Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası

Blog

  • Sabir Rüstəmxanlı: “Cəbrayılda heç vaxt erməni kilsəsi olmayıb”

    “Ermənilərin tarixləri, iddiaları, bir sözlə hər şeyləri saxtadır, indi də Cəbrayılda saxta kilsə araşdırırlar. Cəfəngiyyatdır! Cəbrayılda heç vaxt erməni kilsəsi olmayıb”.

    Bunu Pravda.az-a Milli Məclisin deputatı, Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının sədri Sabir Rüstəmxanlı deyib.

    Deputat bildirib ki, köhnə səlib, xaçpərəstlik havası hələ də Qərbin başının üstündə dolaşdığı üçün kilsə onların yaralı yeridir: “Bu səbəbdən, “kilsə” sözü gələn kimi Qərb haqqı-nahaqqı unudur və heç bir araşdırma aparmadan erməniləri müdafiə etməyə başlayır. Cəbrayıl şəhərini çox yaxşı tanıyıram, oranın fəxri vətəndaşıyam.  Ermənilərin Cəbrayılda heç vaxt heç bir tarixi abidəsi olmayıb. Torpaqlarımız işğal altında olduğu dövrdə inşa etdikləri hansısa qondarma kilsə tarixi abidə sayıla bilməz. Bu abidə heç bir dəyəri və qiyməti olamayan bir şeydir. Yəni ermənilərin hay-küy salmasına heç bir əsas yoxdur. Onlar belə məsələlərdə, adətən, bizi qabaqlayırlar. Özləri bizim yüzlərlə abidəmizi dağıdıblar, amma bütün dünyaya qışqırırlar ki, Azərbaycan kilsəmizi “yox edib”. Ordumuz torpaqlarımızı azad edib. Ermənistan da bilməlidir ki, həmin ərazilər hüquqi cəhətdən Azərbaycan torpaqlarıdır və bizim torpaqlarda saysız-hesabsız qanunsuzluqlar törədiblər. Belə çıxır ki, torpaqdan əllərini üzdülər, indi də başlayıblar ki, erməni kilsələri “dağıdılır””.

    S.Rüstəmxanlı əlavə edib ki, Qarabağdakı kilsələrin ermənilərə aiddiyatı yoxdur: “Ermənilərin təktük tikililəri var, onları da bilirik, tanıyırıq. Qalanları isə hamısı alban kilsələridir. Tarixi saxtalaşdırmaq olmaz. Ermənilərin bütün tarixləri, iddiaları, bir sözlə hər şeyləri saxtadır, indi də Cəbrayılda saxta kilsə araşdırırlar. Cəfəngiyyatdır! Fikrimcə, bu məsələyə ciddi yanaşmaq lazım deyil”.

    Qeyd: Martın 25-də BBC News Cəbrayıl şəhərində “Erməni kilsəsinin yoxa çıxması” barədə xəbər yayıb. Azərbaycan XİN YUNESKO üzrə Ermənistan Milli Komissiyasının Azərbaycan tərəfindən hər hansı bir “mədəniyyət cinayəti” törədilməsi barədə iddialarını qətiyyətlə rədd edir.

    Nəzrin Cavid  

  • “İstər sıravi vətəndaşın, istər prezidentin şəxsi həyatına müdaxilə tərbiyəsizlikdir”.

    Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının (VHP) sədri, millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı Milli Şuranın sədri Cəmil Həsənlinin qızının intim videosunun yayılmasına münasibət bildirib.

    Sabir Rüstəmxanlı məlum olayı kəskin şəkildə pisləyərək, bunu cəmiyyətdəki mənəvi körpülərin yandırılması kimi qiymətləndirib:

    “Bir xanım jurnalist zəng vurub Cəmil Həsənlinin qızı ilə bağlı videoya münasibətimi soruşdu. Mən videoya baxmadığımı və baxmayacağımı bildirərək aşağıdakıları dedim:

    “Kimin haqqında olmasından aslı olmayaraq belə hadisələri qətiyyətlə pisləyirəm. Fərqi yoxdur, istər sıravi vətəndaşın, istər prezidentin şəxsi həyatına müdaxilə tərbiyəsizlikdir.

    Üzdə olan adamları övladları ilə mənəvi terror etmək doğru deyil. Bu bizim milli birliyimizə zərbə vurur. Milləti millət edən böyük mənəvi dəyərlərimizə sayğı, əxlaq, ədalət, ümumi maraq və ideallar, nəhayət qarşılıqlı sevgidir.

    Cəmiyyətin bir tərəfinin digər tərəfini bu şəkildə hədət seçməsi aradakı mənəvi körpüləri yandırır. Bu addımı atanlar qarşı tərəfi gözdən saldıqlarını düşünsəıər də, əslində, özləri də öz mahiyyətlərini göstərir və özlərini ifşa edirlər.

    Yeri gəlmişkən deyim ki, artıq texnika o qədər inkişaf edib ki, istənilən adam üçün intim serial düzəltmək olar. Bu üsuldan yalnız müxalifətə qarşı istifadə edilmir, müxalifət də zaman-zaman vəzifədəki şəxslərə qarşı söyüş, təhqir kimi vasitələrdən istifadə edir. Millətimizə və cəmiyyətimizə yaraşdırmıram belə rəzaləti!..”

     

  • Sabir Rüstəmxanlıdan Seyran Səxavətə yubiley təbriki

    Seyran Səxavət-75

    Bu gün görkəmli yazıçımız Seyran Səxavətin anadan olmasının 75 illiyidir. Eyni universitetdə oxumuş, eyni yataqxanada yaşamış, eyni poeziya dərnəklərinə getmiş, sözümüzün təsir gücünü bir-birimizin rəyində və eyni görüşlərdə sınamışıq…

    O, şərqşünas, daha doğrusu, fars dili mütəxəssisi olduğuna görə xaricdə işləyib Bakıya qayıdandan sonra da, “Ədəbiyyat və inəsənət” qəzetində işə düzəlmiş və bir ara burda da iş yoldaşı olmuşuq. İlk şeir kitabımız da bir ildə “Gənclik” nəşriyyatında buraxılmışdı. Demək istəyirəm ki, tale bizə yaxın sirdaş, dost olmaqdan başqa yol saxlamamışdır və məncə, biz də taleyin verdiyi bu gözəl imkanı sidqi-ürəkdən dəyərləndirmiş, sevincimizi-kədərimizi bölüşmüş, eyni ağrı-acılardan keçmiş, qədərimizə düşən milli faciələrə qarşı ömür boyu eyni səbr və inadla mübarizə aparmışıq…

    Qarabağ itkisindən, doğma ocağının düşmən əlində olmasından doğan, dözülməsi çətin olan və minlərlə insanın ömrünü yarımçıq qıran üzüntülər Seyranın da ürəyindən və qələmindən keçmişdir. Yalnız söz ustalarına qismət olan özəlliklər, həssaslıq, tarix yaddaşı da əlavə olunanda qələm dostumun son otuz ildəki mənəvi durumunu və yaradıcılığının hansı həyat yolunun, psixoloji sarsıntıların əks sədası olduğunu təsəvvür etmək çətin deyil.
    Seyran ədəbiyyata şeirlə gəlmişdi. Elə ilk şeirlərindən o, səmimiyyətin, canlı həyat havasının, təbiiliyin poeziyasının ən başlıca və həlledici şərtlərindən olduğunu başa düşmüşdü. Səmmiyyət sevgi şeirlərinin ruhudur, sözü canlandırır, ona başqalarının həyatında, yaddaşında yer qazandırır. Seyran Səxavətin içdən gələn sevgi şeirləri gənclər tərəfindən coşqu ilə qarşılanırdı və auditoriyaların zərif kəsiminin ən çox alqışını qazananlardan biri o olurdu.
    Füzuli şəhərindəki evlərinə getməyimiz, ata –anacı, bacı-qadaşları ilə, gənclik dostları ilə tanış olmağım Seyranın xarakterinin, ərköyünlük və ərkyanalığının, ürək açıqlığının səbəbini, eyni zamanda, gələcək əsərlərinə ilham verən mənəvi dəyərlərin köklərini ğörməyimə, Qarabağ mühitini duymağıma kömək etmişdi.
    Bir sıra hekayələri, memuar və povestləri ,“Daş evlər”, “Nekroloq”, “Palıd toxumu” pomanları, pyesləri çağdaş ədəbiyyatımızın seçilən nümunələri arasında yer almış, Seyran Səxavətə böyük oxucu məhəbbəti qazandırmışdır.
    Bu əsərlər haqqında çox yazılmışdır. Mənə xoş gələn Seyranın maraqlı xarakterlər yaratmaq bacarığı, hər əsərində həyatımızın başqa bir tərəfinə işıq salmaqla, İctimai-siyasi və milli dərdlərin həllinə çalışması, öz yazıçı- vətəndaş vəzifəsini ləyaqətlə yerinə yetirməsidir.

    Seyranın əsərlərinin düzgün anlaşılmadığı vaxtlar da olub. “Qızıl teşt” pyesinin taleyını xatırlayaq. Cəmiyyətin hər təbəqəsi ona bir cür yanaşdı, ortada tənqid hədəfinə çevrilən müəllif oldu. Əsəri hansısa dəstəni müdafiə edib, başqa dəstəni tənqid etməkdə suçladılar. Halbuki, Seyran elə bu yerlibazlıq azarını tənqid etmişdi.
    Görkəmli yazıçımız ədəbi dilimizə Qarabağ ağzının dadını-duzunu, şirinliyini gətirmiş, nəsrimizi ümumxalq dilinin qeyri-adi imkanları ilə zənginləşdirmişir. O, dialoq qurmaq ustasıdır və yaradıcılığının bu keyfiyyətini vaxtilə “Sözün Səxavəti” adlı yazımda geniş təhlil etmişəm.
    44 günlük Vətən müharibəsində Qarabağlı dostlarıma , o cümlədən Seyrana tez-tez zəng vururdum, sevincimizi bölüşürdük. Bu qələbəni görmədən dünysını dəyişmiş dostlarımızı rəhmətlə xatırlayırdıq. Füzuli torpağı düşməndən təmizlənib və şükür ki, Seyran ata yurduna qayıda biləcək; həm də bu torpaqların azad olunması yolunda bədii və publisistik sözü ilə yorulmadan mübarizə aparmış ədəbiyyat fədaisi və ustad qələm sahibi kimi!..
    Ad günün qutlu olsun, Seyran bəy!
     
    Sabir Rüstəmxanlı

  • Samir Əsədli: “Ermənistanın regionun bütün iqtisadi layihələrindən kənarda qalaraq səfil duruma düşməsindən ibrət götürməlidir”

    Ermənistan parlamentinin deputatı Taqui Tovmasyan bir neçə gün əvvəl iki deputat – Sofiya Ovsepyan və Anna Qriqoryan ilə birgə Qarabağa səfər etdiklərini və separatçılarla görüş keçirdiklərini deyib. Bildirib ki, Ermənistan parlamentində “artsax” deputatlar qrupu yaradılıb və orada təmsil olunan erməni deputatlar Xankəndindəki separatçılarla daim əlaqədə olurlar.
    Azərbaycan ictimaiyyətində ən ciddi narahatlıq və etiraz doğuran məsələdən biri də həm xaricilərin, həm ermənilərin rahat şəkildə Rusiya sülhməramlılarının nəzarətində olan Laçın dəhlizindən istifadə edərək Qarabağa gəlməsi və orada separatçılarla təmasda olmasıdır. Hökumətin sərt bəyanatından sonra Rusiya sülhməramlılar xaricilərin Qarabağa qanunsuz səfərlərinə imkan vermədiyini deyir. Amma görünür, bir müddət ara sakitləşən kimi Laçın dəhlizində nəzarət yenidən “yumşalır”.
    VHP Mərkəzi İcra Aparatının rəhbəri  Samir Əsədli “Sherg.az”a bildirib ki, Ermənistandan Azərbaycan ərazisinə qanunsuz səfərlər, xüsusilə də bu səfərlərdə separatçılarla görüşlər yolverilməzdir.
    Ekspertin sözlərinə görə, bu kimi hallar problemin birdəfəlik həllinə qarşı olan addımlardır: 
    “Ermənistanda müəyyən bir qrup torpaq iddialarını kənara qoyub Azərbaycanla münasibətlərin normallaşmasının tərəfdarıdır. Koçaryan-Sarkisyan cütlüyü və onların dəstəkçiləri isə erməni xalqını yenidən fəlakətə sürükləməkdə israrlıdır. Bu məsələdə qəti həlledici sözü erməni xalqı deməlidir. Ermənilər 44 günlük müharibənin ağır məğlubiyyətindən və Ermənistanın regionun bütün iqtisadi layihələrindən kənarda qalaraq səfil duruma düşməsindən ibrət götürməlidir. Qərar verməlidirlər ki, xəstə təxəyyülün ardınca gedib bir xalq olaraq məhv olmaq istəyirlər, yoxsa Qafqazda normal qonşuluq münasibətləri ilə yaşayıb əsl dövlətə sahib olmağa üstünlük verirlər”.
    VHP rəsmisi bildirib ki, Ermənistan parlamentində “artsax” deputatlar qrupunun yaradılması xəstə təxəyyülun məhsuludur: 
    “Bütün bunlarla yanaşı, rəsmi Bakı bu kimi olaylara sərt reaksiya verməlidir. Laçın dəhlizinə nəzarət edən sülhməramlılardan durumu gərginləşdirəcək belə səfərlərə imkan yaratmamağı tələb etməliyik. Diplomatik bəyanatların keçərsiz olduğu halda Azərbaycan tərəfinin öz haqqını bərpa etmə yollarını dünya bir dəfə görüb. Sülhməramlılar bölgədə yeni müharibə istəmirlərsə, öz missiyasını düzgün yerinə yetirsinlər”.

     

    İsmayıl Qocayev

    “Şərq” qəzeti

  • Sabir Rüstəmxanlı Azər Abdullanın vəfatı ilə bağlı başsağlığı verdi

    Azərbaycan ədəbiyyatına ağır itki üz vermişdir. Bu bayram günlərində tanınmış yazıçı Azər Abdullanın ölüm xəbəri bizi sarsıtdı. Azər Abdulla Qərbi Azərbaycanın Zəngəzur mahalının Mığrı bölgəsinin Lök kəndində kolxozçu ailəsində doğulmuşdur. Lök kəndi orta yediillik məktəbində, sonra qonşu kənd orta məktəbində təhsil almışdır. Azərbaycan Dövlət Universitetinin filologiya fakültəsinin dil və ədəbiyyat şöbəsini bitirmişdir.
    Jurnalistik fəaliyyətinə “Azərbaycan məktəbi” jurnalında korrektor, “Mədəni ticarət” qəzetində ədəbi işçi işlərkən başlamış, ilk qələm təcrübələrini və şerlərini dövri mətbuatda çap etdirmişdir. “Qobustan” toplusunda texniki redaktor vəzifəsində çalışmışdır. Hazırda “Oğuz Eli” qəzetinin əlavəsi olan “Yazıçı” qəzetinin baş redaktorudur.
    “Nazim Hikmət və Azərbaycan” mövzusunda namizədlik dissertasiyası müdafiə etmişdir.
    Dövri mətbuatda şeir, hekayə və publisistik yazılarla müntəzəm çıxış etmişdir. O
    “Bir durna qatarıyıq”, “Gedirəm gün doğana”, “Səni gözləyirəm”, “Bəyaz çiçəklər”, “Qəmərlidən keçən qatar” və başqa kitabların müəllifidir. Azər Abdullanın xatirəsi daim yaddaşlarda yaşayacaqdır.  Allah rəhmət eləsin.

    Sabir Rüstəmxanlı
    Xalq Şairi, Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının sədri

  • Qarabağa qayıtmaq özümüzə qayıtmaqdır

    “Azad olunmuş yurdlarımıza qayıdırıq”… Bu sözü tez-tez eşidirik, oxuyuruq və hərdən, doğrudan da, bizə elə gəlir ki, otuz il bundan öncə gördüyümüz çinarlı-kəhrizli Cəbrayıla, qovaqları göyə dəyən Füzuliyə, hasarları qızılgüllü Ağdama qayıdacağıq. Yenə gur meydanlar, adam əlindən tərpənmək mümkün olmayan bazarlar, yazın bu çağında yaşıllığı göz alan zəmilər, hər yerdə qarışqa kimi çalışan insanlar, doğma simalar görəcəyik… Çünki Qarabağı o cür görmüşük, gözümüzə, ürəyimizə o cür hopub və onu başqa cür təsəvvür edə bilmirik. Düzdür, müharibə bitəndən sonra dağılmış şəhərlərin və kəndlərin dəhşətli mənzərələrini televiziya ekranlarında və sosial mediada ara-sıra görmüşük. Amma ürəyimizdə yenə bir ümid olub ki, o boyda vilayətin bütün gözəllikləri, o cür abad və inkişaf etmiş şəhərlərin, kəndlərin bütün tikililəri, yolları, bağları, bağçaları, qəbiristanları, abidələri dağıdıla bilməz. Hardasa, hansı bir guşədəsə gözdən yayınıb salamat qala bilər, yaxud evlər dağıdılsa da, küçələr, yollar dağıdılmaz. O yollar bələdçilik edər, axtardığın ünvanı tapa bilərsən, hansısa nişanələr sənə öz doğma ocağını, dağılmış evinin xarabalıqlarını tapmağa kömək edər. Buna görə də müharibədən sonra hər kəsin ürəyində bir istək var: tez qayıdım, görüm ata-babamın izlərini qoruyan yurdlarımız nə vəziyyətdədir? Bağımızdan-bağçamızdan salamat qalan bir şey varmı?
    Erməni vəhşiliklərinin bütün murdar üzlərini görmüşük, haqqında çox oxumuşuq, çox bilirik. Ancaq mart ayının 17-də siyasi partiya liderləri ilə birlikdə Ağdama səfərdən sonra mən artıq erməni vəhşiliyi terminini lüğətdən silmək istəyirəm. Vəhşilik sözünün yerinə nə isə onların bütün murdarlıqlarını, insanlıqdan çox-çox uzaq olan iyrənc xislətlərini, insan əli ilə yaradılan hər şeyi viran qoymaq xasiyyətlərini ifadə edə bilən başqa bir söz tapmaq istəyirəm. Bunların özlərini sata-sata dünyada fahişəliyin təməlini qoyduqlarını, yəni qanlarının murdarlığını bilirik, ancaq Ağdamda gördüklərimdən sonra onların bütün bunlardan daha mənfur və alçaq bir yolla dünyaya rəzalət səpməyə gəlmiş bir şeytan törəməsi olduqlarına bir daha əmin oldum.
    … Təmas xəttindən başlayaraq yollar boyu hər tərəf qazılmış torpaq təpələri, kanallar, yeraltı sığınacaqlar, lağımlar, ucu-bucağı olmayan səngərlər… Bir sözlə, torpağın altını üstünə çeviriblər. Sanki iki milyonluq Ermənistanın hamısı Ağdam çöllərinə tökülüb otuz ildə ancaq köstəbək yuvaları qurmaqla məşğul olub. Azərbaycanın ən bərəkətli torpaqlarıdır buralar. Yazın bu vaxtında bu düzlərin üstündə cənnət havası dolaşardı. Erməni ayağı dəyəndən torpağın rəngi qaçıb, sular quruyub, ağacların damarında qan donub, yol itib. Yerli adamlar olmasa, hansı istiqamətə gedəcəyini bilməzsən. Vaxtilə gözəl evləri, bərəkətli bağ-bağçaları ilə insanı valeh edən kəndlərdən ancaq orada-burada sınıq dişə bənzər divar qalıqları qalır. Elə bilirdim ki, nə qədər dağıdırlar, dağıtsınlar, Ağdam şəhərinin içinə girən kimi hansı yolun Əsgərana, hansı yolun Xocəvəndə, hansının Ağdərəyə apardığını asanca müəyyənləşdirərəm. Ancaq Ağdam məscidini və onun qoşa minarəsi, Ağdam teatrının sütunları qalmasa, burada köhnə şəhərin heç bir istiqamətini müəyyənləşdirmək olmaz. Bircə İmarət abidələrinin hamısını uçura bilməyiblər. Çünki biz bu torpaqlara qayıda bilməsək, o möhtəşəm məqbərələri, yəqin ki, guya eradan əvvəl yaşamış “tiqranların, aramların” adına çıxacaqdılar. Qoşa minarəyə isə ona görə toxunmayıblar ki, minarələrin ucalığından ətrafa nəzarət edə bilsinlər. Amma hər halda, şükür ki, bu minarələr qalır. “Qarabağ Azərbaycandır” harayının sonuna qoyulan nida işarəsi kimi! Bu şəhərin əhalisinin Allaha ucalan əlləri kimi, azan kimi… Ağdam möhtəşəm bir şəhər idi. Bunu viran qalmış evlərdən nişanə qalan möhkəm daş divarlar da göstərir. Bu evlər şəhərin skeletidir, şəhərin dünyanın haqsızlığına və biganəliyinə gülən dişləridir. Dağıdılmış Ağdamın bənzəri yer üzünün heç yerində tapılmaz. Buranı dünya müharibələrinin viran qoyduğu şəhərlərlə də, hətta Vezuvi vulkanının külü altında qalmış Pompeylə də, atomun ilk qurbanı Xirosima ilə də tutuşdurmaq olmaz. Ağdam şəhərinin qalıqları insanlıq tarixinin görmədiyi ən ağlasığmaz bir düşmənçilik, barbarlıq və qancıqlıqdır.. Ətrafımdakı adamlqr olmasa, elə bilərəm, mən doğma planetimizin üstündə deyiləm; Ayda və ya başqa bir planetdəyəm, gördüyüm bu divar qalıqları arasında heç vaxt canlı həyat olmayıb, min illərdir, burda yalnız xəyalatlar dolaşır. Yalnız martın ortaları üçün gözlənilməz istidə saçları yaşıllaşan söyüdlərə baxanda bilirsən ki, bir azdan bu viran yurdlar yaşıllığa bürünəcək və təbiət də bizim qayıdışımızı hiss edərək bu yaraları büküb gizləməyə çalışacaq!
    Minalardan təmizlənərək gəlib-gedənlər və əsgərlər üçün açılmış yollarla hərəkət edirik. Ağdamın rəmzlərindən olan çay evi, meydanın ətrafındakı ikimərtəbəli binaların qalıqları, Ağdam teatrının əzəmətli portalı, ön sütunları köhnə xatirələri sızıldadır. 1990-cı ilin yanvar ayının 18-də bu teatrda mənim “Uzaq əsrlərin həqiqəti” adlı pyesim oynanılmışdı. Bakıda 20 Yanvar faciəsinin soyuq yelləri əsirdi, şəhərdən çıxıb Ağdama, intizarla gözlədiyim tamaşaya baxmağa gələ bilməmişdim. Bu, ilk və son tamaşa, mənim pyesim də Ağdamda şəhid olmuşdu…
    Yalnız ön divarlarının uçuqları üstündəki fresko qalıqları xatırladır ki, bura Ağdamın çörək muzeyidir. Bura dünyada analoqu, bənzəri olmayan bir muzey idi. O vaxt Ağdamda raykom katibi işləyən rəhmətlik Sadıq Murtuzayevlə bu muzeyi gəzmiş və rayon haqqında yazdığım oçerkdə bu muzeyə ayrıca yer vermişdim.
    İmarətdə Qarabağa və bütün Azərbaycana şöhrət olan insanların bəzisi uçurdulmuş, bəzisi toxunulmamış məqbərələrinə, qəbirlərinə baş çəkdik. Sonra Əsgərana, ordan da Şuşaya uzanan yolla düşmən əlində qaldığından eyni açılmamış, ilğımlı dağlara doğru üz tutduq. Erməni vəhşiliyinin zirvəsi buradadır. Neçə min şəhidin məzarını dağıtmaqla kifayətlənməyiblər, qəbirlərdən şəhidlərin bizim üçün müqəddəs olan qalıqlarını, sümüklərini də çıxarıb aparıblar, yuxarı tərəfdəki qəbiristanı şumlayıb taxıl əkiblər! Və bu vəhşiliklər törədiləndə… Bakıda 30 min erməni rahat yaşayıb, qohum-qardaşları burada arın-arxayın kef çəkiblər və imkanlıları Bakıda da başımızda turp əkiblər. Gəl baş aç bizdən! Əsgəranla sərhəddən Şahbulağa döndük. Dağ ətəyində erməni kəndlərinin ağ dəmir damları gün işığında parıldayır, hamısı dağıdılmış Ağdamın hesabınadır, amma biz hələ onlarla hesabımızı çəkməmişik!
    Bu da Pənah xanın ilk qalası! Sonra paytaxtını Şuşaya daşımışdı! Qalaya toxunmayıblar. Restorana çeviriblər, gələnlərə öz abidələri kimi təqdim ediblər, bütün bu torpaqları öz torpaqları olaraq tanıtmağa çalışdıqları kimi! Yüzlərlə qonaq, Minsk qrupu… Biri də soruşmayıb ki, buralar sənindirsə, niyə viran qoymusan? Ancaq, bəlkə, elə bu dağıntıları da bizim ayağımıza yazıblar…
    Şahbulaq yenə əvvəlki gurluğu ilə axır. Bir vaxt bu bulaqdan ilhamlanıb görkəmli yazıçımız, dostum Fərman Kərimzadə ilə “Ağdamın çörəyi, Şahbulağın suyu” adlı bir oçerk yazmışdıq. Minadan ehtiyat edib Boyəhmədli kəndinin yaxınındakı qəbiristana gedə bilmədim. Oradakı Daş balbalların taleyini düşünürdüm. Bütün Avroasiyanı bürüyən, “Türk qarıları”, “Daş babalar” kimi müxtəlif adlar daşıyan, türkün pozulmaz damğası olan o daşları da, yəqin, aparıb “erməniləşdiriblər”.
    Şahbulağın suyu sanki bütün sıxıntılarımı yuyub apardı. Suyun axıb getdiyi sızra boyu uzanan bağ tala-tala çiçəkləyir. Hər tərəf dağıdılıb, düzdür, ancaq əsas budur ki, Biz Qayıtmışıq! Biz düşməni əzmişik. Şəhidlərimizin qisasını ‒ öcünü almışıq. Şükür, işləyən əlimiz, həvəsimiz, ilhamımız, gücümüz də yerindədir.
    Ölkənin müəyyən istisnalarla, bütün siyasi partiyalarının bir yerdə işğaldan azad edilmiş torpaqlarımıza bu səfəri son dərəcə əhəmiyyətli, tarixi bir hadisədir. Bizi düşündürür. Bu birliyimiz olsaydı, yəqin, o vaxt bu torpaqları itirməzdik… Bu birliyimiz olmasa, Vətən müharibəsində qələbə qazana bilməzdik! Bu birliklə bütün şəhər və kəndlərimizi yenidən quracağıq. Qədim şəhərlərimizin yerinə gələcəyimizin şəhərlərini ucaldacağıq… Ancaq dağıdılmış Ağdamın bir parçasını da erməni vəhşiliyinin örnəyi, muzey kimi elə indiki kimi saxlamaq lazımdır.
    Azad edilmiş səkkiz rayonumuzdan yalnız birini görməyimiz çalınan qələbənin əhəmiyyətini və böyüklüyünü daha yaxşı dərk etməyə imkan verir. Adama elə gəlir ki, o torpaqlar bu baharı da bizsiz qarşılasa, bizdən həmişəlik üz döndərərdi.
    Bir də qarşıda bizi nə boyda işlərin gözlədiyini düşünürsən. Bütün torpaqların minalanması tələskənliyə imkan vermir. İlk növbədə, bu gizli xəyanət cəbhəsini də zərərsizləşdirməliyik. Bu işə daha çox qüvvə və texniki vasitə cəlb olunmalıdır.
    Ağdamın bu durumunu görəndən sonra bütün ayrılıqlar unudulur , fikir fərqləri, siyasət meydanları mənasını itirir. Üç avtobus müxtəlif adlar altında yadlaşan, uzaqlaşan adamlar bir səmimi ailəyə dönür Elə bilirəm, yaz havası və bizim söhbətlərimiz dağıdılmış şəhəri silkələyir. Hər tərəfdən yorğun səslər gəlir: “Hanı mənim övladlarım?”

    Sabir Rüstəmxanlı
    17.03.2021

  • Sabir Rüstəmxanlının Novruz təbriki

    Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının sədri, Millət Vəkili Sabir Rüstəmxanlı Azərbaycan xalqını Novruz bayramı münasibəti ilə təbrik edib.
    Təbrikdə deyilir: “Əziz bacı və qardaşlarım! Hər birinizi Novruz bayramı münasibətilə təbrik edir, cansağlığı, ruzi-bərəkət, yurdumuza əmin-amanlıq arzulayıram. Azərbaycan xalqının ilkin dünyagörüşünü özündə yaşadan Novruz əski inanclarımızı, təbiətə ilkin baxışlarımızı özündə əks etdirir. Yeni gün olaraq qeyd etdiyimiz bu bayramda ibtidai inancdan tutmuş xalqımızın müxtəlif dövrlərdə müxtəlif dini etiqadlardan yaranan ənənəsi, adətləri toplanıb. Bu bayram həm də təbiətin, torpağın oyanması, xeyirin şər üzərində qələbəsi, soyuğun istiliyə, sülhün savaşa, xoşgörünün şiddətə qarşı olduğunu göstərən bir mərasimdir. Bu bayramda sevgi nifrətə qalib gəlir, küsülülər barışır; süfrənin nemətləri qapını döyən istənilən şəxslə bölüşülür, gələcəyə inam, xoş günlərə güvənc artır. Novruz – təkcə torpağın oyanması, ruzi-bərəkət, bolluq rəmzi deyil, həm də ruhumuzun təzələnməsi, qan yaddaşımızda yaşatdığımız adət-ənənlərimizin, dünyagörüşümüzün, həyata baxışımızın təzahürü, milli arzu və istəklərimizin ifadəsi, xalq olaraq Tanriya dua mərasimlərimizin cəmləşdiyi törəndir. Ən çətin tarixi dövrlərdə, Novruz bayramı dövlət səviyyəsində qadağan edildikdə belə, xalqımız bu mərasimi təmtəraqla keçirmiş, min illərin ənənəsini yaşatmış, milli ruhunu, milli kimliyini ayaqda saxlamağı bacarmışdır.
    Bu Novruzun tariximizdə xüsusi yeri var. Dövlət müstəqilliyi qazandıqdan sonra ilk dəfədir ki bayramı torpaqlarımızın azad olunduğu bir şəraitdə keçiririk. Xalqımıza milli qürur və şərəf hissini, qələbə sevincini yaşadan, üçrəngli bayrağımızı işğaldan azad olunmuş torpaqlarımızda, Qarabağın tacı olan müqəddəs Şuşada dalğalanır. Belə bir sevinci gerçəkləşdirin şəhidlərimizin ruhu qarşısında sayğı ilə baş əyir və bütün xalqımızı Novruz münasibəti ilə təbrik edirəm. Vətənimiz, millətimiz üçün xeyirli-uğurlu illər arzulayıram.

  • Sabir Rüstəmxanlı: “Vətən sevgisi qanunla olmur ki, vətən sevgisi qanunların üstündədir.”

    Azərbaycanda Vətənpərvərlik tərbiyəsi ilə bağlı qanun qəbul edilə bilər. Sözügedən qanunun layihəsi martın 15-də Milli Məclisin Elm və təhsil komitəsinin iclasında müzakirə olunub.  Komitənin sədri Bəxtiyar Əliyev bildirib ki, prezident İlham Əliyevin parlamentin qarşısında qoyduğu böyük vəzifələrdən biri gənclərin milli ruhda, vətənpərvərlik ruhunda yetişdirilməsi ilə bağlıdır.  Komitə üzvləri iclasda müasir dövrdə gənclərin xarici təsirlərdən qorunmasının, tarixi, milli dəyərlərə və dövlətçiliyə sadiqlik ruhunda yetişdirilməsinin vacibliyini qeyd edərək bu məsələnin əhəmiyyətindən danışıb.  “Vətənpərvərlik tərbiyəsi” məsələsini qanunvericiliklə tənzimlənməsi nə dərəcədə düzgündür? Bu, gənclərin arasında hakim ideologiyasının təbliğatına çevrilə biləcəkmi? “Vətənpərvərlik tərbiyəsi” bir fənn kimi dərs cədvəlinə salınarsa, tədris prosesinə necə təsir göstərəcək?  Oxşar qanun 2020-ci ildə Rusiyada qəbul olunub. Ölkənin parlamenti prezident Vladimir Putinin təklif etdiyi Rusiya məktəblərində və ali təhsil müəssisələrində vətənpərvərlik tərbiyyəsinin gücləndirilməsi ilə bağlı qanun layihəsini qəbul edib.  Rusiya ekspertləri hesab edir ki, məktəbdə vətənpərvərlik tərbiyyəsi formal olacaq, bununla belə təhsil keyfiyyəti aşağı düşə bilər. Çünki müəllimlərin üzərinə əlavə bürokratik hesabatlılığın yükü düşəcək.

    Digər ekspertlər isə əmindir ki, mühafizəkar idealları qanun vasitəsilə möhkəmləndirərək dövlət ictimaiyyətə, xüsusi olaraq gənclərə ideoloji nəzarətini gücləndirməyə çalışır.

    Milli Məclisin deputatı Sabir Rüstəmxanlı “Turana” bildirib ki, vətənpərvərlik hissi yazılmamış bir qanundur.

    “Hər bir ailənin borcudur ki, uşağını vətənə sevgi ruhunda tərbiyə eləsin. Vətən sevgisi qanunla olmur ki, vətən sevgisi qanunların üstündədir.”

    Deputat hesab edir ki, qanunla iş düzələn deyil, işin kökü təhsil sistemindədir.

    “O sistem özü yaxşı olmayandan sonra qanunla heç nə düzəlməyəcək. Amma hər halda sözügedən qanunu qəbul edilərsə, onun da bir ziyanı olmayacaq,” o qeyd edib.

  • Samir Əsəsli: “ATƏT və digər beynəlxalq təşkilatların bölgədə görəcəyi konkret və mühüm bir iş qalmayıb”

    “Biz artıq işğaldan azad edilmiş ərazilərin bərpasına başlamışıq. Yenidənqurma proqramı artıq həyata keçirilir”. Bu sözləri Prezident İlham Əliyev İsveçin Xarici işlər naziri, ATƏT-in fəaliyyətdə olan sədri xanım Ann Lindenin başçılıq etdiyi nümayəndə heyəti ilə görüşündə deyib. Dövlət başçısı bildirib ki, işğaldan azad edilən torpaqlarda çox iş görülməlidir, çünki bütün infrastruktur dağıdılıb: “Biz artıq Ermənistanla Azərbaycan arasında kommunikasiyaların açılması ilə bağlı danışıqlar prosesinə başlamışıq. Bu, noyabrın 10-da imzalanmış Bəyanatın bir hissəsidir”. Ölkə rəhbəri vurğulayıb ki, BMT Təhlükəsizlik Şurasının qətnamələri və ATƏT-in qərarları artıq icra edilib:
    “Beləliklə, indi biz diqqəti gələcəyə cəmləşdirməliyik”. ATƏT-in fəaliyyətdə olan sədri XİN rəhbəri Ceyhun Bayramovla da görüşüb. Nazir təşkilatın bölgə üçün görə biləcəyi konkret işlərdən bəhs edib.
    Qısacası, həm Prezident, həm də xarici işlər naziri 30 ilə yaxın müddətdə münaqişənin həllində müsbət rol oynamayan bir qurumun bundan sonra hansı işləri görə biləcəyinə diqqət çəkiblər.
    Açıq şəkildə vurğulanıb ki, özünü doğrultmayan təşkilatın bundan sonrakı əsas missiyası bölgədə kommunikasiyaların bərpasına yardım etmək və humanitar fəaliyyətdə yer almaqdan ibarətdir.
    Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının funksioneri, siyasi şərhçi Samir Əsədli “Şərq”ə açıqlamasında vurğulayıb ki, Azərbaycan rəhbərliyinin və digər rəsmilərin ATƏT-in bölgədə fəaliyyəti haqda bəyanatları yalnız diplomatik etika prinsiplərinə söykənir:
    “Avropalılar da, rəsmi Bakı da çox gözəl başa düşürlər ki, ATƏT və digər beynəlxalq təşkilatların bölgədə görəcəyi konkret və mühüm bir iş qalmayıb.
    Bu gün Qarabağda və Azərbaycan-Ermənistan münasibətlərində əsas söz sahibi Ankara və Moskvadır. Əlbəttə, Rusiyanın prosesdə əsas oyunçu olmasının mənfi tərəflərinin olması başqa məsələdir.
    Amma reallıq və fakt odur ki, Avropa ölkələri və Qərbi təmsil edən beynəlxalq təşkilatlar Qarabağdakı proseslərdən tamamilə kənardadırlar”.

  • “Şəxslərin əvəzlənməsindənsə, idarəçiliyə baxışın dəyişilməsi vacibdir”

    Ötən həftə qəfildən keçirilən hakim Yeni Azərbaycan Partiyasının VII qurultayı hələ də cəmiyyətin əsas mövzularından biridir. PİA.az-ın əməkdaşı hakim partiyanın qurultayını və mövcud siyasi reallıqları Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının səfr müavini Nəsimi Şərəfxanlı ilə müzakirə edib.

    Nəsimi Şərəfxanlı: “Uzun müddət partiya nomenklaturasını işğal etmiş “qocalar qrupunun” əvəzlənməsi hakim partiyada müəyyən dəyişikliklər yaradacaq. Amma eyni prosesin iqtitardakı nəticələrinə baxanda böyük ümidlərə yer qalmır”.

    – Nəsimi bəy, YAP-ın VII qurultayı hazırda cəmiyyətimizdə ən çox müzakirə olunan məsələlərdən biridir. Bəziləri hesab edir ki, bu qurultay hakim partiyada böyük dəyişikliklərin başlanğıcıdır. Parlamnetin ana müxalifət partiyasının nümayəndəsi olaraq hakim partiyanın son qurultayını necə dəyərlədirirsiz? Hesab edirsinizmi YAP-dakı yenilənmə ölkədə siyasi münasibətləri dəyişmək üçün stimul ola bilər?

    – Hakim partiyanın son qurultayı zaman baxımdan gözlənilməz idi, nəticə çoxdan cəmiyyətdə müzakirə olunurdu və hər kəs iqtidarda aparılan kadr dəyişiklliklərinin partiyaya da sirayət edəcəyinin fərqindəydi. Təbii ki, uzun müddət partiya nomenklaturasını işğal etmiş “qocalar qrupunun” əvəzlənməsi hakim partiyada müəyyən dəyişikliklər yaradacaq. Ramiz Mehdiyevin, Əli Həsənovun, Arif Rəhimzadənin, Əli Əhmədovun və beynində hələ də kommunist təfəkkürü saxlayan şəxslərin partiya rəhbərliyindən kənarlaşdırılaraq nisbətən gənc şəxslərin iş başına gətirilməsi təqdirəlayiqdir. Amma anoloji prosesi rəsmi iqtidar strukturlarında da müşahidə etmişik. Amma eyni prosesin iqtitardakı nəticələrinə baxanda böyük ümidlərə yer qalmır. Çünki bu gün də bir çox nazir postlarında yer alan yeni şəxslər “köhnə qvardiya”dan ciddi şəkildə fərqlənmir. Ziya Məmmədov, Səlim Müslümov, Misir Mərdanov və digərləri əvəzləndi nə baş verdi ki? Yenə köhnə hamam, köhnə tas. Yəni təhsil, Səhiyyə, Sosial Müdafiə və digər strukturlarda bunun şahidi olmuşuq. Buna görə şəxslərin əvəzlənməsindənsə idarəçiliyə baxışın dəyişilməsi daha vacibdir. İstər YAP-da, istərsə də hakim komandada aparılan kadr dəyişikliklərinin ölkədə mücbət istiqamətə doğru təkan olacağına bundan sonra ümid etmək olar.

    – Azərbaycanın siyasi mühiti əsasən iki qütblü olaraq görülür. Qütblərdən biri hakimiyyət, digəri isə “sistemdən kənar” müxalifət hesan olunur və burda ideologiya, sol, ya da sağ prinsiplər özünü doğrultmur ya da özünə yer tapmır. VHP özünü bu qütblərin hansındasa görə bilirmi, ya da bu qütblərin arasında qalmağı VHP üçün hansısa şans və yaxud şansızlıq kimi dəyərləndirmək olarmı?

    – Azərbaycan siyasi sistemində ideologiya problemi var. Siyasi partiyaların böyük əksəriyyətinin proqramı eyni ideoloji dəyərlərə söykənir. Firqə fərqliliyi ideoloji baxışa deyil, siyasi taktikaya və ya liderə görə seçildiyindən Azərbaycanda partiya həyatında anormallıqlar yaşanır. Millətçilik, Liberalizm, Sosial bərabərlik və digər ideoloji prinsipləri əsas götürərək cəmiyyətə fərqli liderlər deyil, fərqli proqramlar, konsepsiyalar, baxışlar təqdim edilmir. Məncə siyasi sistemimizdəki durğunluğun əsas səbəbi budur.

    Nəsimi Şərəfxanlı: “Bütövlükdə siyasi sistemdə kəskin dəyişikliklər vacibdir. Ölkə əhalisinin siyasi iradəsi partiyaların potensialında parlamentdə və hökümətdə öz əksini tapmalıdır”.

    Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası “Nicatımız Vətəndaş Həmrəyliyindədir” şüarı ilə yaranaraq milli birlik, həmrəylik prinsipini əsas götürüb. Əlbəttə bu tam ideoloji sistem sayıla bilməz. Amma bu prinsip bir çox məqamlarda VHP-ni digər siyasi partiyalardan fərqləndirib və etiraf edək ki, hakim partiya da ölkənin həlledici anlarında bu prinsipi əsas tutub. Bu baxımdan VHP-ni kəskin qütbləşməyə qarşı olaraq şanslı partiya sayıram. Bu şanslılıq hər zaman parlamentdə təmsil olunmaqla yekunlaşmayıb, özünün təşkilati strukturlarını qoruyaraq inkişaf etdirməkdə də özünü göstərib.

    – Belə bir fikir var ki, Azərbaycan elektoratının böyük hissəsi həm hakimiyyət partiyasını, həm də müxalifəti “qocalmış” olaraq görür. Xüsusən də müxalifəti. Sizcə Azərbaycan siyasətinə yeni qüvvələrin gəlməsi üçün siyasi təlabat varmı və ölkə siyasətində nə zamansa üçüncü qütbün yaranmasını mümkün hesab edirsinizmi?

    – Mən siyasətdə qoca-gənc fərqliliyinin, qarşıdurmasının tam əleyhinəyəm. İllərdir ki, müxalifət “qocalıb” deyirlər. Çox yaxşı. Əgər belədirsə hanı gənclik? Kim qarşısını alır ki? Azərbaycanda onlarla gənc partiya sədri var və etiraf edək ki, onların ictimai tanınma imkanları klassik siyasilərimizdən daha çoxdur. Amma ortada nəticə də yoxdur.

    Nəsimi Şərəfxanlı: “Bu gün də bir çox nazir postlarında yer alan yeni şəxslər “köhnə qvardiya”dan ciddi şəkildə fərqlənmir. Təhsil, Səhiyyə, Sosial Müdafiə və digər strukturlarda bunun şahidi olmuşuq və olmaqdayıq”.

    Bu gün müxalifət liderləri tablosu Azərbaycanın istiqlalı üçün yol başlayan Meydanın tribunası kimi tanınır. Mən konkret adlar çəkib kimlərisə uğursuz siyasətçi kimi tanıtmaq istəmirəm, amma gəlin qəbul edək ki, cəmiyyət bu gün də Sabir Rüstəmxanlı, İsa Qəmbər, Etibar Məmədov, Fazil Qəzənfəroğlu, Qüdrət Həsənquliyev, Mirmahmud Mirəlioğlu və digər klassik siyasi liderlərimizin fikir və taktikalarına diqqət yetirir.

    Azərbaycanda üçüncü qütbün ortaya çıxmasına gəlincə isə, mövcud iki qütb: iqtidar-müxalifət arasında münasibətlər və sistem qaydasına düşməyincə hər hansı yeni qüvvədən danışmağa dəyməz. Bütövlükdə siyasi sistemdə kəskin dəyişikliklər vacibdir. Ölkə əhalisinin siyasi iradəsi partiyaların potensialında parlamentdə və hökümətdə öz əksini tapmalıdır. Bunun ən yaxşı yolu proparsional seçki sistemidir. Bu seçki prinsipi ilə partiyalar gerçək gücünü və siyasi mübarizəsini parlamentə daşımalıdır. Həmin parlamentdə ölkənin problemlərinin həll yollarının ən yaxşı variantları ortaya qoyulacaq.

    – Ümumiyyətlə Azərbaycan siyasətində üçüncü qütbün ortaya çıxa bilməsi üçün siyasi mühiti nə qədər əlverişli hesab edirsiniz?

    – Bir daha qeyd edirəm ki, mövcud iqtidar-müxalifət münasibətləri üçüncü siyasi güc mərkəzinin ortaya çıxmasını istisna edir. Əslində bu gün parlamentdə təmsil olunanları üçüncü qütb kimi də dəyərləndirmək olar.

    Nəsimi Şərəfxanı: Azərbaycanda hakimiyyətin adminstrativ gücü həddindən artıq çoxdur və bu hakimiyyət heç bir halda alternativ qəbul etmir”.

    Amma biz bilirik ki, bu tam olaraq belə deyil və həmin partiyalara Azərbaycan xalqının etimadı arzu edilən səviyyədə deyil. Bir zamanlar REAL hərəkatı da üçüncü qüvvə olaraq formalaşmaq istəyirdi. Alındıra bilmədilər. Üçüncü qüvvə təbii siyasi proseslə baş verə bilər, bu sifarişlə və ya təhlillə olmur.

    – Bəs Azərbaycanda mövcud durumu dəyişdirmək mümkündürmü?

    – Mən hazırkı şərtlərdə buna ehtimal vermirəm. Və hesab edirəm ki, buna cəhd etmək Don Kixotun yel dəyirmanı ilə savaşmasını xatırlada bilər. Çünki Azərbaycandakı siyasi mühit hazırda elə formalaşıb ki, ancaq bir-birlərini tamamilə inkar edən iki qütbün birində yer almalısan. Bu qütblərdən kənrda olanlar isə özlərini cəmiyyətə təqdim edə bilmirlər. Bunun yolu da yoxdur. Misal üçün özünə nəyin bahasına olursa olsun karyera qurmaq istəyənlər hakimiyyətin yanında yer alır və ancaq hakimiyyətin bucağından problemlərə yanaşırlar. Azərbaycanı fərqli və daha azad bir vətəndaş cəmiyyəti olaraq görmək istəyənlər isə ancaq “sistemdən kənar” müxalifətin bucağından məsələri həll etmək istəyirlər. Böyük əksəriyyət isə heç bur tərəfə inanmır və fərdi qaydada özlərini xilas etməyə çalışırlar.

    Nəsimi Şərəfxanlı: “VHP-də mövcud imkanlar daxilində mümkün olanları edir. Biz öz imkanlarımız içində mövcudluğa təsir etməyə çalışırıq”.

    – Bəs bu böyük əksəriyyəti üçüncü qüvvə niyə özünə cəlb edə bilmir?

    – Bunun səbəbi çox sadədir. Azərbaycanda hakimiyyətin adminstrativ gücü həddindən artıq çoxdur və bu hakimiyyət heç bir halda alternativ qəbul etmir. Bunu hamı bilir və bu üzdən də böyük əksəriyyəd də yaxşı bilir ki, onların üçüncü qüvvəyə verəcəkləri dəstək elə ikinci qüvvə demək olacaq. Yəni normal siyasi mühitdə hakimiyyət alternativliliyi qəbul etmir. Azərbaycanda isə bu olmadığı üçün böyük əksəriyyət özünə heç də əziyyət vermək istəmir.

    – VHP parlamentdə üç deputatla ana müxalifəti təmsil edir. Hesab edirsinizmi ki, müxalifət olaraq öz vəzifələrinizi yerinə yetirirsiz?

    – Məşhur bir ifadə var. “Siyasət imkanlar daxilində mümkün olanı etmək sənətidir”. Hesab edirəm ki, parlament müxalifəti olaraq VHP-də mövcud imkanlar daxilində mümkün olanları edir. Biz öz imkanlarımız içində mövcudluğa təsir etməyə çalışırıq.

    Nərminə UMUDLU
    pia.az