrini qəbul etmək istəməyən birisi də Qarabağ ermənilərini söyür ki, siz satqınsınız, sizin üçün həyatımızı qurban veririk, lakin bizi bircə dəfə də, rusları qarşıladığınız kimi, duz-çörəklə qarşılamadınız,

    Başqa bir alimləri də erməni xalqına müraciətlə daha ciddi bir həqiqətə işarə edir: Siz bilməlisiniz ki, bizə qədim erməni tarixi adına sırınan kitablar uydurmadır, saxtadır, başqalarının əliylə quraşdırılıb ki, biz daim qonşularımızla savaş şəraitində yaşayaq, hamı bizə nifrət eləsin və s.

    Lakin düşmənlərimizin bu cür çıxışalrı arasında mənə ən çox ləzzət verən erməni axçisi Bella Lalayanın sözü oldu. Hiss olunur ki, işğaldan azad olunmuş ərazilərimizdə Azərbaycanın gördüyü işlər onu elə heyrətləndirib, elə yanıb ki, cızdağı çıxıb. Daşaltı kəndi ərazisindən keçən yolun şəklini yayaraq yazır: “30 il ərzində Stepanakertdə tunelimiz, asfaltımız olmadı. İndi Füzuli-Şuşa tunelinə baxın, yerə girin!”

    Əvvəla ona deyim ki, ermənilər tuneldən öncə bütün işğal etdikləri, daşını-daş üstə qoymadıqları yerlərə, dağıdılmış şəhər və kəndlərimizə, insan adına yaraşmayan vəhşiliklə viran qoyduqları abidələrimizə, muzeylərimizə, təbiətimizə, qəbristanlarımıza baxanda yerə girməlidirlər. Çünki nə qədər uzansa da müharibələr bir gün bitir, amma qonşuluq bitmir və elədikləri cinayətlərin qara ləkəsi də tarix durduqca ermənilərin üzündən silinməyəcək.

    Lalayan təssüratını elə yana-yana yazıb ki, elə bil tunel qazanlarımız bunun ürəyini deşirlər.

    ***

    Nə isə. Bu qadının tunel həsrəti fikrimi yayındırdı. Düşündüm ki, bu yazıq yanmaqda haqlıdır. Axı tunel qazmaq, quyu qazmaq, qəbir qazmaq, torpağı qazıb saxta yazılar basdırmaq daha çox ermənilərin işidir.

    Ermənilərin gizli-açıq yeraltı yalan, riyakarlıq yolları İrəvandan dünyanın demək olar ki, bütün güc mərkəzlərinə uzanır.

    Türk dövlət və xalqlarının arasından Moskvaya, Romaya, Parisə, Londona, Vaşinqtona yüz illər ərzində “məzlum erməni” uydurmaları ötürən çeşidli yollar sonralar Dövlət Təhlükəsizlik Komitəsinin qaranlıq dəhlizləri şəklində Azərbaycan-türk düşmənlərinin istifadəsinə verilmiş qanlı tunellərə döndü. Millətimizin yetişdirdiyi nadir şəxsiyyətlər bu tunellərlə gedər gəlməzə göndərilirdi. İnsanlar türk olduqlarına görə diri-diri quyulara dolduruldu, yetmişi, səksəni bir quyunun “ yemi “ oldu.

    İkinci Dünya Savaşında Quzey Qafqazdan “Qızlar” (“Kizler”) konyak zavodu İrəvana daşınıb Quzey Qafqazın məhşur konyakı erməni konyakına çevrildi. O zavodun da tunelə bənzər çəlləklərinin konyakı erməni yalan və fitvası ilə birlikdə dünyaya axıdılır.

    Qədim əlyazmalarımız da Matenadaran tunellərində məhv edilməkdə və ya erməniləşdirilməkdədir.

    Erməni yalan maşınının qazdığı bu gizli yollar sərhəd tanımır, zaman tanımır, ifşa olunmaqdan qorxmur, çünki eyni xislətli, eyni maraqları güdən riyakarlar tərəfindən müdafiə olunur. Buna görə də bir də baxırsan erməninin hiylə köstəbəyi qaza-qaza gedib neçə min ilin o üzündə erməni izi axtarır, başqalarrının hlal tarixini, mədəniyyətini oğunlamaqla özünə tarix və mədəniyyət uydurur…

    “Arxeoloji tunelləri də az deyil. Odessadan, Krımdan, Quzey Qafqazdan başlamış Hindistyana qədər – çeşidli yerlərdə basdırdıqları “erməni” daşlarına qədər uzanır…

    Erməni yalanlarının bu tipli əcaib yeraltı yollarını göz önünə gətirəndə Qarabağ savaşındakı qələbəmizin, ordumuzun zəfər yürüşünün bütün böyük tarixi əhəmiyyəti daha yaxşı dərk olunur.

    Neçə aydır biz dünyadan gələn qonaqlara, diplomatlara, jurnalistlərə Qarabağda ermənilərin vəhşicəsinə dağıtdığı şəhərlərimizi, kəndlərimizi, abidələrimizi, bir milyon insanın yox edilmiş məskənlərini, bizi millət olaraq göməcəklərini xəyal etdikləri tunel-istehkamları göstəririk. Onlarsa elə erməni dini abidələri deyib dururlar. Bu qədər insan fəlakətinə yol açırsa – gözünüzə girsin sizin o qanlı din və onun çinayət yuvası olan abidələri!

    İnsan qanı tökməyə sövq edən, qonşuya nifrət aşılayan, müharibəyə, cinayətə çağıran, ocaq söndürən, şərə-şeytana xidmət edən dinin Allaha və müqəddəsliyə dəxli yoxdur; o da erməni tarixi kimi saxtadır və onun kilsəsi də, monastrı da şeytan yuvasıdır.

    Bəli, erməni də tunel qazıb, ancaq silah anbarı kimi, köstəbək yuvası kimi, bu torpaqların əsl sahiblərini məhv etmək üşün… Fransız havadarlarının köməyi ilə Qarabağda 30 il tunel qazıb və özləri öz başlarını yerə soxublar.

    Onlar öz kin, düşmənçilik, yalan, alçaqlıq quyularını qazmaqda olsunlar, biz də uzaq yolarımızı yaxınlaşdıran tunellərimizi qazmağımızda…

    Sabir Rüstəmxanlı

    31.07.2021

     

  • “Bakı Bəyannaməsi regionda ciddi rol oynayacaq” – Sabir Rüstəmxanlı

    “Bu gün Milli Məclisdə tarixi bir gün yaşadıq, tarixi hadisənin şahidi olduq. Hesab edirəm, qəbul olunan sənəd həm üç qardaş ölkə, həm də region üçün olduqca böyük əhəmiyyətə malikdir”.
    Bu fikirləri Bakupost.az-a millət vəkili, Xalq şairi Sabir Rüstəmxanlı “Bakı Bəyannaməsi” barədə danışrarkən deyib.
    Onun sözlərinə görə, Türkiyə və Pakistan parlamentarilərinin bir yerdə Bakıya gəlməsi xüsusi bir mesajdır:

    “44 günlük Vətən Müharibəsində Azərbaycanın yanında olan, bütün siyasi görüşlərdə, ölkələrarası münasibətlərdə hər zaman Azərbaycanla həmrəylik nümayiş etdirən, Azərbaycanın müstəqilliyini ilk tanıyan Türkiyə və Pakistan deputatları Parlament sədrlərinin başçılığı ilə Bakıya gəldilər. Azərbaycan Parlamentində Azərbaycan, Pakistan, Türkiyə parlament sədrləri səviyyəsində üçtərəfli danışıqlar aparıldı, sonda da “Bakı Bəyannaməsi” qəbul edildi. Bu Bəyannamə üç dövlətin gələcəkdə də həm parlament, qanunvericilik səviyyəsində, diplomatik münasibətlərdə, həm də ölkələrin iqtisadiyyatının inkişafında, əhalinin yaşayış tərzinin yaxşılaşdırılmasında imkanların birləşdirməsini və strateji tərəfdaşlığın daha da sürətlə inkişaf etdirilməsini nəzərdə tutur”.
    Sabir Rüstəmxanlı bildirib ki, hər üç ölkənin parlament sədrləri maraqlı çıxışlar ediblər, ölkələrarası qardaşlıq münasibətlərinin daha da möhkəmlədirilmısi üçün təkliflər irəli sürüblər:
    “Pakistanın Məclis başqanı Əsəd Qayseri Fəxri öz çıxışında bildirdi ki, biz bu qərara hələ Pakistandakı görüşlərimiz zamanı gəlmişdik. Bundan sonra 3 ölkənin xarici işlər naziri görüşmüşdü. Onu da qeyd etdi ki, Pakistanda keçirilən görüşdə həm də Mərkəzi Asiya respublikalarının nümayəndələri dəvət edilib. Dedi ki, bu 3 tərəfli format gələcəkdə regionda sülhün, əməkdaşlığın ümumiyyətlə, xalqlarımızın inkişafı ilə bağlı olan bütün sahələrin irəli aparılmasında yaxından rol oynayacaq. O, həmçinin bu prosesə regionun başqa ölkələri də qoşulmasını da təklif etdi. Bu, ciddi bir bəyanatdır. Onun çıxışının maraqlı tərəflərindən biri də bu idi. Bu gün Azərbaycan parlamentindən 20, Türkiyə parlamentindən 10 nəfər, Pakistandan təxminən 17-18 nəfər komissiya sədrləri, dostluq qruplarının üzvləri bir araya gəldilər. Çox maraqlı bir çıxışlar oldu. Milli Məclisin sədri Sahibə Qafarova, həm də Türkiyə Böyük Millət Məclisinin (TBMM) rəhbəri Mustafa Şəntop da əhəmiyyətli təkliflərlə çıxış etdilər. Gələcəkdə Azərbaycan-Türkiyə-Pakistan münasibətlərini genişlənməsi ilə bağlı daha hansı işlər görmək olar? Bu barədə öz təkliflərini söylədilər”.
    Millət vəkili hesab edir ki, səslədirilən təkliflərin həyata keçirilməsi üçün bu formatda görüşlər tez-tez baş tutmalıdır:
    “Yəqin ki, bu davam etdiriləcək. Bu bölgənin iki ən böyük dövləti – Türkiyə və Pakistanın Azərbaycanın yanında olması çox önəmlidir. Azərbaycanla bir yerdə bu müştərək bəyanat bizim düşmənlərimizə və eləcə də dostlarımıza bir mesajdır. Xüsusən də düşmənlərimizə. Çünki bilməlidirlər ki, onların düşündüyü kimi Azərbaycan tək deyil. Azərbaycanın haqq işini müdafiə edən başqa dövlətlər də var. Məsələ burasındadır ki, istər Türkiyənin, istərsə də Pakistanın buna bənzər – torpaq, ərazi problemi var. Məsələn, Türkiyənin Kıbrıs problemi var. Qarabağ kimi deyil, bir az fərqlidir. Amma hər-halda yenə də Avropa və dünya dövlətləri Kıbrısın həllinə imkan vermək istəmirlər. Kıbrıs türkləri bütün variantlarda güzəştə getməyə hazırdırlar. Necə ki, biz də güzəştə getməyə hazır idik, bəzi məsələlərdə. Amma yunan tərəfi deyir, yox, orada türk əsgəri qala bilməz, burada müştərək dövlətdən söhbət gedə bilməz, ikili hakimiyyətdən söhbət gedə bilməz, sadəcə ixtiyarı verin bizə istəyirsiz yaşayın, istəmirsiz yaşamayın. Bunu Kıbrıs türkləri görüblər. Adanın 3 faizinə sıxışdırılıb, eyni Qarabağdakı erməni vəhşiliyinə bənzər Kıbrıs türkləri soyqrım, qətliam görüblər. Ona görə Kıbrıs türkləri bir də o səhvləri etməzlər. Ərdoğan və Türkiyədən gedən rəsmilər sonuncu görüşdə bildirdilər ki, adada 2 dövlət var – Kıbrıs dövləti, bir də Yunan dövləti. Başqa cür mümkün deyil. Pakistanın da bir Kəşmir məsələsi var. Bu, uzun illərdir ki, ciddi problem olaraq qalır. Öz dostlarından dəstək almaq istəyir. Yəni bizim talelərimizdə də oxşarlıq var, bu, bizi daim bir yerdə olmağa səsləyir. İnşallah bundan sonra da belə olacaq. Bu gün doğurdan çox sevindim. 250 milyon əhalisi olan Pakistan, 90 milyona yaxın əhalisi olan Türkiyə və Azərbaycan öz problemləri ilə yanaşı, bundan sonra məzlum xalqların, türk-islan millətlərinin bir sıra təhlükəsizlik məsələlərinin həllində qardaşlıqla bağlanan “Bakı Bəyannaməsi” sənədi ciddi rol oynayacaq”.
    Aygün Nəbiyeva
    Baku Post

  • Sabir Rüstəmxanlı: “Hər kəs antiterror əməliyyatına hazır olmalıdır”

    “Ordumuz hər an antiterror əməliyyatlarına  hazır olmalıdır. Çünki Ermənistan bizim ərazilərimizi atəşə tutur, onlar Bəyənnamənin tələblərini pozurlar”.
    Bu sözləri VHP sədri, Milli Məclisin deputatı Sabir Rüstəmxanlı deyib.
    O, bildirib ki, torpaqları qorumaq bizim borcumuzdur:
    “Ora bizim öz ərazimizdir, bu, bizim işimiz və borcumuzdur. Azərbaycan əsgərini, vətəndaşlarını, torpaqlarını qorumalıyıq. Buna görə də biz antiterror əməliyyatlarına hər an hazır olmalıyıq”.

  • “Məmurlar elə hey, “həll edəcəyik”, deyirlər, amma…” – Sabir Rüstəmxanlı

    Milli Məclisin deputatı, Xalq şairi Sabir Rüstəmxanlının Yenisabah.az-a müsahibə verib.

    Bakupost.az həmin müsahibəni təqdim edir:

    – Sabir bəy, Neftçala ilə bağlı tez-tez həyəcan təbili çalırsınız. Bir ildən çoxdur ki, analoji mövzuda çıxışlar edirsiniz. Maraqlıdır, qaldırdığınız problemlər niyə həll olunmur?
    – Neftçalanın problemi həm də Azərbaycanın Aran bölgəsində, Şirvan, Muğan, Mil düzlərində yaşayan əhalinin problemidir. Kür-Araz boyunca yaşayan əhali illərlə oranın suyundan istifadə edib, o su həmişə təmiz olub, Biləsuvarda insanlar həmişə Arazın suyunu içərək onu tərifləyirdi. Ermənilərin zəhərlədiyi çaylar qarışandan sonra isə su korlandı. Həmin ərazilərdəki rayonlarda isə təbii bulaqlar, xırda çaylar yoxdur. Hamı gözünü Araza, Kürə dikib. Onlar isə öz başlanğıcını Türkiyədən götürür. Kür Gürcüstandan, Araz Ermənistandan keçib Azərbaycana gəlir. Təəssüf ki, həmin ərazilərdə bizim nəzarətimiz zəifdir, ona görə də suyu necə istifadə etdiklərini, ekoloji təmizliyin hansı səviyyədə olduğunu bilmirik. Oraya dəqiq nəzarət etmək və müəyyən məhdudiyyətlər qoymaq imkanımız yoxdur. Çünki bu, dövlətlərarası anlaşmalarla həll oluna bilər. 15-20 il əvvəl Kür-Araz daşırdı, hətta buna görə Arazın bir qolunu köhnə yatağı ilə Biləsuvar ərazisindən axıtmaq istəyirdilər. İndi isə bu çaylar quruyub. Neftçalada su yatağın dibində kiçik çay kimi axır.
    Başqa bir problem isə odur ki, yatağı son illər müxtəlif yerlərdən qazıblar. Bunu nə niyyətlə etdiklərini isə bilmirəm. Kürün dibindən tikinti materiallarımı götürüblər, yoxsa başqa bir şeymi ediblər məlum deyil. Nəticədə çayın səviyyəsi dəniz səviyyəsindən xeyli aşağıdır. Su azalan kimi Xəzərin suyu az qala Salyana qədər gəlib çıxır. Yəni o bölgədəki su dəniz suyudur, o suyu isə nə mal-qara içə bilir, nə də evlərdə istifadə olunur. Kürboyu ərazidə 50-60 min əhali yaşayır və onların hamısı bu dəqiqə susuz qalıb. Təsərrüfatları da məhv olur.
    Biz ötən il də bu məsələni qaldırdıq. Nazirlər Kabineti guya məsələyə kompleks baxacaqdı, həmin vaxt böyük həyəcan təbili çalındı, Prezidentin tapşırığ ilə qonşu rayonlardan su maşınları verildi, yəni Neftçalada camaatın içməli suya olan ehtiyacı bir təhər ödəndi. Amma təsərrüfatla bağlı heç nə dəyişmədi. İnsanlar çətinliklə üzləşdi, quyular qazıldı. Düzdü, Salyana Prezidentin tapşırığı ilə təcili su kəməri çəkildi, amma kəmərboyu kəndlərin heç birinə su verilmir. Şəhərin özündə hər tərəfi əhatə edən içməli su şəbəkəsi yoxdur, köhnə şəbəkənin təzələnməsinə ehtiyac var. Çünki rayonda su problemi bu gün də həll olunmamış vəziyyətdə qalır.
    – Müşahidəçilər hesab edirlər ki, bu problemlərin həll olunmaması həm də məmurların yarıtmaz fəaliyyəti ilə bağlıdır. Siz bu barədə nə düşünürsünüz?
    – Mən bu işlə məşğul olan nazirliklərə, komitələrə, həmin o məmurlara birbaşa müraciət elədim ki, Neftçalada 85 min əhali var, bu problem mütləq aradan qaldırılmalıdır. Çünki bir azdan Salyanın kəndləri də o vəziyyətə düşəcək. Təcili tədbirlər görülməlidir. Hətta ötən il rəhbərliyə bununla bağlı başqa təkliflərimi də vermişdim. Bildirmişdim ki, dəniz suyu o qədər də duzlu deyil, o suyu asanlıqla müəyyən müəssisələrdə duzdan təmizləyib Xəzərboyu kəndlərə vermək olar. İçməli suya qənaət etmək üçün onu suvarma sistemində istifadə etmək mümkündür. Xəzərboyu çoxlu balıq nohurları var, heç olmasa onlar üçün Kürün suyu götürülməz, yerinə təmizlənmiş dəniz suyundan istifadə edilər. Təəssüf ki, bu məsələ də hələ eyni vəziyyətdə qalır, arqument olaraq isə bahalıq göstərilir. Əgər məsələ xalqın taleyidirsə, ona lazımi qədər pul xərcləmək olar, çünki gec-tez bu olacaq.
    Əvvəldə də qeyd etdiyim kimi, ötən il bu problemlərin kompleks həll olunacağını deyirdilər, amma payıza doğru yağışlar artdı, nəticədə Kürün suyu yavaş-yavaş normallaşdı və verilən vədlər yaddan çıxdı. Fikrimcə, Kürün suyu Mingəçevirdə nizamlanmalıdır. Kürboyu qoyulan nasosxanaların hər birindən az qala kiçik bir çay axır, indiki suvarma sistemi o prinsiplərlə hara gedir? Dünyanın hər yerində kanallar beton borularla axır, çünki su torpağa düşən kimi torpaq suyu sovurub aparır, nəticədə su sonadək gedib çatmır. Sonra da torpaq şorlaşır, çünki su duzu üzə qaldırır. Ona görə də mütləq şəkildə bütün suvarma sistemləri dəyişməlidir. Məmur dediklərimizin sayı-hesabı bilinməyən nohurları, balıq yetişdirmə gölləri var. Bu göllər nə qədər balıq yetişdirir, o balıq hara gedir, onun xeyiri-ziyanı nədir? Buna görə nə qədər torpaq sahəsini zəbt ediblər?
    İnsanların içməli suyu çatışmır, amma nohurlardakı balıqların ölməmələri üçün hər gün onlara içməli su verilir. Bu nə sistemdir, başa düşmürəm. Müqayisə üçün deyim. “YouTube”da baxsanız, görərsiniz ki, Ermənistanda artezian quyuları ilə nohurlar düzəldiblər, asetrinin nə olduğunu bilməyən erməni orada asetrin yetişdirir. Özü də adambaşına düşən aylıq asetrin miqdarı Azərbaycandakından çoxdur. Balıqçılıq mənasında biz Xəzəri də məhv eləmişik, Kürü də, Arazı da… Qurulan torlar, yolların kəsilməsi, balığın artımına şərait yaradılmaması, dəniz suyunun təmizliyinin qorunmaması kimi problemlər həll olunmur. Dənizi olan ölkənin bu dəqiqə o balığa ehtiyacı var. Dənizi olmayan, ancaq quyu ümidinə qalan qonşularımız bizdən çox balıq yetişdirib istifadə edir. Bu, anormal bir şeydir. Kürboyu bu qədər göllər var, kimindir onlar? Əgər bunlar varsa, niyə balıq bazara gəlib çıxmır? Azərbaycan bazarlarında balıqlar ya Həştərxandan, ya Mahaçqaladan, ya da İran sahillərindən gəlir. Özümüzün balığımız yoxdur, olsa da, çox azdır.
    – Vəziyyətdən çıxış yolu nədədir? Köhnə, bu sahədə heç bir addım atmayan məmurlar vəzifədən getsə, problem həllini tapa bilər?
    – Düzü, bilmirəm, bu problemləri yaradan təzə, yoxsa köhnə məmurlardır. Amma mütləq çıxış yolu olmalıdır. Kürün ağzını deltada, yəni dənizə tökülən yerdə Şimal tərəfə döndəriblər. Kür bir neçə xətlə tökülürdü, bunlardan biri də cənub xətti idi, amma indi o bağlanıb. Şimal küləyi duzlu suyu Kürə qovur. Əgər cənub xətti açıq olsaydı, bəlkə də, Kür bu qədər duzlu suyla dolmazdı. Digər bir problem də odur ki, Kürün dibinin lilini uzun illər daşıyıb aparıblar, çayın dibini quyuya döndəriblər. Əgər oralar dolmasa, təbii ki, Xəzərdən gələn dalğa quyunu dolduracaq, oranı təmizləmək üçün, gərək, Kür təmiz daşsın, çoxlu su gəlsin. Dəfələrlə deyiblərlər ki, Kürün ağzını qaldıraq, bu yolla dəniz suyunun qarşısı alınsın. Amma bu edilmir. Orada yaşayan, təbiətin, o yerlərin dilini bilən adamlar çoxlu təkliflər verir, amma yuxarıda oturan məmurlar elə hey, “Biz bilirik, həll edəcəyik”,-deyirlər, amma heç nə həll olunmur.
    – Neftçalanın yeni icra başçısı Mirhəsən Seyidovun problemlərin həlli istiqamətindəki fəaliyyətini necə qiymətləndirirsiniz?
    – Neftçalanın icra başçısı gəncdir, torpaqla işləməyib, indiyədək təsərrüfatı yaxşı bilmirdi. Qısa müddətdir ki, işin içinə girib, artıq rayon camaatı ilə ünsiyyətdədir. Harada nə problem varsa, hamısından xəbərdardır, çalışır insanlara kömək etsin, güman edirəm ki, yaxşı işləyəcək.

  • Qarabağ zəfərinin sevinci bütün Türk dünyası boyunca qeyd olunacaq

    Xəbər verildiyi kimi iyunun 26-da İstanbulda İpəkyolu Kamu Diplomasisi və Ekonomik İşbirliği Təşkilatı ilə Uluslararası İpəkyolu Dərgisinin 17-ci “İpəkyolu İlin Altın Adamları Ödül Töreni” keçirilib. Türk dünyasının tanınmış aydınlarından olan  Seyfullah Türksoyun rəhbərliyi ilə 17-ci dəfə reallaşan mərasimdə diplomatiya, siyasət, sənət, biznes, media və elm dünyasının əhəmiyyətli simaları bir araya gəlib. Mərasimdə Türkiyə Prezidenti Rəcəb Tayyib Ərdoğanın və Şimali Kipr Türk cümhuriyyətinin Prezidenti Ersin Tatarın təbrik məktubları oxunub. Türk dünyasının müxtəlif bölgələrindən gəlmiş millət vəkillərinin, tanınmış sənət və iş adamlarının iştirakı ilə keçirilən mərasimdə müxtəlif nominasiyalar üzrə mükafatlandırılanlar sırasında Özbəkistan və Qazaxstanın Türkiyədəki böyükelçiləri, Makedoniyadan, Qaqauz elindən, Rumıniyadan olan millət vəkilləri və iş adamları da var. Azərbaycandan Xalq şairi, millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı “Türk Dünyasına Hizmet Ödülü”nə layiq görülüb.

    Daha sona İyul ayının 4-də İpəkyolu Kamu Diplomasisi və Ekonomik İşbirliği Təşkilatı ilə Uluslararası İpəkyolu Dərgisinin təşkilatçılığı ilə  İstanbulun ən böyük otellərindən birində 400 nəfərdən çox qonağın qatıldığı möhtəşəm bir Qarabağ şənliyi keçirilib. Təxminən beş saat davam edən məclisdəTürkiyə və Azərbaycanın tanınmış sənət xadimlərinin ifasında Qarabağa həsr edilmiş şeir və mahnılar səslənib. Türkiyədə keçirilən tədbirlər və Seyfullah Türksoyun rolu haqda millət vəkili, VHP sədri Sabir Rüstəmxanlı fikirlərini bildirib: “Türkiyəyə son səfərimdə iştirak etdiyim Qarabağ şöləni xüsusi bir tədbir idi və buna görə Türk Dünyasının dəyərli  xadimi Seyfullah Türksoya xüsusi təşəkkür etməliyik. Köhnə dostum Seyfullah bəy Türkiyədən Azərbaycana gələn ilk aydınlardan biridir. Onun Azərbaycan-Türkiyə əlaqələrində xidmətləri böyükdür, Seyfullah bəy ölkəmizdə baş verən bütün hadisələrə çox böyük həssaslıqla yanaşıb, yaxşı və pis günmlərimizdə hər zaman yanımızda olub. Nuru paşanın komandanlığı altında Bakının azad olunması uğrunda vuruşmuş əsgərlərin, Birinci Dünya Savaşında Sarıqamış döyüşündə  əsir düşmüş on minə yaxın türk əsgərinin Nargin adasındakı taleyinin araşdırılmasında onun əməyi böyükdür. Seyfullah bəy Orta Asiya və bütöv Türk dünyasının dərdini dərd, sevincini sevinc bilib, Anadoludan Uyğurustanadək Türk yurdları haqqında yazıb, həqiqətləri dünyaya çatdıran bir televiziya jurnalistidir. Bu günlərdə Türkiyədə keçirilən tədbirlər də böyük əhəmiyyətə malikdir.  “İpəkyolu İlin Altın Adamları Ödül Töreni”ndə mənim də mükafatlandırıldığıma görə təşkilatçılara minnətdarlığımı bildirirəm. Amma 400 nəfərə yaxın şəxsin iştirak etdiyi Qarabağ şöləni də bir başqa dəyərə malikdir. Bu Azərbaycanın Qarabağ zəfərinin Türkiyədə yaşanan sevinci idi və niyyət budur ki, bu tədbirlər Türk Dünyası boyunca keçirilsin və Şuşada yekun vurulsun”.

  • Samir Əsədli: “Paşinyan gələcəkdə daha çox Türkiyə və Azərbaycanla yaxınlaşmaq yolunu seçəcək”

    Aİİ İnstitutunun direktoru Vladimir Lepexin Ermənistan mətbuatına müsahibəsində bildirib ki, Azərbaycan “artsax”ın utilizasiyası strategiyasını çoxdan hazırlayıb. O qeyd edib ki, artıq bu proses sona yaxınlaşır: “İrəvan isə bu barədə danışıqların mövcudluğunu imitasiya edir. Əslində, “artsax”la bağlı heç bir danışıq yoxdur. Bu mövzu bağlandı”.
     Onun sözlərinə görə, İrəvan Qarabağa görə Azərbaycanla müharibə aparmaq niyyətində deyil: “Ermənistan faktiki olaraq qərbyönlü siyasət yürüdür. Aydındır ki, bu səbəbdən Rusiya İrəvana dəstək prosesinə qatılmayacaq. Nəticə etibarilə biz Ermənistanın “artsax” ideyasında tamamilə imtina etmək məcburiyyətində qalacağını görəcəyik. Hazırkı şəraitdə Ermənistanın regional inkişafı yalnız bir istiqamətdə baş verə bilər: Bu ölkənin Türkiyənin protektoratına çevrilməsi”.
    Mövzu ilə bağlı fikirlərini “Şərq”ə dəyərləndirən  VHP-nin Mərkəzi İcra Aparatının rəhbəri Samir Əsədli deyib ki, Ermənistanla Azərbaycan arasında Qarabağ müharibəsi artıq başa çatıb. Siyasi şərhçi qeyd edib ki, bu vaxta qədər davam edən işğalın arxasında Rusiya gücü dururdu:
    “Təbii ki, bu güc olmadan Ermənistan heç nəyə qadir deyil. Hesab edirəm ki, bu səsləndirilən fikirlər həqiqətən də doğrudur. Çünki Ermənistan faktiki olaraq qərbyönlü siyasət yürüdür. Bildiyimiz kimi, Paşinyan da qərbyönlüdür.  Hesab edirəm ki, Paşinyan gələcəkdə daha çox Türkiyə və Azərbaycanla yaxınlaşmaq yolunu seçəcək. Azərbaycanın isə növbəti hədəfi tarixi torpaqlarını – Zəngəzur və Göyçəni azad etməsi ola bilər”.

  • Samir Əsədli: “ Nə qədər yubadılsa da, əvvəl-axır sülh sazişi imzalanmalıdı“

    Baş nazir tezliklə yekun sülh sazişinə imza atacaq və danışıqlar masasına oturacaq
    Ermənistan mediası son günlərdə Azərbaycanla münasibətlərdə yeni mərhələnin başlanacağına az vaxtın qaldığını iddia edirlər. Paşinyanın yeni hökuməti formalaşdırmasından sonra yekun sülh sazişinin imzalanma vaxtını təxmin edən erməni ekspertlər də var. Erməni mətbuatında vurğulanır ki, Azərbaycanla imzalanması planlaşdırılan yekun sülh sazişinin mətni üzərində müzakirələr artıq başlayıb. Hətta Paşinyanın bu ilin sentyabr ayında faktiki olaraq, Azərbaycanın ərazi bütövlüyünü tanıyacağı da deyilir. Amma sülh sazişi ilə bağlı erməni iddialarının nə dərəcədə reallığa söykəndiyini demək çətindir. Düzdür, artıq Ermənistanda seçki prosesi başa çatıb və 10 noyabr üçtərəfli sazişə imza atmış Paşinyanın öhdəliklərə əməl edəcəyi vurğulanır. Lakin yekun sülhün imzalanmasına əngəl yaradan xeyli amillər də var.
    Məsələn, sərhədlərin demarkasiya və delimitasiya prosesinin başa çatmaması, Rusiya sülhməramlılarının nəzarətində olan ərazilərimizdə hələ də erməni silahlı dəstələrinin qalması və başqa səbəblər Ermənistan-Azərbaycan arasında sülh müqaviləsinin yubanacağından xəbər verir. Həm də görünən odur ki, başda Rusiyadakı bəzi dairələr olmaqla, Ermənistanın havadarları da prosesin tezliklə yekunlaşmasında, Cənubi Qafqazda sülh və sabitlik olmasında o qədər maraqlı deyillər. Ancaq istənilən halda Azərbaycan-Ermənistan arasında münasibətlərin normallaşması prosesi gedəcək. Tərəfləri qane edən yekun sülh müqaviləsinin imzalanması isə 2-3 il də çəkə bilər. Xatırladaq ki, iyunun 12-də Prezident İlham Əliyev xarici dövlətlərin nümayəndələri ilə görüşdə vurğulamışdı ki, rəsmi Bakının Ermənistanla sülh razılaşmasına dair danışıqlara başlamağa hazır olmaqla bağlı açıq bəyanatları Ermənistan hökuməti tərəfindən cavablandırılmır. Ölkə rəhbəri qeyd etmişdi ki, əgər Ermənistan sülh istəyirsə, onlar delimitasiya ilə bağlı bizimlə danışıqlara başlamalıdır: “Əgər onlar bunu etməsələr peşman olacaqlar. Beləliklə, biz Qafqazda yeni inkişaf mərhələsinə hazırıq, biz sülhə hazırıq və biz bunu nümayiş etdiririk”.
    Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının Mərkəzi İcra Aparatının rəhbəri Samir Əsədli deyib ki, Qarabağ münaqişəsinin tamamilə bitməsi və prosesin sona çatması yekunu sülh sazişinə bağlıdır. Partiya təmsilçisinin sözlərinə görə, bu, Nikol Paşinyanın, yaxud hansısa erməni rəhbərinin şəxsi istəyinə, arzusuna bağlı məsələ deyil:
    “Əvvəla ortada Azərbaycanın möhtəşəm qələbəsi var. Qələbəni danmaq və görməzdən gəlmək erməni xalqını yenidən böyük itkilərlə nəticələnəcək savaşa cəlb etməkdir. Digər tərəfdən ən mühüm məqam odur ki, bölgədə maraqları və təsiri olan beynəlxalq güclər sülh sazişinin vacibliyini anlayıblar. Buna görə də sülh sazişinin imzalanması, Cənubi Qafqazda sabitliyin olması qaçılmazdır. Paşinyan müharibə reallığından çıxmış dövlət başçısıdır. O, erməni cəmiyyətində mövcud durumdan ən çox xəbərdar olan şəxsdir. Fikrimcə, daxili siyasi problemlərini həll etdikdən sonra hökumət başçısı kimi yekun sülh sazişinə də imza atacaq və danışıqlar masasına oturacaq. Rusiya da sülh müqaviləsində maraqlı olduğunu bəyan edir. Nə qədər yubadılsa da, əvvəl-axır sülh sazişi imzalanmalıdı”.