Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası

Category: Müraciət

  • Milli Məclisdə Sabir Rüstəmxanlı kimi müdrik, sayıq insanların olması zəruridi

    Xalqın,millətin xosbəxt gələcəyini düşünən hər bir vətəndaş bu seçkidə düzgün qərarlar qəbul etməlidir

     

    Çox hörmətli Sabir bəy!

    Rayonumuzda olarkən mənə hədiyyə etdiyiniz milli taleyimizlə bağlı dəyərli “Milli taleyimiz və biz” kitabınızı (Bakı – 2018) bir daha oxudum, dəqiq, dürüst analitik təfəkkürünüzü bir daha alqışladım.  Ona görə bir daha ki, Sizin bu və başqa bu kimi vacib mövzulardakı incə polemikalarınızı mətbuat səhifələrində, televiziya verlişlərində, internet saytlarında və şəbəkələrində, elektron mediada çox oxumuş, izləmiş, həmişə də analitik təfəkkürünüzün dərinliyinə, dürüstlüyünə, geniş eridusiyanıza, yüksək polemika mədəniyyətinizə heyran qalmışıq.

    Heyif ki, bizdə polemika mədəniyyəti çatmır, diskussiya iştirakçıları çox vaxt söysöylənən fikirləri təhlil etmək, o fikirlərdəki səhvləri, yanlışlıqları açıb göstərmək, aydınlaşdırmaq əvəzinə onları kökündən inkar edib danır, yalnız öz həqiqətini sübut etməyə çalışırlar. Buna ümumən nihilizim deyilir. Bu da olduqca səhv, ziyanlı yoldur. Siz heç vaxt heç kəsi inkar edib danmırsınız, söylənən fikirlərə münasibətinizi bildirir, həmin fikirlərdəki məhz səhv məqamları açıb göstərir, aydınlaşdırırsınız. Özü də qışqır-bağır salmadan, səsinizin tonunu zərrə qədər də qaldırmadan, özünüzün sakit, təmkinli və təkidli ahənginizlə. Çoxumuza elə gəlir təkid səsin tonunda, sözlərin bərkdən deyilməsindədir, unuduruq ki, bu, fikrin mahiyyətində, həqiqətin özündədir. Var gücünlə qışqırıb təkidlə aləmə car çəksən də ikini ikiyə vuranda heç vaxt beş etməz, ikini  ikiyə vuranda dörd etməsi kimi sadə həqiqəti isə lap yavaşdan desən də təkidli səslənər.

    Çox hörmətli Sabir bəy, Sizin parlament seçkilərinə namizədliyinizi bizim 61 saylı Neftçala Seçki Dairəsindən irəli sürmək təşəbbüsünüz köhnə tanış kimi məni ürəkdən sevindirdi. Namizədliyinizi Azərbaycanın istənilən bölgəsindən irəli sürsəydiniz yekdilliklə dəstəklənərdiniz, Neftçalanı seçməyiniz bizə etimadınızdan xəbər verir. Buna görə həmyerlilərimiz adından Sizə təşəkkürümü bildirirəm… Əksər Neftçala seçiciləri, Neftçala ictimaiyyəti, Neftçala hərəkatçıları kimi, onlardan bir qədər də artıq maraqla mən də ilk gündən milli azadlıq hərəkatındakı fəaliyyətinizi ardıcıl izləmiş, həlledici məqamlardakı dəyanətinizi, qətiyyətinizi ürəkdən alqışlamışam. Ona görə bir qədər artıq maraqla ki, rayonumuzun sakinlərindən Sizə bir köynək yaxınam, Sizi gənclik illərindən tanıyıram. Dövrünün elitar ali məktəblərindən olan Azərbaycan Dövlət Universitetinin eyni fakültəsində, eyni kursunda təhsil almışıq. Filoloji fakültənin sizin təhsil aldığınız dil-ədəbiyyat şöbəsində, gərək ki, hər birində 20-dən artıq tələbə olan 2 qrup var idi, həmin fakültənin tərkibindəki bizim jurnalistika şöbəsində isə 17 tələbə təhsil alırdı. Fəlsəfə, Sov.İKP tarixi, Azərbaycan ədəbiyyatı tarixi, xarici ölkələr ədəbiyyatı tarixi, digər bu kimi ümumi fənlərin mühazirələrində qruplarımız patok halında birləşdirilir, böyük bir auditoriya əmələ gəlirdi. O qədər tələbənin arasında ilk gündən sayılıb-seçilmək, müəllimlərin, tələbə yoldaşlarının diqqətini cəlb etmək, yaddaşda qalmaq asan deyildi. Amma o vaxt Siz bunu bacardınız, sonrakı dövrdə də götürdüyünüz xətti dönmədən davam etdirdiniz.

    O vaxt o böyük auditoriyadakı tələbələr arasında çox istedadlı gənclər var idi. Sonralar onların bir çoxu tanınmış alim, şair, nasir, siyasətçi kimi yetişdi, müxtəlif sahələrdə ölkəmizə layiqli xidmətlər göstərdi. Həmin nəslin nümayəndələri arasında Siz özünüzün istedadınız, mərdliyiniz, cəsarətiniz, vətənpərvərliyinizlə həmişə diqqəti cəlb etmiş, ən çətin, həlledici vaxtlarda milli azadlıq hərəkatının ön cərgələrində olmusunuz.

    Yuxarıda yazdıqlarım məsələnin subyektiv tərəfidir. Sizə hörmətimizin, rəğbətimizin, etimadımızın kökü, səbəbləri isə dərindir. Siz azad, müstəqil Azərbaycanımızın təməl daşını qoyanlardan biri, birincilərindənsiniz, son dövr milli azadlıq hərəkatının həmişə ön cərgələrində addımlamış, onu çətin yollardan keçirib qələbəyə qovuşdurmusunuz. Vətən, xalq qarşısındakı çoxsaylı xidmətlərinizi saymaqla qurtarmaz. Təkcə müstəqillik düşüncəmizin ilk carçısı “Ömür kitabı”nızı happy wheels demo və müstəqil mətbuatımızın ilk qaranquşu “Azərbaycan” qəzetini götürmək bəsdir. Ən önəmlisi isə Sizin heç kəsə bənzəməyən ölən ruhunuz, xüsusiyyətinizdir. Hər bir xalqın, millətin birliyi, uğuru üçün vacib olan özəl ruhunuz, xüsusiyyətiniz.

    Ölkə başçısı byük siyasi iradə nümayiş etdirərək parlamentin buraxılması və yeni parlamentin formalaşdırılması barədə sərəncam imzalayıb. Allah eləsin xalqımız, səsvermə hüququna malik seçicilər bu imkandan istifadə edərək  özünün ən layiqli nümayəndələrini yer parlamentə üzv seçsin, fəal, çevik, işgüzar bir Milli Məclis formalaşdırsın. Heç kəsin bacarığını, qabiliyyətini, vətənə, xalqa xidmət hisslərini şübhə altına almadan yeni parlamentə ən layiqli namizədlərdən birini  də Sizi hesab edirik. Çox istərdik yeni formalaşan Milli Məclisin tərkibində Sizi də görək. Bunun üçün malik olduğunuz xüsusiyyətləri bir daha seçicilərin yadına salmağı, onları həlledici məqamda düzgün addım atmağa çağırmağı vacib hesab edirik. Bir heç tanınmayan, bir də hamıya yaxşı tanış olan şəxslər barədə söz demək, fikir formalaşdırmaq çətindir. Sizin geniş təbliğə, seçicilərə əlahiddə təqdim olunmağa ehtiyyacınız yoxdur, bütün respublika ictimaiyyəti kimi rayonumuzun sakinləri, namizədliyinizi irəli sürdüyünüz dairənin seçiciləri də şəxsiyyətinizə, ədəbi, ictimai-siyasi fəaliyyətinizə hərtərəfli bələddirlər. Amma deputatlığa namizədlərimiz arasında Sizə üstünlük verilməsi zərurətini hörmətli seçicilərin diqqətinə çatdırmaq, onların yadına salmaq vacibdir.

    Hər bir cəmiyyətdə üç təbəqəyə böyük ehtiyac duyulur: ziyalılara, ağsaqqalara və möminlərə. Bütün cəmiyyətdə də ən az təsadüf olunan məhz bu üç təbəqədit. Bəzi cəmiyyətlərdə onların sayı yox dərəcəsindədir. Ziyalını, ağsaqqalı, mömini başqa təbəqələrdən fərqləndirən başlıca xüsusiyyət bütün məsələlərə münasibətdə şəxsi anbisiyadan uzaq olmaq, cəmiyyətin fövqündə dayanmaq, yalnız xalqın, millətin, kütlənin taleyini, müqəddəratını düşünməkdir. Dünyanın kəskin şəkildə qütbləşib üz-üzə dayandığı bir dövrdə bu qəbildən olan insanlara daha ciddi ehtiyac duyulur. Yalnız bu mövqedə dayanan insanlar bütün təbəqələrə yaxınlaşıb onları eyni məcarada birləşdirməyi bacararlar. Sizin şəxsiyyətiniz, sədri olduğunuz “Vətəndaş həmrəyliyi” partiyası da bu ali məqsədə xidmət edir, xalqı, milləti eyni ideya ətrafında birləşdirərək müstəqilliyimizi möhkəmlətməyə cəhd göstərir.

    Ən dəyərli xüsusiyyətlərinizdən biri xalqın, millətin taleyinə, müqəddəratına heç vaxt biganə qalmamağınız, bununla bağlı ən vacib məsələlərin müzakirəsi zamanı vaxtında sözünüzü deməyiniz, təklifinizi verməyiniz, qəbul olunan qərarlara təsir göstərməyinizdir. Biz bunların dəfələrlə canlı, əyani şahidi olmuşuq. Inanırıq bundan sonra da həmin təsirin çox şahidi olacağıq.

    Gələcək gəncliyə məxsusdur, ölkəmizdə yeni təfəkkürə malik güclü müasir gənclik yetişib. Son illər gənclərə etimad daha da artəb, ən mühüm vəzifələr onlara həvalə olunub. Ancaq gənclər o vaxt xalqımız, millətimiz üçün faydalı, dəyərli işlər görə bilərlər ki, köklərindən, əsllərindən qopub ayrılmasınlar, milli-mənəvi dəyərlərimiz üzərində ucalsınlar. Bu cəhətdən Milli Məclisdə Sizin kimi müdrik, sayıq yaşlı nəslin nümayəndələrinin mövcud olması zəruridir. Müdriklər yaş yetirəndə qocalmırlar, Dədə Qorqud kimi piraniləşib bir olurlar, cavanlar onlardan daim məsləhət, tövsiyə alırlar. Xalqın, millətin xöşbəxt gələcəyini düşünən hər bir vətəndaş, hər bir seçici bütün bunlar barədə ciddi düşünməli, bu ali məclisə məhz Sizin kimi vaxtında dürüst fikirlər söyləyib, düzgün qərarlar qəbul etdirməyi bacaran şəxsləri deputat seçməlidirlər. inanırıq rayonumuzun seçiciləri də seçimlərini düzgün aparacaq, yekdilliklə Sizin lehinizə səs verəcəklər. bu, Sizdən çox seçicilərin özlərinin xeyrinə atılmış mühüm bir addım olacaq.

                                                            Əlövsət Polad

    Neftçala şəhəri

     

  • Qondarma “erməni soyqırımı” və onun 103 illik saxta tarixi

    Son zamanlar ermənilər yenə də fəallaşaraq guya Osmanlı Türkiyəsi tərəfindən 1915-ci ildə ermənilərə qarşı törədilmiş «soyqırım» nəticəsində 1,5 milyon erməninin qətlə yetirilməsi ilə bağlı kütləvi informasiya vasitələrində, sosial şəbəkələrdə və s. «faciənin 102 illik tarixini» qabardaraq, Türkiyə və Azərbaycana qarşı şər-böhtan kompaniyası aparır,  bu iddianın həqiqət olduğunu dünya ölkələrinə, dünyanın bütün nüfuzlu içtimai-siyasi təşkilatlarına sırımağa çalışırlar. Onlar qondarma «soyqırımı»nın 103 illiyi» adı altında xarici ölkələrdə yuva salmış terrorçu erməni quldurlarından pul-para qoparmaqla yanaşı, erməniləri Türkiyədən qisas almağa, torpaq və təzminat tələb etməyə çağırırlar. Əslində isə 1915-ci ildə Yaxın Şərq və Cənubi Qafqazda heç 1,5 milyon erməni yaşamamışdır. Qeyd edək ki, ermənilərin soyqırımına məruz qalmaları haqqında dünya dövlətlərinin arxivlərində heç bir tarixi sənəd yoxdur. Türkiyə dövləti bu illər ərzində dəfələrlə arxiv sənədlərinin araşdırılması, faktların ortaya çıxarılması barədə erməni dövlətinə müraciət etsə də, onlar bu məsələ ilə bağlı həqiqətdən yayınmaq mövqeyi tutmuşlar. Əslində isə, I Dünya müharibəsi illərində, xüsusən 1915-ci ildə Osmanlı Türkiyəsi Antanta dövlətləri ilə müharibədə ölüm- dirim mücadiləsi apararkən Bizans, Roma və s. İmperatorluqlarından satqınlığa, xəyanətə görə qovulmuş ermənilər sonuncu sığınacaq yerləri olan Osmanlı imperiyasına da xəyanət etdilər. Onlar rus qoşunlarının tərkibində «Böyük Ermənistan» yaratmaq xülyasına düşərək Türkiyə torpaqlarında kütləvi qırğınlar, yüzlərlə şəhər və kəndlərdə soyqırımları törətdilər. Ermənilərin bu xəyanətini görən Osmanlı imperiyası  ermənilərə Türkiyənin içəri torpaqlarından Şərqi Anadoluya köçürməyə məcbur oldu.

    Rus yazışısı Yakov İliçov  «Türkiyə karvanı» tarixi romanında göstərir ki, 1921-ci ildə Frunzenin rəhbərliyi ilə (V.İ.Leninin göstərişi əsasən) Türkiyəyə  yardım karvanını təhvil verib qayıdarkən M.K.Atatürk özünün şəxsən himayə edərək qoruyub-saxladığı 300 min ermənini də özləri ilə Şərqi Anadoluya aparmağı xahiş etmiş, onlara mühafizə dəstəsi də ayırmışdır. Tarixi mənbələri araşdırsaq görərik ki, I Dünya müharibəsi dövründə, sonralar türklərə və müsəlmanlara qarşı əsl terror aktları və soyqırımları erməni quldur dəstələri tərəfindən törədilmişdir. Ermənilərin uydurduqları qondarma «erməni soyqırımı» cəfəngiyyat və saxtakarlıqlardan başqa bir şey deyildir.

    Ermənilərin saxtakarlıqlarından söz  açan U. Çörçil yazırdı ki, ermənilərin fırıldaqçılıqdan, saxtakarlıqdan və günahsız adamları qırmaqdan başqa heç bir silahı yoxdur. Onların bu silahı bu gün də öz işini görməkdədir. Ermənilərin necə saxtakar bir xalq olması haqqında rus yazıçısı A.S.Puşkin, alman səyyahı Alfred Karte, İ.Çavçavadze, Korneli Tatsis, V.Veldişko, Qriboyedov, Nekrasov və s. kimi dünyada tanınmış şəxsiyyətlərdə öz fikirlərini bildirmişlər .Ermənilər daim Rus İmperiyası tərəfindən himayə edilmiş və bu gün də edilməkdədir. Bu tarixi faktlara nəzər salaq.

    1724-cü ildə rus çarı I Pyotr ermənilərin çar Rusiyasınən himayəsi altına alınması haqqında fərman imzalamışdır.

    1768-ci ildə II Yekaterina ermənilərə Rusiyanın himayəsində hər cür səlahiyyətlərin verilməsi haqqında fərman imzalamışdır.

    1769-cu ildə isə erməni millətçisi Movses Safaryanın tərtib etdiyi «Ermənilərin Azadlıq Proqramı» rus hakimiyyət orqanları tərəfindən qəbul edilmişdir (proqramda zorakılıq yolu ilə erməni dövləti yaratmaq ideyaları təbliğ olunurdu).

    1802-ci ildə çar I Aleksandr ermənilərin Azərbaycan torpaqlarında yerləşdirilməsi və onlardan istifadə edilməsi haqqında yazılı göstəriş vermiş və bu işdə katolik, qriqoryan  kilsələrindən istifadə edilməsini vacib sayırdı.

    1804-cü ildə İrəvan xanlığını işğal etmək və erməni dövləti yaratmaq məqsədilə rus qoşunları erməni quldur dəstələri ilə birlikdə İrəvan xanlığına birinci yürüş etmiş, lakin məğlub olaraq geri çəkilməyə məcbur olmuşdur. 1808-ci ildə rus qoşunları erməni quldur dəstələri ilə birlikdə yenidən İrəvan xanlığına yürüş etmiş, lakin növbəti dəfə məğlub olaraq geri çəkilmişdir.

    1827-ci ildə rus qoşunları erməni quldurları ilə birlikdə İrəvan xanlığına üçüncü yürüş etmiş və İrəvan xanlığını işğal etmişlər.

    1828-ci ildə mart ayının 21-də İrəvan və Naxçıvan xanlıqlarının inzibati ərazisində «müvəqqəti erməni vilayəti» yaradılmışdır. «Müvəqqəti erməni vilayəti»ni dövlət kimi formalaşdırmaq üçün bir sıra addımlar atılmış, həmçinin 1828-1988-ci illər arasında İrəvan xanlığı ərazisindən – Qərbi Azərbaycandan 3 milyondan çox yerli əhali dədə-baba yurdlarından qovularaq çıxarılmış və bu torpaqlara xarici ölkələrdən 1,5 milyona yaxın erməni köçürülmüş, İrəvan xanlığını ərazisindən qondarma «Ermənistan Respublikası» yaradılmışdır.

    Ermənilərin «qondarma soyqırımı» iddiası cəfəngiyyatdan başqa bir şey deyildir. Lakin olanların çar Rusiyasının havadarlığı ilə türklərə, azərbaycanlılara qarşı törətdikləri qanlı cinayətlərin – soyqırımlarının, terror aktlarının, vandalizmin və s. dünyada misli-bərabəri olmamışdır. Gəlin bu cinayətlərin bir hissəsinin tarixi xronologiyasına nəzər salaq:

    – 1827-1828-ci illərdə ruslar, erməni quldur dəstələri ilə İrəvan qalasını işğal etmiş və şəhərdə «qayda- qanun» yaratmaq ermənilərə tapşırılmışdır. Onlar 120 mindən çox şəhər əhalisini qətlə yetirdilər, əsir düşmüş qala müdafiəçilərini, Cənubi Azərbaycandan köməyə gəlmiş sərbazları (əsgərləri) və yaralıları qala meydanında tonqala ataraq diri-diri yandırdılar.

    • XIX əsrin II yarısında rus-türk müharibələri zamanı Türkiyənin məğlubiyyətindən sonra ermənilər rusların köməyi ilə Türkiyənin ayrı-ayrı vilayətlərində, Zeytunda (1829, 1862, 1878, 1884-cü illər), Sasunda (1880), Vanda (1886) və digər şəhərlərdə soyqırımları törətmiş, yüz minlərlə dinc əhalini qətlə yetirmişlər.

    -1905-1907-ci illərdə ermənilər rus kazaklarının köməyi ilə Naxçıvanda, Gəncədə, Bakıda, Qarabağda, Qazax qəzasında, Zəngəzurda, Göyçə gölü ətrafında, Mehridə və digər bölgələrdə mülki əhaliyə qarşı soyqırımları törədərək 150 mindən çox azərbaycan türkünü qətlə yetirdilər.

    Bu illərin qanlı faciəsi yazıçı Mir Möhsün Nəvvabın «Erməni – müsəlman davası» tarixi kitabında, M.S.Ordubadinin «Qanlı illər» əsərində və Cahangir Zeynalovun «Müxtəsər Azərbaycan tarixi» elmi- publisistik əsərində geniş şəkildə öz əksini tapmışdır.

    Bütün bu kimi vəhşiliklərə, soyqırımlara rəvac verən 1887-ci ildə Cenevrədə yaradılmış qatı millətçi «Hnçaq» (zəng) partiyası, 1890-cı ildə Tiflisdə yaradılmış millətçi-terrorçu «Daşnaksütyun» (ittifaq) partiyası, 1974-cü ildə Parisdə yaradılmış «ASALA» terror təşkilatı, 1995-ci ildə Nyu-Yorkda yaradılmış «Erməni vətənpərvər ittifaqı», «Hamkavar», «Drosak» (bayraq) və başqa millətçi-terrorçu təşkilatları bu gün də, «Böyük Ermənistan» dövləti yaratmaq yolunda hər cür qeyri-insani əməllərdən istifadə etməkdədirlər.

    1914- 1920-ci illərdə, əvvəllər çar Rusiyasının, sonralar isə bolşeviklərin köməyinə arxalanan ermənilər müxtəlif illərdə Azərbaycanda və Türkiyədə olmazın vəhşiliklər törətmiş, 200 mindən çox türk-müsəlman əhalini qətlə yetirmişlər. 1918-1920-ci illərdə Qərbi Azərbaycanın İrəvan, Göyçə, Ağbaba. Vedibasar, Zəngibasar, Dərələyəz, Zəngəzur və başqa mahallarında quldurbaşı Andranik üzanyanın erməni quldur dəstələri əhalinin tam yarısını qətlə yetirmişlər.

    -1914-cü ildə bütün ermənilərin katalikosu Vartan Gevorkov rus çarı I Nikolaya müraciət edərək bildirirdi ki, ermənilər çarın sadiq oğullarıdır, onlar xahiş edirlər ki, Türkiyə ərazisində yaşayan erməni qardaşlarımızın əzablarına son qoysun. Həmin il kilsə tərəfindən 10.000 nəfərdən ibarət silahlı erməni dəstələri yaradılaraq Türkiyənin şərq vilayətlərini zəbt etmək üçün türk torpaqlarına soxuldular. Onlar Türkiyədə yaşayan erməni əhalisi ilə birləşərək yerli əhaliyə divan tutdular. Təkcə I Dünya müharibəsi dövründə 2 milyona yaxın mülki əhali erməni quldur dəstələri tərəfindən qətlə yetirilmişdir;

    • 1918-1920-ci illərdə Bakıda, Qubada, Şamaxıda, Göyçayda, Cənubi Azərbaycanda və digər bölgələrdə kütləvi qırğınlar törədilmiş, 500 mindən çox mülki əhalinin həyatına son qoyulmuşdur.
    • 1948-1953-cü illərdə tarixi Azərbaycan torpaqları olan, indiki Ermənistan ərazisində ermənilər tərəfindən azərbaycanlılara qarşı etnik təmizləmə prosesi həyata keçirildi. 100 minə yaxın azərbaycanlı deportasiyaya məruz qaldı. Azərbaycanda iqlim və yaşayış tərzinə uyğunlaşa bilməyən bu mülki əhalinin çoxu həyatını

    1988-1990-cı illərdə SSRİ rəhbərliyin havadarlığından istifadə edən ermənilər (indiki Ermənistanda) yaşayan son 250 min azərbaycan türkünü dədə-baba yurdlarından zorla qovub çıxadılar. Yüzlərlə azərbaycanlı qətlə yetirildi. Ümumilikdə, 1828-1988-ci illər arasında ermənilərin işğalçı siyasəti nəticəsində İrəvan xanlığının inzibati ərazisi işğal edilmiş, 3 milyondan çox əhali öz dədə-baba yurdlarından qovulmuş 1 milyondan çox əhali soyqırımına məruz qalmışdır.

    1986-cı ildə Yunanıstanın Afina şəhərində qaniçən Z.Balayanın və S.Kaputikyanın iştirak etdiyi Erməni Milli Konqresinin yığıncağında Türkiyə ilə «haqq-hesab» məsələsinin sonraya saxlanılması, Ermənistandan bütün azərbaycanlıların qovulması və Dağlıq Qarabağın Ermənistana birləşdirilməsi qərara alındı.

    Bu qərardan sonra Dağlıq Qarabağ və onun ətraf bölgələrində törədilmiş qanlı cinayətlər tarixi keçmiş deyil, bugünki reallıqdır. Onların Xocalıda, Qaradağlıda, Ağdabanda və digər yaşayış məntəqələrində törətdikləri soyqırımlar, qətliamlar tarixin səhifəsindən heç vaxt silinməyəcəkdir. Bu illər ərzində Dağlıq Qarabağ və onun ətraf rayonlarında minlərlə dinc əhali qətlə yetirilmişdir.

    Ermənistan bu gün də qondarma «erməni soyqırımı» cəfəngiyyatını gündəmdə saxlayaraq işğalçılıq siyasətini davam etdirməkdədir. Onların qarşısını yalnız bir yolla – müharibə yolu ilə Qarabağ və İrəvan xanlığı torpaqlarını azad edərək tarixi ədaləti bərpa etmək olar.

     

    Səməndər Çaxmaqlı

    VHP-nin şöbə müdiri, «İrəvan xanlığı torpaqlarına dönüş» İctimai Birliyinin rəhbəri

     

  • Parliamentary elections in Georgia and Azerbaijani authorities

    Undexpected defeat of Azerbaijanis, the largest ethnic minority in Georgia, in the elections casts doubt over the second round of the parliamentary elections in the country. Although the candidate of the opposition United National Movement Party Ahmed Imamquliyev  was predicted to be elected in re-election held in the single-mandate constituency in Marneuli province, which is densely populated by Azerbaijanis, the results were in “favour” of Tamaz Naverian – the nominated candidate of the ruling Georgian Dream Party.

    Though Ahmed Imamquliyev had gathered about 48 percent of the votes in the first round of the elections, in the second round only 27 percent of the total vote was counted for him. This was the outcome of election in only one constituency, but it was an important process for us and for the Azerbaijanis living there. We were all excitedly observing Ahmed Imamquliyev’s and Samira Ismayilova’s electoral struggle. This event was also important in terms of several results:

     

    1. A new stage in the life of Azerbaijanis living in Borchali

    First of all, I’m noting that the parliamentary elections held in Georgia have shown significantly qualitative changes in the organizing of our compatriots living there. As to Ahmed Imamquliyev, his election was beyond doubt, since he gathered 48 percent of votes in the first round.

    In Azerbaijan, people observing Ahmed Imamquliyev’s and Samira Ismayilova’s electoral activities have discovered them again. Though their brilliant victories were stolen, they were able to demonstrate how to conduct the election campaign and managed to overcome the ruling party’s candidates who had an opportunity to use administrative resources.

    Samira Ismailova’s and Ahmed Imamquliyev’s performances in the election process are indicators of our compatriots’ being politically active and alert in the election process held in Georgia. We believe that such professional and influential politicians who are loyal to democratic values will serve as a stimulus for further active participation of Azerbaijanis in the political environment of Georgia, and be able to strengthen their positions.

    1. Democracy in Georgia turns aside from its straight course.

    It is absolutely impossible to accept the official results claiming that, Ahmed Imamquliyev collected only 25 percent of the total votes in the second round.  As a person with knowledge about elections and election technology, I can say that it is not real to lose half of the votes within a week. Nothing happened to cause this. On the contrary, Ahmed Imamquliyev collected a high rate of votes in the first-round election and he was actively defended by his supporters.

    The case of the candidate receiving the most votes in the first round and suddenly losing 21 percent of  them in the second round  gives serious grounds for suspicion.  Ahmed Imamquliev’s victory was stolen; he was ahead of his opponent, but to make him lose in such a way is an obvious example of election fraud in Georgia.

    “The carousel” process, ballot stuffing, turning off the lights, the expulsion of observers  and commission members of opposition parties from the polling stations in Marneuli remind us of elections held in Azerbaijan.  Perhaps these issues will be investigated in the context of human rights and justice. But facing with these cases in Georgia- ” the island of democracy” of the Caucasus – provokes a sense of regret.

    1. Azerbaijan government is not concerned about ethnic Azerbaijanis in Georgia.

    Another remorseful aspect of this process was the position of the official Baku. On the eve of the elections, Baku “emissaries” were in Georgia and were very pleased with the posing for the cameras with our compatriots’ opponents. Why did they do so? Only they can clarify this. But in any case, such actions are undesirable.

    SOCAR’s and Azerbaijan embassy’s employees were involved in the process, the ambassador to Georgia Azer Huseyn and the government official -who is originally from Georgia’s region where ethnic Azerbaijanis live –  Ramiz Hasanov were sent to Marnueli, and how ridiculous, their purpose was not to support Ahmed Imamquliyev, but to make him lose to Tamaz Naveriani, who is just a market manager.  At least, they could see the Armenian-populated Javakheti where an Armenian candidate won from Saakashvili’s party, even Ivanishvili’s government wa unable to intervene.

    Final

    In spite of everything, Ahmed Imamguliyev is a real winner and his struggle against the election fraud will lead to creation of conditions for further strengthening of his social and political influence. We are confident that ethnic Azerbaijanis will support such a political figure in future as well.

    (The responsibility for the article lies on Samir Asadly)

     

  • Meydan hərəkatı təsadüfən yaranmadı – Təbrik

    17 Noyabr – Milli Dirçəliş günü ilə bağlı Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının (VHP) sədri, xalq şairi Sabir Rüstəmxanlı Azərbaycan xalqını təbrik edib.
    Təbrikdə deyilir:
    “Əziz soydaşlarım!
    Hər birinizi Azərbaycanın həyatındakı bu mühüm hadisə – Milli Dirçəliş Günü münasibəti ilə səmimi qəlbdən təbrik edirəm, millətimizə firavanlıq və xoşbəxtlik, müstəqilliyimizin əbədi olmasını arzulayıram.
    27 il bundan əvvəl, 1988-ci ilin 17 noyabrında milyonlarla insan Sovet imperiyasına etiraz olaraq respublikamızın əsas meydanına toplaşdı. Milli tariximizin şanlı səhifəsi olan həmin günlərdə biz bir millət, xalq olaraq öz iradəmizi ortaya qoyduq və müstəqilliyə haqqımızın çatdığını bütün dünyaya bəyan etdik. Məhz Meydan hərəkatından başlayan böyük bir mübarizənin məntiqi nəticəsi Sovet dövlətinin süqutunu qaçılmaz etdi və Azərbaycan xalqı öz istiqlalına qovuşdu.
    17 noyabr bir tarix səhifəsi olaraq anılsa da, əslində bu günə gələn yol 1920-ci ildən başlayırdı. Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin işğalından sonra formalaşan və illərlə davam edən psixoloji-mənəvi mübarizəni 37-ci illər xofu bir qədər səngitsə də, repressiya dalğasının azacıq yumşalması ilə ziyalı-dissidentlərin geniş sırasının meydana gəlməsi azadlıq dalğasının yaddaşlarda daha dərin iz buraxdığını, müstəqilliyə doğru can atımların daha da şiddətləndiyini bir daha üzə çıxartdı.
    60-cı illər müstəqillik, birlik hisslərinin növbəti mərhələsi kimi yadda qaldı. Bu dövrdə milli şüurun formalaşması və istiqamətlənməsi yönündə ziyalılarımızın mücadiləsi yaxın tariximizin canlı şahidlərinin hələ də yaddaşındadır. Sənətin müxtəlif sahələrində – poeziya, nəsr, kino, rəssamlıq, musiqi və s. – milli şüura təsir edən əsərlərin yaranması və geniş yayılması nəticə etibarilə 80-ci illərdə ədəbi birliklər kimi fəaliyyət göstərən, əslində isə xalqın azadlığını düşünən beyinlərin təşkilatlanma cəhdinə gətirib çıxardı.
    Meydan hərəkatı təsadüfən yaranmadı. Erməni işğalı bu mübarizənin açıq müstəviyə çıxmasında son damla idi və ona görə də milyonları əhatələyən Meydan Hərəkatı qısa müddətdə bütün SSRİ-ni silkələdi.
    Əziz soydaşlarım!
    17 noyabr 70 il əsarətdə yaşayan və happy wheels demo repressiyalar, qadağalar içində sıxılan bir xalq gücünün hayqırtısı, böyük enerjinin birdən-birə üzə çıxması idi!
    17 noyabrda millətimiz birliyinin, həmrəyliyinin, gücünün təntənəsini yaşadı və bu təntənə layiq olduğu qələbəni, ölkənin müstəqilliyini təmin etdi.
    Heç də hər millətin həyatında belə böyük hərəkatlar olmur və heç də hər millətin başladığı belə hərəkatlar hədəfinə çatmır. Təəssüflə qeyd etməliyik ki, belə bir taleyi güneyli soydaşlarımız yaşayır: bir əsrdə 4 dəfə başlayan hərəkat hədəfinə çatmadan beşiyindəcə boğulub və min illərlə İran adlanan ərazidə dövlətlər qurmuş azərbaycanlılar ana dilindən, təhsildən məhrum olub, onlara milli mədəniyyətlərini qorumağa belə imkan verilmir, hətta rəsmi təbliğat aparatlarında vaxtaşırı olaraq soydaşlarımız aşağılanır və təhqir edilir.
    Azərbaycanlıların Şimalda başladığı və tarixi Azərbaycan torpaqlarının kiçik bir hissəsində qurmağı bacardıqları müstəqil dövlətimizin nə boyda nemət və sərvət olduğunu təsəvvür etmək çətin deyil. Ona görə də hazırda bütün dünyanın nizamının pozulduğu, radikal zümrələrin dövlətlərə təhlükə yaratdığı, ölkələrini cəhənnəmə çevirdiyi bir məqamda 50 milyonluq dünya azərbaycanlılarının tarixi torpaqlarımızın kiçik bir hissəsində qurduğumuz dövlətimizi qorumaq, ona təhlükələrdən hifz etmək hər birimizin borcudur.
    Bu gün məhz bu reallıqlara görə Milli Dirçəliş Gününə daha həssas yanaşma tələb edir. Bu gün hər hansı sosial gərginlik yüzminlərin, milyonların repressiyalara uğradığı, yolunda canından, qanından, malından keçdiyi bir müstəqilliyin, suverenliyin dəyərini verməkdə çətinlik yaratmamalıdır, bu ölkə vətəndaşından heç kim Qarabağın işğalda olduğunu unutmamalı, vətənimizin, millətimizin bütövlüyü və birliyindən savayı yad təsirlər altında dünyanın hansısa cəhənnəmində özlərini yalançı ideologiylara qurban verməməlidir. Bu dövləti xalqımız 1918-ci, 1937-ci və 80-ci illərin sonundan başlayaraq hələ də davam edən milyonlarla qurbanla, ötən əsrdəki yüz minlərlə sürgün, əzab-əziyyətlərlə qurub.
    Tariximizin ən işıqlı səhifələrindən olan Milli Dirçəliş Günü münasibətilə bir daha hamınızı təbrik edir və dövlətçilik ənənələrinin güclənməsi uğrunda sizlərə uğurlar arzulayıram”.